พลิกชะตาฟ้า?!
เมื่อเห็นพรสวรรค์และชะตากรรมที่เรียกว่าความสามารถนี้ปรากฏตรงหน้า เฉินเสวียนก็ถึงกับตะลึงไปชั่วขณะอย่างเห็นได้ชัด
จากนั้น เขาแทบไม่ทันได้คิดก็กดไปที่ตัวเลือกนี้ทันที
เห็นได้ชัดว่านี่ไม่ใช่แค่รูปแบบการเล่นเริ่มต้นอีกแบบที่เกมเล็กๆ นี้มอบให้หรอกหรือ?
จากมุมมอง 'มืออาชีพ' ของเฉินเสวียน นี่ก็แค่ทำให้สามารถปลดล็อกเควสต์ได้มากขึ้น แต่สเตตัสตอนเริ่มต้นอ่อนแอกว่าหน่อยน่ะสิ
บางที ตอนนั้นอาจจะต้องใช้เงินซื้อไอเทมสารพัดเพื่อฟื้นฟูอีก...
ถึงกระนั้น ต่อให้เป็นเช่นนั้น ในใจของเฉินเสวียนก็ยังคงมีความคาดหวังเล็กๆ ผุดขึ้นมา
แล้วถ้า...?
แล้วถ้าเกมเล็กๆ นี้จะแตกต่างออกไปล่ะ?
เมื่อสายตาของเขาจับจ้อง ในที่สุดตัวเลือกอัตลักษณ์สีแดงก่ำนี้ก็มาถึงช่วงสุดท้าย:
[5. จงตั้งชื่อให้ตนเอง ชื่อนี้จะเลื่องลือไปทั่วหล้าหรือจมสู่ธุลีดิน]
(หมายเหตุ: ชื่อ-สกุลแบบมนุษย์ปกติ จะช่วยให้ท่านทำความเข้าใจโลกนี้ได้รวดเร็วยิ่งขึ้น และจะทำให้โลกนี้รู้จักท่านได้รวดเร็วยิ่งขึ้นเช่นกัน)
เฉินเสวียนครุ่นคิดเล็กน้อย จากนั้นก็พิมพ์ตัวอักษรสามตัวลงไปด้วยสีหน้าเรียบเฉย:
[เฉินซือหมิง]
เกมยุทธภพ ถ้าไม่ติงต๊องแล้วจะเรียกว่ายุทธภพได้อย่างไร?
[ทุกอย่างพร้อมแล้ว เรื่องราวของเจ้า เริ่มต้นในคืนนี้ ณ...]
[เลือกสถานที่เกิด] (จะกำหนดสถานที่และสภาพแวดล้อมเริ่มต้น):
[1. นอกเมืองจินหลิง วัดร้างกลางสายฝน เจ้าตื่นขึ้นท่ามกลางฝนหนาวเย็น ข้างกายมีเพียงกองไฟที่กำลังจะมอด]
[2. ชายแดนมอเป่ย เมืองโดดเดี่ยวจันทร์หนาว ทรายเหลืองคลุ้งเต็มฟ้า เจ้ารั้งเสื้อผ้าให้แน่น แล้วก้าวเข้าไปในเมืองชายแดนสำคัญนี้]
[3. ถิ่นน้ำทะเลใต้ เมืองเล็กติดทะเล เสียงคลื่นซัดซ่า เจ้าตื่นขึ้นในบ้านของครอบครัวใจดีครอบครัวหนึ่ง]
[4. ใจกลางเมืองหลวง ใต้ฝ่าพระบาท ไพร่ฟ้าข้าคน นักปราชญ์เจ้าเมือง ต่างมีหูตาอยู่ที่นี่ การมาของเจ้าจะนำการเปลี่ยนแปลงใดมา?]
