เล่อเจิ้งเซียงหลิง เฟิ่งชู เย่ชิงซวง และเหล่าผู้เข้มแข็งแห่งแผ่นดินชิงเชวี่ย ต่างมองภาพตรงหน้านี้ด้วยสีหน้าแปลกใจพร้อมกัน
พวกเขารับรู้ได้อย่างชัดเจนถึงพลังศักดิ์สิทธิ์ที่แผ่ออกจากหออธิษฐานหมื่นวิญญาณ และสายสัมพันธ์อันวิเศษที่เกิดขึ้นระหว่างเหล่าผู้เล่นกับหอแห่งนี้ในยามอธิษฐาน
เมื่อทุกคนเริ่มอธิษฐาน พลังศรัทธาจากธูปศรัทธายิ่งไหลบ่าเข้าสู่อาณาจักรเทพอย่างรวดเร็ว เป็นการเตรียมพื้นฐานเพื่อการฝ่าฟันขั้นเทพสวรรค์ของพวกเขาในอนาคต
เล่อเจิ้งเซียงหลิงเอ่ยด้วยความอาจรินว่า "สิ่งก่อสร้างหลักแห่งอาณาจักรเทพนี้ ที่ว่าก็ไม่เป็นที่ว่าเลย มีฤทธิ์ศักดิ์สิทธิ์ถึงเพียงนี้"
เฟิ่งชูเสริมขึ้นว่า "ข้าแทบจะสงสารมหาราชวงศ์สุริยาแล้วสิ เลือกใครไม่เลือก กลับเลือกเราชิงเชวี่ยเข้าให้"
ทุกคนเมื่อได้ยินเช่นนั้น ต่างมองหน้ากันสลับกัน แล้วมุมปากของทุกคนก็เผยรอยยิ้มเต็มเปี่ยมด้วยความเชื่อมั่นโดยไม่อาจระงับ
ไม่ช้า เมื่ออวิ๋นเช่อกับพรรคพวกอธิษฐานเสร็จ หนึ่งชั่วยามของการเตรียมศึกก็สิ้นสุดลง
จะเห็นได้ว่ามหาราชวงศ์สุริยารอจนใจคอไม่ดี แทบจะทันทีที่เวลาสิ้นสุด สุ่ยคูไทเอ้อก็นำพาทหารเลือกทั้งหมดบุกตรงมา
"ทุกคนบุกให้หมด! ผู้ชาย ผู้เฒ่า เด็กน้อย ไม่เว้นสักคน เราต้องการเพียงทรัพยากรกับสตรีเท่านั้น!"
สุ่ยคูไทเอ้อคำรามลั่นจนเสียงแหบพร่า ดวงตาส่องประกายระริกด้วยความบ้าคลั่ง คมดาบยาวในมือเหวี่ยงขึ้น ชี้ตรงไปยังกำแพงม่านเสวี่ยนกางเก้าฟ้าแห่งอาณาจักรเทพชิงเชวี่ย
เหล่าผู้เข้มแข็งแห่งมหาราชวงศ์สุริยาเบื้องหลังเขา ราวฝูงหมาป่าหิวโซที่พุ่งเข้ากินเหยื่อ ต่างปลดปล่อยของวิเศษและอิทธิฤทธิ์ของตนออกมา แสงสีต่าง ๆ ทะยานขึ้นสู่ฟ้า รวมกันเป็นกระแสหลั่งแห่งการทำลายล้าง พุ่งชนเข้าหาม่านกั้นอันมิใครทำลายได้นั้นอย่างเดือดดาล