“นี่คือเจ้านายใหญ่เลยนะ เห็นเขาหลายครั้งแล้ว มีทรัพยากรเยอะขนาดนี้เชียวหรือ?”
“เจ้านาย ขอข้าวกินหน่อยเถอะ ผมไม่มีเอ็นสัตว์ แต่เป็นลูกน้องนายได้”
“พี่ไป๋ ฉันคือดาวบาบ้า นายต้องรู้จักฉันใช่ไหม? ฉันต้องการอาหารด่วนๆ นายส่งให้ฉันฟรีๆ สักชุดได้ไหม?”
“ไปไปไป ไอ้ตุ๋น มาอยู่ต่างโลกแล้วยังจะมาหลอกเงินอีก ถ้าแกเป็นบาบ้า ฉันก็เป็นหยวนหยวน”
“หยวนหยวนไม่ดีหรอก แต่งงานไปแล้ว!”
“พี่ชาย แม่เลี้ยงไม่ดีตรงไหน?”
“ถ้าพูดแบบนั้น ก็ดูมีเหตุผลอยู่นะ!!”
“พวกนายว่า หยวนหยวนกับบาบ้าจะถูกส่งตัวมาด้วยไหม? ถ้าใช่...เหอเหอเหอ...”
“เหอเหออะไร ไอ้โง่ ต่อให้เขาตกอับ นายก็ไม่มีทางเอื้อมถึงหรอก”
ไป๋อวี้มองข้อความที่ไหลเป็นพรืด หน้าผากย่นเป็นเส้นดำ หัวข้อมันเพี้ยนไปไกลเกินไปแล้ว พวกนี้ไม่มีความรู้สึกถึงวิกฤตกันบ้างหรือไง?
ตอนที่เขากำลังจะโพสต์ข้อความแก้หัวข้อใหม่ ก็มีข้อความส่วนตัวเด้งขึ้นมา
หลี่เจี้ยนกั๋ว: “น้องชาย ฉันมีเอ็นสัตว์”
ไป๋อวี้ดีใจสุดขีด
“ไม้ เนื้อ หนังสัตว์ นายอยากแลกอะไร?”
หลี่เจี้ยนกั๋ว: “ฉันไม่เอาอะไรทั้งนั้น ฉันแค่อยากรู้ว่านายได้ไม้มามากมายขนาดนี้ได้ยังไง”
“เมืองของฉันอยู่ติดขอบป่า ไม้มีเยอะ”
หลี่เจี้ยนกั๋ว: “น้องชายนายเข้าใจผิดแล้ว สิ่งที่ฉันอยากรู้คืออาวุธที่นายใช้ตัดไม้มาจากไหน”
“ที่นี่ฉันก็อยู่ติดขอบป่าเหมือนกัน แต่ทำอยู่ครึ่งบ่าย ได้ไม้มาไม่ถึง 10 หน่วย”
“นายส่งเอ็นสัตว์มา ฉันจะบอกให้!”
เรื่องกล่องสมบัติไม่ใช่ความลับอะไร คนที่รู้ต้องไม่ใช่แค่เขาแน่นอน แต่สำหรับคนที่ไม่รู้ นี่คือโอกาสเปลี่ยนชะตาชีวิต
【หลี่เจี้ยนกั๋วส่งคำขอแลกเปลี่ยนมา นายจะยอมรับไหม?】
“ยอมรับ!”
【ยินดีด้วย! นายได้รับเอ็นสัตว์×1!】
“พี่หลี่ตรงไปตรงมาจริงๆ ผมไปเจอกล่องไม้อยู่ห่างจากนอกบ้านไปประมาณ 200 เมตร ข้างในมีขวาน แต่รอบๆ กล่องของผมมีสัตว์ป่าคอยเฝ้า ของพวกนายก็น่าจะมีเหมือนกัน ระวังตอนหากล่องด้วยล่ะ!”
หลี่เจี้ยนกั๋ว: “ขอบคุณมากน้องชาย ข้อมูลของนายสำคัญกับพวกเรามาก!”
‘พวกเรา?’
ไม่ใช่คนเดียว
“พี่หลี่ พวกนายยังมีเอ็นสัตว์เหลือไหม ผมแลกกับไม้ เนื้อ หรือหนังสัตว์ก็ได้”
หลี่เจี้ยนกั๋วประหลาดใจ
“น้องชาย นายยังจะเอาเอ็นสัตว์อีกเหรอ? หนึ่งหน่วยไม่พอหรือ?”
“ไม่พอ!”
