"ไม่ถูก แม้จะเป็นร่างแยกก็มิอาจสังหารได้รวดเร็วถึงเพียงนี้!"
อวิ๋นเช่อเพ่งจิตสำรวจภายใน พลังวิญญาณระดับขั้นจักรพรรดิขั้นปลายยังคงพลุ่งพล่านไหลเวียน ความรู้สึกโปร่งโล่งยามทะลวงข้ามขั้นยังไม่ทันจางหาย ทว่าความหวั่นไหวอย่างประหลาดในใจกลับทวีรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ
จู่ๆ เขาก็นึกถึงกระบวนค่ายมหาเทพอสูรราชันย์ที่วางไว้ก่อนออกเดินทาง และป้ายหยกที่คู่พี่น้องฉินเคออีถือไว้ซึ่งสามารถควบคุมแกนกลางของกระบวนค่ายได้ หรือว่าทางชิงเชวี่ยจะเกิดเรื่องแล้ว?
อวิ๋นเช่อส่ายหน้าช้าๆ ปล่อยเรื่องชิงเชวี่ยไว้ก่อน ตอนนี้แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังหมดแรงจะช่วยเหลือ
"ด่านสุดท้ายแล้ว บุกทะลวงมันให้จบในรวดเดียว ข้าจะได้ออกจากที่ชั่วร้ายนี่เสียที"
เดิมทีเขาสามารถออกไปได้ทันทีหลังจากผ่านด่านที่ 50 แต่ก็ยังละทิ้งสิ่งเร้นลับที่เป็นรางวัลสุดท้ายไม่ลง
ประกอบกับแต่ละด่านผ่านง่าย เขาจึงเลือกที่จะบุกด่านต่อไป
คาดไม่ถึงเลยว่า สำเนาวิญญาณมรณะนี้จะว่ายากก็ไม่ยาก แต่กลับทำให้คนท้อแท้สิ้นดี ยิ่งไปด่านหลังๆ จำนวนศัตรูยิ่งมากขึ้น
อย่างเช่นด่านที่ 99 เขาถึงขั้นต้องสังหารศัตรูไปถึงล้านกว่านักถึงผ่านด่านได้ ในจำนวนนั้นผู้แข็งแกร่งระดับขั้นจักรพรรดิสูงสุดก็มีถึงหนึ่งหมื่น ต่อให้พลังรบเหนือชั้นเพียงใดก็ยังสังหารจนมืออ่อนล้า จิตวิญญาณแทบล่มสลาย
อวิ๋นเช่อขบฟันกรอดๆ ฝืนรวบรวมจิตวิญญาณพลางก้าวมุ่งสู่ประตูแห่งด่านที่ 100
"หวังว่าด่านสุดท้ายนี้จะไม่ใช่กลยุทธ์ระดมพลอีก ขอแค่ส่งผู้พิทักษ์ด่านขั้นเทวะมาโดยตรงเลยก็ยังดี!"
อวิ๋นเช่อเพิ่งก้าวเข้าสู่เวทีแห่งด่านที่ 100 ภาพตรงหน้าก็พลันเปลี่ยนไป ห้วงอวกาศสีหม่นคละคลุ้งด้วยการเข่นฆ่าและเสียงคำรามพลันเลือนหาย แทนที่ด้วยเวทีกลางดาราผืนนภาอันไพศาลไร้ขอบเขต
รอบขอบเวทีฝังประดับด้วยดวงดารานับไม่ถ้วนที่ส่องแสงริบหรี่ ทว่าคงที่ สาดส่องทั่วทั้งห้วงอวกาศให้สว่างไสวราวกลางทันที
ต่างจาก 99 ด่านก่อนหน้า ณ ที่นี้ไร้ซึ่งข้าศึกเรียงรายหนาแน่น มีเพียงร่างหนึ่งยืนตระหง่านอยู่กลางเวทีอย่างเงียบงัน