ผู้อาวุโสไป๋ลืมตาโพลง แทบจะเขี่ยลูกตาหลุดออกจากเบ้า ของวิเศษในมือร่วงตกพื้นดัง "กึก" ก้องกังวาน แต่กลับไม่มีผู้ใดสนใจ
ต้องเข้าใจว่า เกล็ดของมาราชามังกรคุกนรกสีม่วง แม้แต่การฟาดประสานเต็มกำลังของมหาเทพผู้ถึงขั้นสูงสุด ยังอาจไม่ทิ้งร่องรอยไว้ได้ แต่หมัดเบาหวิวของอวิ๋นเช่อเพียงหนึ่ง กลับ... กลับทำให้เกล็ดกลางคิ้วของมันแตกร้าว?
ในดวงตาของหลินตัวเปล่งประกายเร่าร้อน นางไม่ลังเลแม้แต่จิตเดียว กระชับกำปั้นแน่น พลังมังกรแท้กับพรสวรรค์ "มั่นคงวชิระป้องกันมาร" ที่เพิ่งลอกเลียนมาได้ไม่นานระเบิดพร้อมกัน ร่างพุ่งทะยานตามหลังอวิ๋นเช่อดั่งกระสุนปืนใหญ่ที่เพิ่งออกจากลำกล้อง พร้อมเสียงแหลมคมที่แหวกอากาศ หมัดหนึ่งบดขยี้เข้าที่จุดเชื่อมคอของมาราชามังกรคุกนรกสีม่วง
"คำราม!"
มาราชามังกรคุกนรกสีม่วงเจ็บปวด คำรามกึกก้องจนแผ่นดินสั่นสะเทือน คลื่นเสียงกลายเป็นคลื่นกระแทกที่จับต้องได้ แผ่ซ่านออกไปทุกทิศทาง
แดนเทวะของพระพุทธเจ้าที่เจียงเรินฮัววาดวางไว้ย่ำแย่อยู่แล้ว ยิ่งถูกคลื่นเสียงนี้กระแทกจนแสงสว่างระยิบระยับ อักษรสันสกฤตสีทองนับไม่ถ้วนสลายจางหายดั่งหิมะโปรยปราย เขาอดกลั้นไม่ไหว สำลักเลือดแท่งใหญ่ออกมาดัง "เปร๊ะ" แดนเทวะแตกสลายในพริบตา ทั้งซือถูเสวี่ย หร่วนเฉ่าเฉ่า และเย่เฟิงต่างถูกคลื่นเสียงสะเทือนจนเลือดลมพลิกผัน ถอยหลังไปทีละก้าว
"เจ้าทั้งหลายถอยออกไปก่อน!"
อวิ๋นเช่อกล่าวกับเย่เฟิงและพวก ร่างเหวี่ยงเลี้ยวในอากาศอย่างคล่องแคล่ว หลบหลีกอุ้งเท้ายักษ์ที่มาราชามังกรคุกนรกสีม่วงฟาดเข้ามาด้วยความโกรธเกรี้ยว พร้อมกับนั้นกำปั้นขวากระชับแน่นอีกครั้ง เหนือกำปั้นมีภาพลวงตาของสายฟ้ากับเปลวเพลิงสานพันกัน — นั่นคือผลของการอัดกฎแห่งราชสีห์เพลิงฟ้าให้ถึงขีดสุด หลอมรวมเข้ากับพลังเทวะบริสุทธิ์