ไป๋อวี้เหวี่ยงรายการสินค้าเสียหายในมืออย่างแรงจนกระดาษรัวดังป๊าบป้าบ
“นายไม่เชื่อเหรอ?”
“ถ้าไม่เชื่อ เดี๋ยวฉันพาไปดูให้ ความน่าเชื่อถือของฉันคนทั้งโลกต้องรู้กัน ยุติธรรมแน่นอน ไม่มีทางขอเกินคุณแค่คริสตัลพลังงานแม้แต่ชิ้นเดียว”
ไอดามังกรอัญมณีทำหน้าขม่อม เขารู้ดีว่าเจ้านี่กำลังหลอกกินเขา แต่พอเหลือบมองฝูงมังกรยักษ์ที่จ้องเขม็งรายล้อมอยู่รอบ ๆ ก็ได้แต่แก้ตัวเบา ๆ
“สินค้าส่วนใหญ่ไม่ได้เสียหายเลย เสียแค่นิดหน่อยเอง”
“งั้นก็ชดใช้ตามรายการนี้หนึ่งในสิบ ฉันไม่ได้ขอเกิน”
เผชิญหน้ากับการรีดไถอย่างไม่แอบแฝงของไป๋อวี้ ไอดามังกรอัญมณีเบ้ปากพูดออกมาได้แค่สามคำ
“ผมเชื่อ!!”
“เชื่อก็ดีแล้ว ต่อไปข้อถัดไป”
“นายบุกรุกไอซินเกนตอน 12:15 เพื่อขโมยของ เสียงดังโครมคราม ทำให้คนทั้งเมืองนอนไม่หลับ ต้องชดใช้ค่าเสียหายทางพลังจิตให้ชาวไอซินเกน!”
ไอดาหลับตาลงอย่างเจ็บปวด
แค่ถูกสลักรอยประทับทาสไว้ยังเป็นแค่จุดเริ่มต้น ข้างหน้าต่างหากคือช่วงเวลาที่เจ็บปวดจริง ๆ !!
พยักหน้ารับ!
“ตอนที่นายปะทะกับมังกรยักษ์ ทำลายดอกไม้ไป 34852 ดอก ต้นไม้พิเศษ 7258 ต้น และทำให้อาคาร 324 หลังได้รับความเสียหาย ทั้งหมดต้องชดใช้”
“มีข้อค้านอะไรไหม?”
“ไม่มี”
คำสองคำนั้นพูดออกปาก ไอดารู้สึกเหมือนแรงทั้งร่างถูกดูดจนหมดสิ้น
ทั้งที่มันไม่ใช่เลยนะ
เขาบินสูงมาก ไม่ได้สร้างความเสียหายให้ในเมืองแม้แต่น้อย
การป้องกันเมืองยิ่งเหลวไหล ตอนนั้นเขาบินหลบอาคารเหล่านั้นไปเลย ไม่ได้แตะแม้แต่นิด!
ไม่ได้แตะเลย แล้วจะเสียหายได้อย่างไร?
“นายจะชดใช้อย่างไร?”
ไอดาลืมตาขึ้นอย่างเจ็บปวด การโต้แย้งไม่มีความหมายอีกแล้ว
“ผมจะชดใช้ด้วยสมบัติลับหนึ่งแห่ง!!”
“ได้ เดี๋ยวฉันให้คนไปกับนาย!”
“ดี!!”
ไอดามังกรอัญมณีพามังกรยักษ์ยุคโบราณ 100 ตัวจากไป ตอนเดินทางออก มังกรยุคโบราณทั้งหลายติดแหวนมิติเปล่า ๆ ติดตัวมากว่า 1,000 วง
“ฉันเรียกน้อยไปหรือเปล่า?”
ไป๋อวี้คุยเล่นกับไอรินกับพวก รู้สึกเสียดายที่ตัวเองเปิดปากเบาเกินไป
ไอดาที่เติบโตมาถึงระดับ 46 มังกรยักษ์ยุคโบราณ ฐานทรัพย์สินของมันล้ำลึกจนเรียกได้ว่าเหลือเชื่อ