เฉินเสวียนกวาดตามองหนึ่งรอบ สุดท้ายก็ยังรู้สึกว่าตัวเลือกแรกน่าเชื่อถือและง่ายที่สุด ยังไงซะ ที่แบบวัดร้างน่ะ มักจะเกี่ยวข้องกับวาสนาเสมอ
อีกอย่างหนึ่งคือ เขาเคยไปจินหลิงมาหลายครั้งในชีวิตจริง
กดยืนยัน ในที่สุดข้อความสีแดงก่ำนั้นก็หายไป
หน้าจอกลับมืดสนิทอีกครั้ง
ไม่รู้ว่าผ่านไปกี่วินาที หน้าจอก็เริ่มปรากฏตัวอักษรสีขาวสว่าง
ในเวลาเดียวกัน หน้าจอก็ยังคงกระพริบไม่หยุด วินาทีถัดมา จากลำโพงก็มีเสียงฟ้าร้องครืนครั่นและเสียงไม้ไผ่แตกดังเปรี้ยงปร้างออกมา
ภาพนี้ทำให้เฉินเสวียนตาเป็นประกาย
ไม่เลวนี่นา ทำได้ดีทีเดียว!
แต่ยังไงซะ เกมตัวอักษร ก็ต้องดูที่ตัวอักษร:
[เจ้าถูกความหนาวเย็นปลุกให้ตื่น]
[เจ้านอนขดอยู่ข้างกำแพงครึ่งซีกที่กำลังจะพังทลาย หลังพิงอิฐหินที่ขึ้นราสีเขียว เสื้อคลุมสีน้ำเงินเก่าๆ เปียกโชก ไม่รู้ว่าเป็นฝนหรือน้ำค้าง]
[แสงไฟริบหรี่ ช่วยบรรเทาความหนาวเย็นลงได้บ้าง เจ้าเข้าใกล้กองไฟที่กำลังจะมอดนั้นโดยไม่รู้ตัว เบิกตามองไปรอบๆ อย่างงุนงง]
[โต๊ะบูชาที่ชำรุดทรุดโทรม เบาะรองนั่งที่เต็มไปด้วยฝุ่น ปลายชายคาที่น้ำยังหยดอยู่]
[เจ้ารู้สึกได้ว่า ทั่วทั้งร่างแทบไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่น้อย อ่อนระโหยโรยแรงราวกับคนใกล้ตาย]
[...]
เฉินเสวียนมองดูตัวอักษรสีขาวบริสุทธิ์เหล่านี้ คิ้วของเขาค่อยๆ ขมวดมุ่น
บรรยากาศนี้ ดูไม่ค่อยถูกต้องนี่นา?
หน้าจอเติมเงินล่ะ? แล้วแพ็กเกจมือใหม่ของฉันล่ะ? หรือว่ายังทำการสอนไม่เสร็จ?
เขามองไปที่มุมขวาบนของหน้าจอ ตรงนั้นมีกรอบสี่เหลี่ยมใหญ่กรอบหนึ่ง ใจกลางกรอบมีสี่เหลี่ยมเล็กๆ เขียนตัวอักษรสองตัวว่า 'วัดร้าง' รอบๆ วัดร้างนอกจากตัวเลือก 'ออกไป' ก็มืดสนิท
เห็นได้ชัดว่านี่น่าจะเป็นแผนที่ขนาดเล็กและปุ่มเคลื่อนที่
นอกจากนี้ ใต้แผนที่นี้ ก็คือกรอบสี่เหลี่ยมสีดำที่แสดงสภาพแวดล้อมภายในวัดร้าง และข้อความที่มุมขวาบนที่เหมือนกัน:
[สถานที่: นอกเมืองจินหลิงทางตะวันออก·วัดร้างนิรนาม]
[เวลา: ปีเทียนอู่ที่สี่ เดือนแปด วันที่สอง ยามจื่อ สามเค่อ]