หลี่เจี้ยนกั๋ว: “ได้ ฉันจะช่วยนายถามให้”
ระหว่างที่หลี่เจี้ยนกั๋วช่วยถาม ไป๋อวี้ก็กดเข้าไปในระบบก่อสร้างแล้ว
【วัสดุครบ นายจะสร้างเลยไหม?】
“สร้าง!”
ตำแหน่งของ【หอธนู】หลังที่สามอยู่หลังบ้าน ด้วยระยะยิง 200 เมตรก็ยังครอบคลุมทั้งบ้านได้
อย่าดูถูกว่าบ้านมีพื้นที่ 200 ตารางเมตร ที่จริงมันก็แค่สี่เหลี่ยมจัตุรัสขนาด 14×14 เมตรเท่านั้น
หอธนูสามหลัง ความถี่การยิงสามวินาทีต่อครั้ง ทำให้บ้านมีความถี่การยิงที่น่ากลัวถึงหนึ่งครั้งต่อวินาที
ฝูงหมาป่าป่ากล้าบุก ไป๋อวี้มั่นใจว่าจะทำให้พวกมันสะดุดล้มครั้งใหญ่
สิบนาทีต่อมา ข้อความจากหลี่เจี้ยนกั๋วก็มาถึง
“น้องชาย นายเจอแบบก่อสร้างแล้วใช่ไหม?”
“ใช่ ก็เปิดได้จากกล่องสมบัติเหมือนกัน”
ไป๋อวี้ส่งข้อมูล【หอธนู】ให้ตรงๆ สิ่งก่อสร้างธรรมดาแบบนี้ไม่มีความลับอะไรต้องปิดบัง
หลี่เจี้ยนกั๋ว: “น้องชายใจกว้างจริงๆ ยังมีเอ็นสัตว์อีกหนึ่งหน่วย จะแลกกับไม้ 5 หน่วย!”
“ขอบคุณพี่หลี่มาก!”
ไม้ 5 หน่วยหายไป แลกได้เอ็นสัตว์ชิ้นที่สี่!
ยังเหลือไม้ 10 หน่วย เหล็ก 1 หน่วยพอดี
【วัสดุครบ นายจะสร้างเลยไหม?】
“ใช่!”
【หอธนู】หลังที่สี่วางไว้ข้างๆ หลังที่สาม หอธนูสี่หลังปกป้องทั้งบ้านไว้อย่างแน่นหนา!
ไม่ต้องพูดถึงฝูงหมาป่าบุก ตอนนี้ไป๋อวี้อยากให้พวกมันมามากๆ เร็วๆ จะได้เก็บประสบการณ์เพิ่มอีก!
เพื่อเตรียมรับศึกใหญ่ในคืนนี้ ไป๋อวี้ขนน้ำพุและอาหารขึ้นไปบน【หอธนู】 รอฝูงหมาป่าปรากฏตัว
ท้องฟ้ามืดสนิท เสียงคำรามของสัตว์ป่าในป่าดังขึ้นราวกับถูกเปิดระดับเสียง เพิ่มขึ้นหลายสิบเท่าทันที
ราวกับสัตว์ป่าที่ซ่อนตัวอยู่ในถ้ำทั้งหมดออกมา เริ่มออกหากินในวันใหม่!
ตั้งแต่ช่วงที่ความมืดเริ่มต้น การยิงของ【หอธนู】สี่หลังก็ไม่เคยหยุด เสียงหวือหวาดังไม่ขาด
ไป๋อวี้กินอาหาร ดูข้อความในระบบ
【【หอธนู】ของนายฆ่าสุนัขจิ้งจอกได้ นายได้รับประสบการณ์ 10 แต้ม】
【【หอธนู】ของนายฆ่าเสือดาวได้ นายได้รับประสบการณ์ 21 แต้ม】
.......
ข้อความแจ้งได้รับประสบการณ์เกือบจะเต็มจอ
น่าจะเป็นสัตว์ป่าจำนวนไม่น้อยได้กลิ่นที่นี่ จึงวิ่งมาดู อยากรู้ว่าจะมีอะไรได้ฟรีๆ หรือเปล่า
แต่พวกมันไม่คิดว่า บ้านเล็กๆ ที่ปกติไม่มีอะไรนี้ วันนี้มีหอธนูสี่หลังที่ดุดัน นอกระยะ 200 เมตรก็จัดการพวกมันได้หมด
“เฉลี่ยหนึ่งนาทีได้ 15 แต้มประสบการณ์ หนึ่งชั่วโมงก็ 900 แต้ม หนึ่งคืนก็ประมาณ 9,000 แต้ม”
“พยายามหน่อย พอรุ่งสางพรุ่งนี้ เมืองก็เลื่อนระดับได้”
“ทำยังไงให้สัตว์พวกนี้มามากกว่านี้ล่ะ?”
