"ไม่มีอะไรหรอก ผมพาเจ้าเมืองมนุษย์หลายแสนคนลงมือโจมตีเมืองของสมาคมการค้า ผลักดันพวกเขาจนสุดทาง ถึงต้องเรียกภาพฉายพลังของเทพีแห่งความมั่งคั่งให้ลงมา หวังจะฆ่าผมซะ"
"ไม่ดูกันบ้างเลยว่าผมเป็นใคร ผมเป็นศิษย์ของปรมาจารย์คานมาส เทพีแห่งความมั่งคั่งแค่ตัวเล็ก ๆ จะเป็นคู่มือของผมได้ยังไง!!"
ไป๋อวี้ทำท่าทีเอิบอิ้มไม่เลิก ราวกับว่าเทพีแห่งความมั่งคั่งเป็นแค่คนธรรมดาริมทางคนหนึ่ง ฆ่าทิ้งได้ง่าย ๆ!
"อวดโม้ก็อวดโม้ไป อย่าเอาผมรวมด้วย ผมสู้เทพีแห่งความมั่งคั่งไม่ได้หรอก เธอแค่ขยับนิ้วเดียวก็ฆ่าผมได้!!"
"อาจารย์ ท่านก็เก็บตัวเกินไปแล้วนะ"
"ไม่เก็บตัวก็ตายไปนานแล้ว จะถึงคิวที่แกได้มายั่วโมโหฉันหรอ?"
หนวดของคานมาสกระดิกขึ้นลง ราวกับถูกไป๋อวี้ทำให้โมโหหนักหน่วง เรื่องเทพเจ้าไม่ใช่เรื่องที่ล้อเล่นกันได้
ตั้งแต่แรกก็รู้แล้วว่าเด็กคนนี้ไม่มีความเชื่อ ตอนนี้ก็ยังเป็นอย่างเดิม!!
ไม่อยากเสียเวลาปากเสียงต่อกับไป๋อวี้ จิบเหล้าหนึ่งอึด ใบหน้ากลับมาปกติ
"เด็กน้อย"
ไป๋อวี้เก็บรอยยิ้มเยาะเย้ยทิ้ง
"อาจารย์ ผมอยู่นี่ มีอะไรสั่ง!!"
"เมื่อแกประกาศศึกกับสมาคมการค้ารักและสันติ และยังลงมือกับเทพีแห่งความมั่งคั่งแล้ว ก็อย่าปล่อยพวกมันไป ต้องทำให้พวกมันเจ็บจริง ๆ"
"เข้าใจแล้ว ผมก็คิดแบบนั้น เจ้าเมืองมนุษย์ยังมีราว 800,000 คน ผมจะพยายามระดมทั้งหมด กวาดล้างสมาคมการค้าให้สิ้นซาก ไม่ให้แม้แต่คนเดียวรอดชีวิต!!"
"ย้ายทรัพยากรจากทุกเมืองจนหมดสิ้น สังหารผู้คนให้ตายหมดทุกคน"
"ได้ ฉันขอเตือนแกอีกข้อ"
คานมาสยืนมือออกมาหยิบเหรียญทองหนึ่งเหรียญ วางตรงหน้าไป๋อวี้
"พลังความเชื่อของเทพีแห่งความมั่งคั่งมาจากเหรียญทองที่หมุนเวียนอยู่ ทำลายสมาคมการค้าของเธอยังไม่พอ ต้องทำลายพลังความเชื่อบนเหรียญทองทั้งหมดด้วย แบบนี้ถึงจะตัดรากฐานของเธอได้!!"
ไป๋อวี้เกาหัว
"ทำยังไง?"
ไอซินเกนเก็บเหรียญทองมาได้หลายคลังสินค้าแล้ว แต่ยังไม่มีวิธีจัดการที่ดี
ตามความหมายของคานมาส การทำลายสมาคมการค้าไม่มีประโยชน์ ต้องทำลายพลังความเชื่อบนเหรียญทองให้สิ้นซาก ถึงจะตัดรากฐานความเชื่อของเทพีแห่งความมั่งคั่งได้!!