เมืองหมายเลขหนึ่งของสมาคมการค้ารักและสันติ
ใจกลางเมือง ภายในพระราชวังหรูหราใต้รูปปั้นเทพีแห่งความมั่งคั่งขนาดยักษ์ บรรยากาศถูกกดดันจนแทบหายใจไม่ออก
อัครบาทหลวงชุดแดงลีมีซาที่นั่งอยู่บนที่นั่งประธานมีสีหน้าดุจฟ้าก่อนพายุจะถล่ม ดำมืดจนไม่มีใครกล้ามองตรง ๆ
ผู้บริหารชั้นสูงของสมาคมการค้าและเหล่าบาทหลวงกับนักบวชสองฟางข้าง ส่งสายตาห้ำหั่นกันเอง แต่ไม่มีสักคนกล้าเอ่ยปาก
ท้ายที่สุด
อัครบาทหลวงชุดแดงลีมีซาโยนข่าวกรองในมือทิ้ง เสียงเย็นเยียบน่าขนลุก
"ดูให้ดี ๆ ทุกคน ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งวัน 253 เมืองถูกตีแตก ของเสบียงถูกปล้นจนหมดเกลี้ยง"
"บาร์เรนซาไอ้โง่นั่น คิดว่าใช้อุบายลวงเรียกทัพแล้วจะยึดเมืองมนุษย์ได้ ผลคือเล่นจนเกินตัว สละชีวิตตัวเองทิ้งไปเสียฟรี!"
"มันตายก็ไม่เป็นไร แต่มันทำให้จอมยุทธ์ระดับตำนานตายไปเป็นพัน ผู้เชี่ยวชาญชั้นสูงอีกนับหมื่น แถมเรือยักษ์ลงทัณฑ์สามลำยังถูกฝ่ายมนุษย์ยึดไป ตายไปก็ไม่น่าเสียดาย!!"
ภายในโถงใหญ่อันสง่างาม เสียงคำรามของอัครบาทหลวงชุดแดงลีมีซากังวานดังกึกก้อง ไม่มีใครกล้าเงยหน้า ทุกคนยังคงก้มหน้าเงียบงัน
บาร์เรนซามันเกินไปจริง ๆ คิดว่าพึ่งพรสวรรค์ของตัวเองแล้วจะยึดเมืองมนุษย์ได้อย่างง่ายดาย
ผลคือเส้นทางยังเดินไม่ถึงปลายทาง กลับถูกฝ่ายมนุษย์ระดมมังกรยักษ์นับหมื่นตัวปิดกั้นเส้นทางเอาไว้
ในการปะทะมืดฟ้ามัวดิน ฝ่ายตนสูญเสียหนักหน่วง กระทั่งตัวเองก็หนีไม่รอด
ไอ้บ้านี่ตายซะสบาย ทิ้งภาระอันปั่นป่วนไว้ให้พวกเขา!!
ไม่มีความสามารถแล้วไปรับภารกิจทำไม!!
"เป็นใบ้กันหมดแล้วสินะ พูดสิ!!"
ลีมีซาคำรามหนึ่งครั้ง ทุกคนต่างเงยหน้าขึ้นอย่างระมัดระวัง แต่ไม่มีใครเปิดปาก
สายตาเต็มไปด้วยฆาตปฏิคมกวาดผ่าน บาทหลวงที่นั่งแถวแรกสุดลุกขึ้นยืนแล้วกล่าวอย่างเกรงใจ
"องค์อัครบาทหลวงชุดแดงผู้ทรงเกียรติ จากข้อมูลที่ข้าพเจ้าได้รับ ฝ่ายมนุษย์ตีได้เพียง 203 เมืองของเรา ที่เหลืออีก 50 เมืองถูกตีโดยเจ้าเมืองผู้พิทักษ์ชาวต่างเผ่าพันธุ์เหล่านั้น"