ไป๋อวี้คิดถึงเนื้อที่วางไว้ในห้อง ยังไม่ได้แลกออกไปแม้แต่ชิ้นเดียว รีบวิ่งลงจากหอธนู เอาเนื้อสิบชิ้นไปแขวนไว้ที่รั้ว
ไม่เชื่อว่ากลิ่นคาวเลือดเข้มข้นขนาดนี้ สัตว์ป่าที่หิวโหยจะทนทานต่อความต้องการตามสัญชาตญาณได้
ไป๋อวี้นั่งในหอธนู อยากมองดูข้างนอก แต่เสียดายที่มืดเกินไป มองไม่เห็นอะไรเลย ทำได้แค่ฟังเสียงคำรามของสัตว์ป่า เสียงยิงหน้าไม้ และข้อมูลในระบบเพื่อประเมินสถานการณ์
ดูจากตอนนี้ สัตว์ที่เข้ามาในระยะ 200 เมตรของ【หอธนู】ล้วนเป็นสัตว์ขนาดเล็ก สัตว์ที่ให้ประสบการณ์มากที่สุดคือจระเข้ตัวหนึ่ง ได้ 30 แต้ม
ไม่รู้ว่ามันคลานมาจากไหน
กินอิ่มแล้ว เปิดระบบสื่อสาร
สิ่งที่เห็นคือข้อความเต็มจอ ‘ขอบคุณหลี่เจี้ยนกั๋วผู้เสียสละ’!
“เกิดอะไรขึ้น?”
ไป๋อวี้เลื่อนดูบันทึกการสนทนาขึ้นไป หาต้นตอของข้อความที่ถาโถมเข้ามาเจออย่างรวดเร็ว
หลี่เจี้ยนกั๋ว: “รอบๆ เมืองจะมีกล่องสมบัติซ่อนอยู่ ข้างในมีอาวุธ ไอเทม เหรียญทอง และแบบก่อสร้าง ข้อมูลนี้จริง ตรวจสอบแล้ว”
“เตือนทุกคน รอบๆ กล่องสมบัติอาจมีสัตว์ป่าเฝ้า ต้องระวังให้มาก”
สิบนาทีหลังจากหลี่เจี้ยนกั๋วพูดจบ ก็มีคนออกมาบอกว่าไปตรวจสอบแล้ว ยืนยันว่าข้อมูลเป็นจริง
“ฉันเห็นกล่องสมบัติรอบๆ เมืองจริงๆ กล่องถูกเถาวัลย์พันไว้ ฉันไม่กล้าเข้าไปใกล้ จะรอดูพรุ่งนี้ก่อน ขอบคุณข้อมูลพี่หลี่มาก!”
คนส่วนใหญ่ไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นยังไง นั่งอยู่เฉยๆ ทั้งวันในบ้าน ข้อมูลฟรีๆ นี้พอจะทำให้พวกเขามีจุดเริ่มต้นที่ดีได้
ไป๋อวี้เห็นแล้ว ก็ตามโพสต์ไปด้วย
คนหนึ่งแสน คนที่เจอกล่องสมบัติต้องไม่ใช่แค่เขาคนเดียว แต่พวกนั้นทั้งหมดเลือกที่จะปิดบัง มีแค่หลี่เจี้ยนกั๋วคนเดียวที่บอกออกมาฟรีๆ
แค่จุดนี้ ก็ทำให้ไป๋อวี้เคารพพอแล้ว
ส่วนแหล่งข้อมูลที่หลี่เจี้ยนกั๋วพูดถึง แน่นอนว่าต้องเป็นเขา
ไม่คิดว่าแค่คุยกับเขาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง เขาก็เจอกล่องสมบัติได้
ไป๋อวี้ส่งข้อความถึงหลี่เจี้ยนกั๋ว
“ในกล่องสมบัติมีอะไร?”
ครึ่งนาทีต่อมา หลี่เจี้ยนกั๋วส่งข้อมูลมา
【ปืนลูกโม่】
เลเวล: 1
คุณภาพ: ดีเยี่ยม
พลังโจมตี: 40~~60
เงื่อนไขการใช้: พลัง 6 แต้ม
คำอธิบาย: อาวุธสำหรับมือใหม่ที่ดีจริงๆ!
