เกาชิวจ้องเขม็งไปยังผู้ที่อยู่ตรงหน้า อีกฝ่ายคือบุคคลลึกลับที่แอบตามพวกเขาเข้าไปในแดนต้นกำเนิดตั้งแต่แรก ทั้งยังเป็นผู้ครอบครองหน้ากากพิโรธอีกด้วย
โหยวเสี่ยวหลีถูกอีกฝ่ายเรียกว่าไอ้หนูอีกครั้งก็เดือดดาลยิ่งนัก แช่งอีกฝ่ายให้ตายเสีย
นางแม้จะมีรูปร่าง "อกเรียบ" แต่มันก็มีอยู่บ้างนะ! นี่มองไม่ออกเลยหรือว่านางเป็นเด็กผู้หญิง?
โหยวเสี่ยวหลีกดความโกรธไว้ กำดาบแดงในมือแน่น แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า "เกาชิว คราวที่แล้วให้เจ้าหนีรอดไปได้อย่างหวุดหวิด คราวนี้คงไม่โชคดีเช่นนั้นแล้ว!"
ยังไม่ทันขาดคำ ร่างของนางก็กลายเป็นภาพติดตา ดาบแดงห่อหุ้มด้วยไอคมดาบอันดุดันพุ่งตรงไปยังใบหน้าของเกาชิว
เกาชิวเพิ่งถูกสามหลิงเอี๋ยนเยว่ของฮั่วจิ่นชางทำร้าย ตอนนี้เมื่อเผชิญกับการจู่โจมฉับพลันของโหยวเสี่ยวหลี ได้แต่ตั้งรับอย่างลนลานด้วยการรวมโล่แห่งวิญญาณ
เสียง "แกร๊ง" ดังขึ้นอย่างคมชัด โล่วิญญาณแตกกระจายทันที แต่กระบวนท่าดาบของโหยวเสี่ยวหลีกลับไม่ลดละเลย ปลายดาบชี้ตรงไปยังหว่างคิ้วของเกาชิว
เกาชิวรูม่านตาหดตัว รีบเบี่ยงตัวหลบ คมดาบเฉียดผ่านแก้มของเขา ทิ้งรอยเลือดลึกจนเห็นกระดูก
ในใจเขาทั้งตกใจทั้งโกรธเกรี้ยว คนลึกลับที่สวมหน้ากากผู้นี้กลับแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ ไม่ด้อยไปกว่าตัวเขาที่อยู่ในขั้นขั้นสูงสุดระดับต้นเลย
"เจ้าคือใครกันแน่? เหตุใดจึงขัดขวางข้าครั้งแล้วครั้งเล่า!"
เกาชิวแผดเสียงคำราม เงาวิญญาณรอบกายพลุ่งพล่านอย่างบ้าคลั่ง พยายามจะกลืนกินโหยวเสี่ยวหลี
ทว่าโหยวเสี่ยวหลีกลับไม่ยื้อยุดกับเขา ก้าวเท้าอย่างคล่องแคล่วท่ามกลางเงาวิญญาณ ดาบแดงทุกครั้งที่ตวัดล้วนนำพาละอองเลือด บีบให้เกาชิวต้องถอยร่นไปเรื่อยๆ