เป็ดมั่วจับได้จากน้ำเสียงของนายท่านถึงความร้อนใจ จึงไม่ไยดีซักถามมาก และรีบไปตามหาปีลั่วลั่วทันทีเพื่อถ่ายทอดคำสั่ง
"ท่านเจ้าเมือง เราเหลือมังกรยักษ์ 11000 ตัว ค้างคาวระเบิด 30000 ตัว [ดวงตาปีศาจสองรูม่านตา] 20000 ชิ้น มังกรกระดูกกับลิชเหลือครึ่งหนึ่ง ธาตุไฟและธาตุดินเหลือเพียง 50000"
เพราะไป๋อวี้สั่งให้มังกรยักษ์ 8000 ตัวล้อมโจมตีเรือรบลงทัณฑ์สี่ลำ ทำให้มังกรยักษ์ส่วนใหญ่อยู่ในขอบเขตการแยกมิตินั่นเอง
ส่วนกองทัพหุ่นเชิดที่เหลือไม่ได้ตายไป แต่ถูกทิ้งไว้ที่สมรภูมิของโลกโดว์มา
ขอเพียงพวกเขากลับไป ก็สามารถรับกองทัพหุ่นเชิดเหล่านั้นกลับมาได้
นางฟ้ามังกรร่องลงจากฟ้า
"ท่านเจ้าเมือง มีข่าวดี"
"ข่าวดีอะไร?"
"พื้นที่นี้แม้ถูกแยกออกมาจากมิติ แต่ไม่ได้ร้ายแรงอย่างที่เราคิด"
"สมาคมน่าจะเผชิญหน้าเร่งรีบเกินไป ไม่ได้ระบายพลังศาสนวิชาออกมาเต็มที่ มิติย่อยแห่งนี้จึงไม่มั่นคง"
"ขอเพียงการโจมตีของเราเกินกว่าที่มิติย่อยจะรับไหว เราก็สามารถทะลุมิติกลับไปยังโลกโดว์มาได้"
"ทะลุมิติแล้วจะไม่เสี่ยงถูกแรงบีบอัดของมิติกดทับหรอกหรือ?"
"มีความเสี่ยง แต่เพราะมิติย่อยแห่งนี้ตั้งขึ้นอย่างไม่สมบูรณ์อยู่แล้ว เมื่อถูกเราโจมตี พลังของมันจะถูกตัดลดลงอย่างมหาศาล ด้วยฝีมือของพวกเราทุกคนน่าจะรับความเสี่ยงจากการที่มิติแตกสลายได้!"
"งั้นยังรอช้าอะไร ลงมือเดี๋ยวนี้!!"
"ทุกคนระดมพลังโจมตีม่านกั้นมิติเต็มที่!!"
ระบบป้องกันเมืองทั้งหมดสตาร์ทขึ้น กระสุนปืนใหญ่แน่นหนา ปืนเลเซอร์ ปืนพลาสมา ระดมยิงใส่ม่านกั้นมิติ
มังกรยักษ์ 11000 ตัว และหุ่นเชิดที่เหลืออยู่ก็โจมตีไม่หยุดพัก
มิติย่อยที่ไม่ใหญ่นักถูกพายุพลังงานแผ่ปกคลุมจนมิดเชื้อ
ไป๋อวี้ไม่ได้ยืนนิ่งเฉย เขาหยิบชุดยานกลเชิงโจมตีออกมาสวมใส่ ที่ตัวเกราะดีด[ปืนใหญ่คริสตัลเวท]สี่กระบอกและ[เลเซอร์แคนนอน]สองกระบอกออกมา ไม่เสียดายคริสตัลพลังงาน ระดมยิงอย่างไม่ยั้ง
[หอเวทมนตร์]ระดับ 10 ที่ใจกลางเมือง ภายใต้การควบคุมของนางฟ้ามังกรปล่อยคลื่นพลังงานรุนแรง ลำแสงพลังงานหนายักษ์พุ่งขึ้นสู่ฟ้า พุ่งชนม่านกั้นมิติจนพื้นผิวยุบตัวลงเล็กน้อย