อวิ๋นเช่อกวาดตามองรอบกาย พบว่าตนกำลังยืนอยู่กลางแท่นบูชาเก่าแก่ รายล้อมด้วยชนเผ่าหลายสิบคนในชุดลายน้ำแข็ง ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึงและความยำเกรง
ณ ขอบแท่นบูชา ชายชราผมขาวผู้หนึ่งถือคทาผลึกน้ำแข็ง ดวงตาขุ่นมัวส่องประกายเหลือเชื่อ
“ภูตผู้พิทักษ์... ถึงกับเป็นมนุษย์มีชีวิต? แถมยังเป็นหนุ่มน้อยที่มีกลิ่นอายประหลาดถึงเพียงนี้!”
น้ำเสียงของอาข่าจินสั่นเครือ เขามีชีวิตมานับพันปี แต่ไม่เคยเห็นพิธีอัญเชิญภูตผู้พิทักษ์เรียกมนุษย์จริงออกมาเลย
อาซาก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ชายกระโปรงสีน้ำเงินน้ำแข็งพลิ้วไหวพร้อมกับผลึกน้ำแข็งเล็ก ๆ เธอยกมือขึ้นวางบนอกเบื้องที่มีตราสีทองเพิ่งก่อตัวขึ้น น้ำเสียงสั่นพร่าเล็กน้อยจนแทบจับไม่ได้
“เรียนถาม ท่านคือภูตผู้พิทักษ์ที่ข้าอัญเชิญมาหรือไม่? ข้านามว่าอาซา เป็นผู้ทำพันธสัญญากับท่าน”
อวิ๋นเช่อเพิ่งสังเกตเห็นเส้นใยพลังจิตที่ลอยอยู่เหนือคิ้วของนางซึ่งมีต้นกำเนิดเดียวกับตน จู่ ๆ ข้อมูลแปลกหน้ามากมายก็หลั่งไหลเข้ามาในสมอง—พิธีอัญเชิญของเผ่าน้ำแข็ง กฎแห่งพันธสัญญาภูตผู้พิทักษ์ พรสวรรค์ที่สามารถปลุกให้ตื่นได้
ขณะนั้น แผงคุณสมบัติก็ดีดข้อความเตือนสะดุดตาขึ้นมาหนึ่งแถว
“ติ๊ง! ผูกมัดผู้ทำพันธสัญญาอาซาแล้ว ท่านได้รับพรสวรรค์ผู้ฝึกสัตว์อสูรระดับเทพ สัตว์อสูรในพันธสัญญาที่สังหารเป้าหมาย ท่านผู้เป็นนายจะได้รับค่าประสบการณ์ 100%”
อวิ๋นเช่อดีใจในใจ ที่แท้ต้องมีพรสวรรค์จึงจะแบ่งปันค่าประสบการณ์ของสัตว์อสูรได้ มิน่าล่ะเกมเสินอู่ถึงไม่มีใครกระตือรือร้นจับและเก็บสัตว์อสูร
ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ผู้ฝึกสัตว์อสูรนี่เป็นพรสวรรค์ที่หายากและพิเศษยิ่ง อย่างน้อยจนถึงตอนนี้ เขายังไม่เคยเห็นหรือจับได้จากผู้อื่นมาก่อน