ทางซ้ายของอินเทอร์เฟซนี้ มีเพียงตัวเลือกตัวละครเปล่าๆ และสเตตัสที่เรียบง่ายไม่แพ้กัน:
[เฉินซือหมิง]
[อายุ: 16]
[ตำแหน่ง: ผู้แสวงหาหนทาง]
[พรสวรรค์และชะตากรรม: พลิกชะตาฟ้า]
[ขั้นภูมิ: ไม่มี]
[ประสบการณ์จริง: 0][แต้มศักยภาพ: 0]
[กระดูกและพรสวรรค์: 0+1]
[เชาวน์ปัญญา: 0]
[ท่วงท่า: 0+1]
[พลัง: 0+1]
[วาสนา: 0]
[พลังปราณ: 15/15][พลังกาย: 1/23][พลังภายใน: ไม่มี]
[สถานะ: หิวโหย (พลังกายของเจ้าจะลดลงเร็วขึ้น และไม่สามารถฟื้นฟูพลังกายได้ด้วยการพักผ่อน)]
[สรุป: คนใกล้ตาย]
เฉินเสวียนไม่สนใจสเตตัสอันน่าเวทนาของตัวเองอีกต่อไป แล้วกดไปที่กระเป๋าสัมภาระข้างๆ
โชคดี ที่ในกระเป๋ายังมีของอยู่บ้าง:
[เจี้ยนหยูครึ่งชิ้น (เหลือง) (สวมใส่แล้ว): หากกระดูกและพรสวรรค์ พลัง ท่วงท่า มีค่าน้อยกว่าหรือเท่ากับ 3 แต้ม จะได้รับกระดูกและพรสวรรค์+1 พลัง+1 ท่วงท่า+1 พลังกายเพิ่มเติม+10 แต้ม]
[หมายเหตุ: ตัวหยกขาวบริสุทธิ์ เป็นหยกขาวชั้นดี หากเจ้าไม่สนใจความลับที่อาจซ่อนอยู่เบื้องหลังมัน ก็สามารถนำไปจำนำที่โรงรับจำนำได้ อาจได้ราคาดีพอสมควร]
[จดหมายเลือดหนึ่งฉบับ: จดหมายเลือดที่เขียนไว้เละเทะ นอกเหนือจากคนใกล้ชิดแล้วยากที่จะอ่านออกชัดเจนว่าเขียนอะไรไว้ แต่หลังจากเจ้าเห็นมัน ในหัวของเจ้าก็มักจะนึกถึงเสียงตะโกนประโยคหนึ่งว่า 'ส่งเขาให้กับซุนปู๋ลี่ เจ้าสำนักหมื่นลี่ถัง แห่งสมาคมมังกรทอง']
เห็นได้ชัดว่า สองสิ่งนี้น่าจะเป็นของที่มาพร้อมกับชาติกำเนิด
และเมื่อเฉินเสวียนกดดู ก็พบว่ามีตำแหน่งติดตัวอีกตำแหน่งหนึ่งที่มาพร้อมกับการเริ่มต้นเกมจริงๆ ด้วย:
[ผู้แสวงหาหนทาง: เมื่อเจ้าฝึกฝนวิถียุทธ์ ไม่ว่าจะฝึกซ้อมออนไลน์หรือฝึกฝนแบบออฟไลน์ ประสิทธิภาพจะเพิ่มขึ้น 10% และง่ายต่อการได้รับความชื่นชอบจาก NPC ประเภท 'ซ่อนเร้น']
จบ
เฉินเสวียนส่ายหน้า ปิดหน้าต่างตัวละครนี้ แล้วมองไปที่จอดำของวัดร้างใหญ่โต
ตรงกลางแผนที่ซึ่งแทนวัดร้างนี้ ก็มีเพียงตัวเลือกเดียวตรงกลาง:
[กองไฟ]
[กองไฟที่กำลังจะมอด ยังมีกิ่งไม้ชื้นๆ ที่ยังไม่ได้จุดอีกเล็กน้อย น่าจะพออยู่ได้อีกประมาณหนึ่งเค่อ นับถอยหลัง: 1:59...]
