เมื่อเห็นสายตาเต็มไปด้วยความคาดหวังของอวิ๋นเช่อกับจูกัดปู้ฮั่ว น้องเจาะแปลงกายเป็นหมอกบุปผาสีชมพู บังคับพาซาซึ่งควบคุมตัวเองไม่ได้ออกจากที่นั่นไป
ทั้งสองยืดคอมองตาม จนกระทั่งหมอกสีชมพูลับหายไปจากสายตา จึงถอนใจเบา ๆ อย่างผิดหวัง
พวกเขายังคิดว่าจะได้ดูสด ๆ ของจริง แต่ดูท่าคิดไปเอง แม้น้องเจาะจะไม่ใช่มนุษย์ แต่ก็ยังมีความละอายใจอยู่
"ไปกัน! พวกเราไปตามหาวิหารหมื่นธรรม" อวิ๋นเช่อเก็บเทพยาบนพื้น แล้วเดินทางต่อไปยังส่วนลึกของดินแดนลี้ลับ
ไม่รู้ว่ารัศมีสูงสุดของอวิ๋นเช่อกลับทำงานอีกครั้งหรือไม่ ก่อนนานไม่เท่าไรก็พบผู้แข็งแกร่งมากมายที่พุ่งทะยานไปในทิศทางเดียวกัน
หนึ่งในนั้นเป็นชายหนุ่มผมแดงเพลิง ผ่านตัวอวิ๋นเช่อทั้งสองไปพลางเอ่ยว่า "ทำไมพวกเจ้ายังช้าอยู่ วิหารหมื่นธรรมปรากฏขึ้นแล้ว ไม่เร่งรีบเสียหน่อยอาจจะไม่ทันช่วงเวลาที่เปิดให้เข้า" สิ้นคำเขาเพิ่มความเร็วในการบิน เปลี่ยนเป็นลำแสงหายลับไป
วิหารหมื่นธรรม? อวิ๋นเช่อกับจูกัดปู้ฮั่วมองหน้ากัน ต่างเห็นความประหลาดใจและความเข้าใจในแววตาของอีกฝ่าย
ดูเหมือนวิหารหมื่นธรรมที่จูกัดปู้ฮั่วเคยเอ่ยถึง กลับปรากฏโฉมขึ้นจริงในยามนี้ โอกาสยิ่งใหญ่ในดินแดนลี้ลับนี้ มาจริง ๆ ตามคำเล่า
"ดูเหมือนโชคของพวกเราดีเป็นน้ำหนึ่งใจเดียว กำลังตามหามันอยู่ มันก็ปรากฏขึ้นเองซะงั้น" มุมปากอวิ๋นเช่อยกขึ้นเล็กน้อย แสงหลบหนีใต้เท้าวาบวูบ ความเร็วพุ่งกระชากขึ้นทันที "ไป! ไปดูกันว่ามรดกตกทอดของอาณาจักรเทพโบราณนี้ จะมีความวิเศษลึกลับเช่นไร!" จูกัดปู้ฮั่วตามติดไปชิดช้าย
ทั้งสองเดินทางด้วยความว่องไว เงาร่างด้านหน้ายิ่งมากขึ้นเรื่อย ๆ พลังปราณต่าง ๆ สานสวมปะทะกัน ชัดเจนว่าล้วนเป็นผู้แข็งแกร่งที่มุ่งหมายวิหารหมื่นธรรมเช่นกัน