[สถานที่: ชานเมืองตะวันออกของเมืองจินหลิง · ทางลงเขาจงชาน 4]
[ยาม: ยามซื่อ เค่อที่สอง]
[กำลังเดินทาง……]
[เจ้ากำลังเดินอยู่บนทางภูเขา]
[เส้นทางลาดชันทำให้เจ้าเหน็ดเหนื่อยทั้งกายใจ]
[ค่าพลังงานของเจ้าหมดสิ้นแล้ว]
[เจ้าเข้าสู่สภาวะความหิว]
“ข้า……”
เฉินเสวียนจ้องมองตัวอักษรขนาดใหญ่บนหน้าจอสีดำสนิท เกือบจะสบถออกมาแล้ว แต่สุดท้ายก็เพียงถอนหายใจยาว เปิดกระเป๋าสัมภาระ แล้วหยิบเสบียงแห้งชิ้นสุดท้ายออกมา
ลูกท้อป่าสามลูกก่อนหน้านี้ เขากินหมดไปแล้ว
ช่วยไม่ได้ พลังต่ำเกินไป ค่าพลังงานก็น้อยเกินไป
ที่สำคัญยิ่งกว่านั้น ท่วงท่าก็ต่ำ ความเร็วในการเดินจึงช้าเกินไป!
และสิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือ วัดร้างแห่งนี้อยู่ไกลชะมัด!
นับตั้งแต่ปลดล็อกแผนที่นอกเมืองจินหลิง เขาก็เดินมาแล้วสองชั่วโมงครึ่ง
ถูกต้อง ทั้งในเกมและในโลกความจริงก็เป็นเวลาสองชั่วโมงครึ่งเช่นกัน! เพราะเวลาในโลกจริงกับในวิถียุทธ์เชื่อมโยงกัน เพียงแต่กลางวันกลางคืนสลับกันเท่านั้น
ฉาก【ทางภูเขา】เดี่ยว ๆ ตามปกติ จากที่คนในหน้าบทสนทนาบอกไว้ คนส่วนใหญ่ที่มีท่วงท่าระดับสามถึงสี่ น่าจะใช้เวลาราวสิบนาทีก็เดินผ่านได้
แต่สำหรับเฉินเสวียน อย่างน้อยก็ต้องเดินนานกว่าครึ่งชั่วโมง
นี่ถึงขั้นเป็นเพราะเขาใช้ความสามารถ ‘พลิกชะตาฟ้า’ เพิ่มคุณสมบัติสองแต้มจากสามแต้มที่หยกสวมกายมอบให้ ไปลงที่ท่วงท่าแล้วด้วยซ้ำ ไม่เช่นนั้นคงช้ากว่านี้อีก
ตลอดครึ่งชั่วโมงนั้น เฉินเสวียนทำอะไรไม่ได้เลย ได้แต่จ้องข้อความแจ้งเตือนเดิม ๆ ในฉากแผนที่
【กำลังเดินทาง……】
เฉินเสวียนถอนหายใจยาว แต่ในแววตากลับเผยความโล่งใจออกมาเล็กน้อย
อันที่จริง เดินช้าหน่อยไม่ใช่เรื่องสำคัญที่สุด ความปลอดภัยต่างหากที่สำคัญเป็นอันดับแรก!