หลงชิงอวี่?
เฉินเสวียนเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
แต่น่าเสียดาย ตอนนี้เขาไม่ได้สนใจว่าผู้หญิงคนนี้ชื่ออะไร สิ่งเดียวที่เขาสนใจก็คือ ผู้หญิงบ้าคลั่งที่ถูกความรักทำร้ายคนนี้จะมอบรางวัลภารกิจพลิกชะตาฟ้าอะไรให้เขา
บ้าจริง บทของต้วนไป่เฟิ่งที่กำลังไปได้สวยกลับต้องล่มเพราะคุณสมบัติ รางวัลคงไม่ห่วยเกินไปหรอกกระมัง?
เรื่องอื่นเอาไว้ก่อน หากมีโอกาสในอนาคต เขาจะต้องหาพรสวรรค์และชะตากรรมอย่าง ‘หอกทองไม่ล้ม’ ให้ได้!
ไม่สิ! แค่นี้ยังไม่พอ
ข้าต้องการ ‘หยางติ้งเทียน’!
ส่วนตอนนี้ เขายังต้องทำหน้าที่เวรยามกะสุดท้ายให้ดีเสียก่อน
【กองไฟค่อย ๆ มอดแสงลง】
【เสียงฝนนอกวัดร้างก็ค่อย ๆ เงียบหายไป】
【เรื่องราวของนางมาถึงจุดจบในเวลานี้】
【หลังจากเล่าทุกอย่างออกมาแล้ว ดูเหมือนนางจะรู้สึกโล่งใจขึ้นไม่น้อย】
【นางหันหน้ามามองเจ้า ผู้ที่รับฟังอยู่ท่ามกลางราตรีอันมืดมิดมาตลอด ในที่สุดก็เอ่ยถามขึ้นมาก่อนว่า】
【“เจ้าหนู ในใจเจ้าคิดว่าข้าโง่มากใช่หรือไม่?”】
【ตัวเลือกที่ 1: ยอมรับอย่างตรงไปตรงมา ‘ใช่แล้ว เพื่อผู้ชายแบบนั้น ไม่คุ้มเลย’】
(พลิกชะตาฟ้า: ความชอบของหลงชิงอวี่ +5 ปลดล็อกบทสนทนาต่อไป)
【ตัวเลือกที่ 2: ส่ายหน้าปฏิเสธ ‘ไม่ เรื่องนี้ไม่ใช่ความผิดของเจ้า เป็นความผิดของผู้ชายคนนั้น’】
(พลิกชะตาฟ้า: ความชอบของหลงชิงอวี่ +7 ปลดล็อกบทสนทนาต่อไป)
【ตัวเลือกที่ 3: ส่ายหน้าปฏิเสธ ‘ไม่ ความรักมักทำให้ผู้คนตาบอด เรื่องนี้ไม่ใช่ความผิดของเจ้า’】
(พลิกชะตาฟ้า: ความชอบของหลงชิงอวี่ +10 ปลดล็อกบทสนทนาต่อไป)
【ตัวเลือกที่ 4: อิสระ: เจ้าสามารถกดตัวเลือกนี้ค้างไว้ แล้วพูดออกมาได้】
(พลิกชะตาฟ้า: เพิ่มหรือลดความชอบตามเนื้อหาคำพูด)
เมื่อเห็นตัวเลือกครั้งนี้ เฉินเสวียนก็ลังเลเป็นครั้งแรก หากต้องการความปลอดภัย ตัวเลือกที่สามย่อมดีที่สุด
แต่ต้องยอมรับว่าเกมนี้ให้อิสระสูงเกินไป
เขาเชื่อด้วยว่า ปุ่มพูดอย่างอิสระซึ่งมีอยู่ตลอดในเกมนี้ ย่อมไม่ได้ถูกตั้งขึ้นมาโดยไร้เหตุผล
อีกอย่าง แม้ในโลกความจริงเขาแทบไม่เคยใช้วาทศิลป์กับผู้หญิงเลย แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าไม่มีวิธีพูด เขาไม่เคยใช้ก็จริง แต่ไม่ได้แปลว่าจะค้นหาไม่ได้เสียหน่อย!