ผนึกมือของท่านชายจันแปรเปลี่ยนอีกครั้ง บีบเค้นพลังเทวะทั้งหมดในร่าง ยกระดับเวลาแก่เฒ่าสลายของอวิ๋นเช่อขึ้นถึงพันเท่าได้สำเร็จ
"อืม รู้สึกได้บ้างแล้ว หากเจ้าทนอยู่ในสภาพนี้ได้สิบลมหายใจ ก็คงกระตุ้นคุณสมบัติฟื้นฟูครั้งแรกของข้าได้ น่าเสียดาย"
อวิ๋นเช่อส่ายหน้าอย่างไม่แยแส ใช้ย่างก้าวสุญตาสวรรค์อีกครั้ง มาถึงตรงหน้าอีกฝ่ายก่อนเวลาพันเท่า ฝ่ามือเดียวฟาดลงกลางกระหม่อม
"จบแล้ว!"
——ตูม!
ฝ่ามือยักษ์กลางนภาที่น่าเกรงขามปรากฏกายฉับพลัน กดทับท่านชายจันซึ่งใบหน้าซีดขาวลงบนพื้นอย่างรวดเร็ว
ประกายแสงสุดท้ายในแววตาท่านชายจันถูกความสิ้นหวังกลืนกิน ร่างกายใต้ฝ่ามือยักษ์ส่งเสียงแตกละเอียดของกระดูก แก่นเทวะแตกกระจายดั่งแก้วที่ถูกค้อนหนักทุบ ระเบิดเป็นจุดแสงนับไม่ถ้วน
ท่ามกลางฝุ่นธุลีที่คละคลุ้ง ร่างเทวะของเขาสลายเป็นเถ้าธุลี หลงเหลือเพียงเศษเสี้ยววิญญาณเทวะอันริบหรี่ที่ยังรอดลมหายใจอย่างร่อแร่ภายใต้แรงกดดันของฝ่ามือ สุดท้ายถูกลมฝ่ามือพัดกระจัดกระจายอย่างสิ้นซาก
"ติ๊ง! จับกุมสำเร็จ ยินดีด้วย ท่านได้รับแก่นหน้ากาก 6,800,000 แต้ม"
"ติ๊ง! สังหารเทพระดับล่าง ประสบการณ์ +550 พันล้าน"
"ไม่ดีเลย มือหนักเกินไป วัตถุดิบดี ๆ เสียเปล่า"
อวิ๋นเช่อส่ายหน้าเล็กน้อย ตัดสินใจว่าต่อไปจะใช้วิธีโจมตีวิญญาณให้มากขึ้น เพื่อรักษาสภาพสมบูรณ์ของวัตถุดิบ
หลังจากจัดการเทพชั้นต่ำได้สองตน อวิ๋นเช่อจึงค่อย ๆ ร่อนลงมาต่อหน้าอวิ๋นหลิงเสวี่ย ยกมือขึ้นป้ายคราบเลือดบนหน้ากากนางอย่างแผ่วเบา
"คราวหน้าอย่าใช้วิธีตายไปด้วยกันให้ตายง่าย ๆ อีก คนที่เสียเปรียบคือเจ้า พวกมันไม่มีทางตายหรอก"
ดวงตาของอวิ๋นหลิงเสวี่ยอบอุ่นขึ้น ร่างกายที่เคยตึงเครียดในที่สุดก็ผ่อนคลาย ดาบเทวะในมือหล่นลงพื้นเกิดเสียงเคร้งคร้าง ร่างโผเข้าหาอวิ๋นเช่ออย่างไร้เรี่ยวแรง