นอกจากปืนลูกโม่ ยังมีแบบก่อสร้างหอธนูอีกหนึ่งใบ เหมือนกับของเขาเป๊ะ
ไป๋อวี้มองปืนลูกโม่ของหลี่เจี้ยนกั๋ว แล้วมองขวานของตัวเอง.......
เม้มปากน้อยๆ
“ปืนลูกโม่ก็ตัดต้นไม้ใหญ่ไม่ได้ จะดีตรงไหน!”
“น้องชายไป๋ เอ็นสัตว์ที่เพิ่งแลกไป นายใช้ไปแล้วหรือยัง? บอกตามตรง น้องชายไป๋ ฉันก็ขาดแค่เอ็นสัตว์แล้ว!!”
“เสียใจด้วย ใช้ไปแล้วครับ”
“งั้นได้ ฉันไปถามคนอื่นดู”
ไป๋อวี้เดาได้เลยว่าตอนนี้หลี่เจี้ยนกั๋วคงหน้ามุ่ยสุดๆ วัสดุที่ขาดที่สุดถูกเขาแลกไปแล้ว
แต่ถึงจะให้เลือกใหม่ เขาก็ยังเลือกใช้เอ็นสัตว์แลกข้อมูล เพราะไม่มีข้อมูลของไป๋อวี้ วันนี้เขาจะไม่มีทางเจอกล่องสมบัติ
อีกไม่นานไป๋อวี้ก็เห็นหลี่เจี้ยนกั๋วโพสต์หาข้อมูลเอ็นสัตว์ในระบบสื่อสาร เขาไม่เพียงโพสต์หาข้อมูลเอ็นสัตว์ แต่ยังโพสต์ข้อมูล【หอธนู】ให้ทุกคนดูได้อิสระ
‘ขอบคุณพี่หลี่ผู้เสียสละ!’ ดังขึ้นอีกครั้ง!
ไป๋อวี้ยอมรับว่าตัวเองไม่ใช่คนใจแคบเกินไป แต่ก็ไม่มีทางทำได้ถึงขั้นเสียสละแบบนี้ เปิดเผยข้อมูลทั้งหมดได้
“พวกนายสังเกตไหม หลังจากมืด ลมข้างนอกแรงขึ้นเยอะ”
“ลมที่นี่ไม่ต่างจากเดิม แต่ดูเหมือนน้ำจะขึ้นนิดหน่อย ในน้ำมีอะไรวับๆ แวมๆ เหมือนมีอะไรจ้องฉันอยู่!”
“พวกนายไม่พูดฉันก็ไม่ทันสังเกต หน้าบ้านฉันดูเหมือนมีเงาดำๆ วับๆ แวมๆ ด้วย วนเวียนอยู่หน้าประตู”
“อย่าหลอกฉันนะ ตอนนี้ฉันซ่อนใต้เตียง ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมาเลย”
“หลังจากมืด อันตรายคงเพิ่มขึ้นมาก ทุกคนระวังตัวด้วย”
“แม่จ๋า ในบ้านฉันมีเสียงฝีเท้า ฉันกลัวมาก!”
“คนเราตายก็เหมือนนกปลิว อีกไม่ตายก็อยู่ไปหมื่นปี สู้กับมันให้ตาย!”
พี่ชายผู้จะสู้สุดชีวิตคนนี้พูดจบก็ไม่มีข้อความส่งมาอีก ไม่รู้ว่าจะไปสู้กับอะไร
ไป๋อวี้เห็นแค่ตัวเลขคนที่มุมซ้ายบนลดลงทีละคน เพิ่งเข้าค่ำ ก็ลดไปห้าสิบกว่าคนแล้ว
แบบนี้ต่อไป หนึ่งคืนต้องลดลงอย่างน้อยสองสามพันคน!
“ฉันอยากแลกอาวุธสักอัน อะไรก็ได้ มีใครพอจะแลกไหม?”
“ฉันก็อยากได้ แต่ฉันมีแค่เห็ด 3 หน่วย”
“ใครช่วยหน่อยเถอะ ถือว่าทำบุญได้ไหม? ขอแค่ฉันรอดวันนี้ ต่อไปฉันจะตอบแทนให้สาสม”
เห็นคนเหล่านี้วิงวอนขอความช่วยเหลือ ไป๋อวี้คิดถึงลูกธนูที่เก็บกลับมาได้ในบ้าน
ลูกธนูเดี่ยวๆ ไม่ถือว่าเป็นอาวุธ แต่สำหรับคนเหล่านี้ ไม่มีสิทธิ์เลือกอีกแล้ว!