อวิ๋นเช่อยกยิ้มที่มุมปาก พอใจกับผลลัพธ์ในตอนนี้เป็นอย่างยิ่ง
ครึ่งชั่วยามต่อมา อาซามาเชิญเขาให้เดินทางไปยังเมืองจงลี่ด้วยกัน เพื่อเข้าร่วมศึกเทพผู้ปกปักษ์ในครั้งนี้
หลังจากจัดเก็บข้าวของเล็กน้อย เขาก็ผลักประตูห้องออกไป ท้องฟ้าด้านนอกเริ่มสว่างรำไร อาซากำลังนำองครักษ์เผ่าน้ำแข็งหลายคนมารออยู่ที่ลานบ้าน ใบหน้าของทุกคนเต็มไปด้วยความเคร่งขรึมและแววตาคาดหวัง
เมื่อเห็นอวิ๋นเช่อออกมา อาซาก็รีบสาวเท้าเข้ามาหา ยื่นผ้าคลุมสีขาวหนานุ่มให้เขา "เมืองเป็นกลางตั้งอยู่กลางหุบเหวหนาวเย็น อากาศหนาวเหน็บยิ่งกว่าถิ่นฐานของเผ่าน้ำแข็งวิญญาณ ขอท่านอวิ๋นสวมสิ่งนี้ด้วยเถิด"
อวิ๋นเช่อรับผ้าคลุมมาพาดบ่าอย่างไม่ใส่ใจ สายตากวาดมององครักษ์เหล่านั้น คนเหล่านี้ล้วนเป็นยอดฝีมือรุ่นเยาว์ของเผ่าน้ำแข็งวิญญาณ
แม้วรยุทธ์จะยังห่างชั้นกับอาซีซี แต่ทุกคนล้วนบรรลุถึงขั้นจักรพรรดิระดับสูงสุด เห็นได้ชัดว่าอาซาจินทุ่มทุนมหาศาลเพื่อศึกเทพผู้ปกปักษ์ครั้งนี้
"ไปกันเถิด"
อวิ๋นเช่อก้าวเท้านำออกไปก่อน อาซาและองครักษ์รีบตามทันที เงาร่างของคนกลุ่มหนึ่งหายวับไปในเส้นทางเขาคดเคี้ยวของถิ่นฐานเผ่าน้ำแข็งวิญญาณไม่นาน มุ่งหน้าสู่เมืองเป็นกลางในตำนานอันห่างไกลด้วยความเร็วสูง
เมืองเป็นกลางตั้งอยู่ตรงรอยต่อของเจ็ดชนเผ่าใหญ่แห่งหุบเหวหนาวเย็น โดยรอบล้อมด้วยธารน้ำแข็งหมื่นปีที่ไม่ละลาย บนกำแพงเมืองสลักอักขระโบราณสำหรับต้านทานความหนาวเหน็บสุดขั้ว เมื่อมองจากระยะไกลประหนึ่งยักษ์ที่สร้างจากน้ำแข็งและหิมะ ปรากฏร่างลางเลือนท่ามกลางหมอกยามเช้า