เมืองหมายเลข 1485 ฝั่งตะวันตกในเขตสมาคม
ทั้งเมืองถูกประกาศภาวะเฝ้าระวังสูงสุด แท่นส่งตัวถูกปิดกั้นเอาไว้อย่างเข้มงวด ห้ามส่งตัวหากไม่มีคำสั่งจากกองอารักขา
ร้านค้าทุกร้านห้ามเปิดดำเนินการ ผู้คนทุกคนห้ามลงจากชั้นสองของอาคาร
หากกล้าฝ่าฝืน สังหารทันทีที่พบ ไม่มีความเมตตา!
แต่ภายใต้คำสั่งที่เข้มงวดเช่นนี้ ก็ยังมีคนบางกลุ่มที่เคลื่อนไหวได้
พวกเขาคือทหารรับจ้างที่สมาคมจ้างจัดตั้งด้วยเงิน ประกอบด้วยเจ้าของร้านและผู้คนในเมือง ผู้ที่สมัครจะได้รับสิทธิพิเศษบางประการจากสมาคม โดยแลกกับการต้องปฏิบัติภารกิจอันตรายบ้าง
อัศวินชุดเกราะทองจากกองอารักขาคนหนึ่งนำพาหน่วยทหารรับจ้างไปเข้าเวรแท่นส่งตัว ข่าวสารด้านลบที่ไหลเข้ามาไม่หยุดทำให้ใบหน้าของเขาแล่นด้วยความกังวล
เขาหันมองไปด้านหลัง ทีมเดิมมีอัศวินชุดเกราะเงิน 20 นาย ตอนนี้เหลือเพียง 5 นาย ที่เหลืออีก 15 นายถูกเรียกตัวไปหมดสิ้น ช่องว่างของทีมถูกเติมด้วยทหารรับจ้าง
แม้จำนวนคนจะดูไม่เปลี่ยนแปลง แต่กำลังรบจริงต่างกันราวฟ้ากับเหว
สภาพเช่นนี้ทำให้ใบหน้าของอัศวินชุดเกราะทองในฐานะหัวหน้าทีมยิ่งบูดบึ้ง หากเกิดเรื่องอะไรขึ้นจริง พวกทหารรับจ้างเหล่านี้ย่อมหนีเป็นคนแรกๆ อย่างไม่ต้องสงสัย
"หัวหน้า สถานการณ์แย่ขนาดนั้นเลยเหรอครับ?"
อัศวินชุดเกราะเงินถามเสียงเบา
พวกเขาอยู่ระดับล่างสุดของกองอารักขา ข่าวสารที่ได้รับมีจำกัด
แต่เมื่อเห็นฝีมือฉกาจในเมืองได้รับคำสั่งให้จากไปต่อเนื่อง กระทั่งคนของกองอารักขาถูกส่งตัวออกไปครึ่งหนึ่ง แม้แต่คนสัญชาตญาณทึบที่สุดก็รู้สึกได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ
หัวหน้าที่เคยยิ้มแย้มทุกวัน ตอนนี้กลับหน้าบูดเป็นห่วงเป็นกังวล ใบหน้าที่บิดเบี้ยวนั้นเขียนไว้เต็มไปหมดว่ามีอะไรไม่ธรรมดา
"โม่ชาง นายลืมข้อห้ามหรือยังไง? ห้ามสืบเสาะข่าวสาร ห้ามทำให้ขวัญกำลังพลสั่นคลอน ปฏิบัติทุกอย่างตามคำสั่ง"
อัศวินชุดเกราะทองตะโกนเสียงต่ำ คำสั่งนั้นทำให้โม่ชางสะดุ้งแล้วยืนตรงทันที