“ติ๊ง! ยินดีด้วย กระตุ้นราชันหนามอัปมงคลสำเร็จ สะท้อนความเสียหายสองเท่าสำเร็จ”
“ติ๊ง! ยินดีด้วย กระตุ้นราชันหนามอัปมงคลสำเร็จ สะท้อนความเสียหายสองเท่าสำเร็จ”
การจู่โจมลอบกัดสองครั้งต่อมา อวิ๋นเช่อไม่ได้หลบหลีก อสูรตัวซวยดันไปกระตุ้นคุณสมบัติคำสาปต่อเนื่องถึงสองครั้ง
ได้ยินเพียงมันส่งเสียงร้องโหยหวนน่าเวทนา สภาวะล่องหนถูกบังคับให้สลาย เผยให้เห็นรูปลักษณ์ที่แท้จริง
มันคือสิ่งมีชีวิตคล้ายไฮดรา รูปร่างประมาณครึ่งจั้ง ตัวใสราวแก้วผลึก ผิวกายปกคลุมด้วยหนวดสีเงินละเอียด ปลายหนวดแต่ละเส้นกระพริบแสงพิษสีน้ำเงินหม่น นี่คือต้นเหตุที่พ่นเลือดกรดแก่กล้าระหว่างการจู่โจมก่อนหน้านี้
บัดนี้ทั่วร่างมันรายล้อมด้วยพลังเวทแห่งวารีเข้มข้น ถูกราชันหนามอัปมงคลสะท้อนพลังโจมตีสองเท่าจนลมปราณปั่นป่วน ร่างโปร่งใสปรากฏรอยร้าวมากมาย เห็นได้ชัดว่าบาดเจ็บไม่น้อย
“ที่แท้ก็ตัวประหลาดเช่นนี้ ในเมื่อเผยร่างแล้ว เจ้าก็ควรหายไปได้แล้ว”
“ติ๊ง! จับสำเร็จ ยินดีด้วยได้รับ 12,000 หน่วยพลังโจมตี”
“กระบี่จักรพรรดิทมิฬอัสนี จงร่วงหล่น!”
อวิ๋นเช่อเสร็จจากการจับ นิ้วดาบกดลง กระบี่ยักษ์สีทองพร้อมกับสายฟ้าคำรามฟาดลงมา ทันใดนั้นก็ตรึงอสูรที่กำลังจะล่องหนอีกครั้งไว้กับพื้นดิน
“คิดจะหนี สายไปแล้ว”
อัสนีสีทองที่พวยพุ่งจากร่างกระบี่จักรพรรดิอัสนีดุจโซ่ตรวนพัวพันร่างอสูรไฮดรา กระแสไฟฟ้าที่คุโชนกัดกร่อนร่างโปร่งใสของมันไม่หยุด
อสูรนั่นบิดตัวคลุ้มคลั่ง หนวดสีเงินสลัดกลุ่มหมอกพิษออกมากมาย ทว่าถูกกำแพงพลังแห่งกฎรอบกายอวิ๋นเช่อปัดป้องไว้จนหมดสิ้น
เขาก้าวเข้าไปใกล้อย่างช้าๆ ปลายนิ้วรวมเปลวไฟสีดำบริสุทธิ์หนึ่งจีบ: “ก่อนหน้านี้เจ้าชอบลอบกัดยิ่งนัก ถึงตาข้าบ้างแล้ว”
เพลิงวิญญาณราชันยมโลกสัมผัสร่างอสูรในพริบตา ก็แทรกซึมสู่ร่างดุจพยาธิในกระดูก ท่ามกลางเสียงแหลมโหยหวน ร่างอสูรไฮดราเหี่ยวเฉาลงอย่างเห็นได้ชัดด้วยตาเปล่า สุดท้ายกลายเป็นของเหลวสีดำส่งกลิ่นไหม้เหม็นคละคลุ้ง