[เจ้าสามารถเลือกที่จะดับมันได้ แต่ความหนาวเย็นจะทำให้พลังกายของเจ้าไหลเวียนเร็วขึ้น เมื่อพลังกายเป็นศูนย์ไปสักพัก พลังปราณจะลดลง พลังปราณเป็นศูนย์จะตาย]
[เจ้าเขี่ยกองไฟที่กำลังจะมอดนั้น ถ่านไฟริบหรี่ ส่องให้เห็นใบหน้าอ่อนแรงของเจ้าชัดขึ้นเล็กน้อย และยังสะท้อนให้เห็นลูกพีช 'เครื่องสังเวย' บนโต๊ะบูชาด้านหลังนั้นด้วย]
[เจ้าผู้หิวโหย ดิ้นรนลุกขึ้นกินหนึ่งผล พลังกายของเจ้าฟื้นฟูแล้ว เจ้าได้รับลูกพีชป่า*3 เพิ่มเติม]
[เมื่อพลังกายฟื้นฟูแล้ว เจ้าก็มองเห็นวัดร้างนี้ได้อย่างชัดเจนทั้งหมด]
[รูปปั้นเทพเจ้าดินที่ชำรุด ปลายชายคาที่รั่ว นี่ถือเป็นเพียงที่หลบลมฝนได้อย่างพอไม่ได้ดี]
ขณะที่เฉินเสวียนมองดูหน้าจอสีจืดชืด รู้สึกครั้งแรกว่าเกมเล็กๆ เกมนี้ช่างยุ่งยากนัก ในที่สุด ตัวอักษรก็พลิกผัน:
[เจ้ามีความเข้าใจในฉากปัจจุบันเพียงพอแล้ว จะใช้ความสามารถพรสวรรค์และชะตากรรม 'พลิกชะตาฟ้า' หรือไม่? ดูวาสนาทั้งหมดที่สามารถกระตุ้นได้ในฉากปัจจุบันและเงื่อนไขการกระตุ้น]
เมื่อเห็นคำเตือนนี้ ในที่สุดดวงตาของเฉินเสวียนก็เป็นประกายขึ้นมา
[เจ้าใช้พลังพลิกชะตาฟ้า ในภวังค์ ดวงตาของเจ้ากลายเป็นสีทอง กาลเวลาแห่งโชคชะตาและเหตุปัจจัย ปรากฏชัดเจนตรงหน้าเจ้าราวกับลายมือบนฝ่ามือของเจ้าเอง]
[เจ้าได้มองเห็นวาสนาประจำที่ทั้งหมดของแผนที่ 'วัดร้าง' และเงื่อนไขข้อกำหนดแล้ว:]
[1. สิ่งของของนักเดินทาง (สามัญ): ในวัดร้าง ให้รอจนกระทั่งเวลานับถอยหลังกองไฟมอดเหลือหนึ่งเค่อ (30 นาที) แล้วกดที่กองไฟ เลือกเติมเชื้อเพลิงใหม่ เลือกผ้าปูโต๊ะบูชา จะพบไอเทมลับใต้โต๊ะบูชา]
[จะได้รับแผนที่ชำรุดนอกเมืองจินหลิงและเสบียงแห้งหนึ่งชิ้น ปลดล็อกแผนที่นอกเมือง ขณะเดียวกัน เมื่อเก็บแผนที่นี้ไว้และเรียนรู้ความสามารถชาวบ้าน 'การตรวจสอบ' จนถึง 'ระดับ 5 (เข้าถึงแก่นแท้)' แล้วใช้กับแผนที่นี้ จะปลดล็อกภารกิจวาสนาใหม่ที่ขยายออกไป]
[2. คำสัญญาของตระกูลเฉิน (สามัญ): ในกำแพงขอบหน้าต่างมุมตะวันออกเฉียงเหนือของวัดร้าง มีสัญลักษณ์ของ 'ตระกูลเฉิน' ตระกูลใหญ่แห่งจินหลิงซ่อนอยู่ เคาะหนึ่งพันครั้งแล้วนำออกมา เจ้าอาจได้กินข้าวในจวนใหญ่ตระกูลเฉินชานเมืองจินหลิง และมีที่พักพิงทำมาหากิน]
[3. เครื่องสังเวยลึกลับ (ระดับพื้น): วัดร้างเช่นนี้ เหตุใดจึงมีเครื่องสังเวยบูชา? ปัญหานี้ เจ้าต้องรอจนถึงวันขึ้นหนึ่งค่ำหรือวันเพ็ญที่อากาศแจ่มใส และช่วงเวลาเฉินที่กระดูกและพรสวรรค์น้อยกว่าหรือเท่ากับ 2 แล้วค่อยมาอีกครั้งจึงจะรู้]
(หมายเหตุ: วาสนาในปัจจุบันล้วนเป็นวาสนาแบบใช้ครั้งเดียว เมื่อผู้เล่นคนหนึ่งกระตุ้น แล้วคนอื่นจะไม่สามารถกระตุ้นและพบอีกครั้งได้)