อวิ๋นเช่อกับคนอีกสามคนหันไปมองตามแห่งเสียง จึงเห็นชายผมหยักศกสวมแว่นที่ตาซ้าย ในชุดคลุมสีขาวกำลังก้าวเดินอย่างช้าๆ ออกมาจากที่มืดมิด
บนปกเสื้อของชายผู้นั้นปักด้วยตราดอกบัวเก้าใบสีม่วงหม่น ช่างคือหวังเถิง นักวิทยาศาสตร์บิดเพี้ยนผู้รับผิดชอบการทดลองยาเม็ดวิเศษแห่งสมาพันธ์เก้าเซียนนั่นเอง
ในมือเขาเล่นอยู่กับแกนประจุมารสีเขียวเข้มที่ยังสั่นไหว ปกคลุมไปด้วยลวดลายพิษสีดำม่วง ชัดเจนว่าถูกควักออกมาจากสัตว์อสูรกายกลายพันธุ์ที่เพิ่งถูกหล่อหลอมขึ้นไม่นาน
"ฆ่าพวกพ้องของสมาพันธ์เก้าเซียนข้าไปมากมาย วันนี้ก็จงอยู่ต่อที่นี่เสียเถิด ร่างกายของเจ้าและสัญลักษณ์วิรุฬทั้งสามของเจ้า ล้วนเป็นวัสดุทดลองชั้นเลิศทั้งสิ้น"
หวังเถิงโยนแกนประจุมารขึ้นฟ้าเบาๆ มันตกกระแทกพื้นจนแตกออกทันที หมอกพิษภายในกระจายตัวออกมาคลุมไปเกือบทั้งจัตุรัส
ผู้บำเพ็ญแห่งสมาพันธ์เก้าเซียนที่เหลืออยู่ในจัตุรัสทั้งหมดกุมคอล้มลงกับพื้น ในชั่วเวลาไม่กี่ลมหายใจก็กลายเป็นแอ่งหนองเลือด แม้แต่กระดูกก็ถูกหมอกพิษระลายจนหายวับไปหมดสิ้น
ฮั่วจิ่นชางอ้อมกอดทารกครึ่งมังกรถอยหลังไปหนึ่งก้าว สายลมเย็นพัดกระจายหมอกพิษที่ลอยมาเล็กน้อย นางเปิดปากด้วยน้ำเสียงหนาวเหน็บ
"ที่แท้ก็เจ้าจริงๆ ในปีนั้น กองรบเสือทันเทพแห่งขอบมังกรเทียนของพวกข้าก็ถูกกำจัดด้วยวิธีการแบบนี้ วันนี้ข้าจะทวงความยุติธรรมคืนแทนเหล่าสหายผู้ล่วงลับ!"
หวังเถิงหัวเราะก้อง ยกมือปรบมือสองสามครั้ง แคปซูลเพาะเลี้ยงรอบจัตุรัสสว่างวาบขึ้นพร้อมกันทั้งหมด ข้างในเต็มไปด้วยผลทดลองกลายพันธุ์แช่อยู่ในน้ำสีเขียว พอได้ยินเสียงก็ตะโกนโหยหวนชนกระแทกผนังแคปซูลอย่างคลุ้มคลั่งจนเสียงคำรามสั่นสะเทือนไปทั้งฟ้า