สมาคมการค้ารักและสันตินั้นร่ำรวยมหาศาล ติดตั้ง[เกราะป้องกันระดับเมือง]ให้กับเมืองของตนทุกแห่ง โดยมีระดับสูงกว่าของไอซินเกนอีก
"ยิง!! สังหารพวกนอกรีตที่กล้าบุกรุกดินแดนของเราให้หมดสิ้น!!"
บนกำแพงเมืองของสมาคมการค้า ซัลลิแวนหัวหน้ากององครักษ์ที่เพิ่งได้รับข่าวการบุกรุกแล้วรีบรุดมาถึง กำปั้นฟาดอากาศ ตะโกนสั่งระบบการป้องกันเมืองให้เปิดฉากยิง
เมื่อมองไปยังกองทัพผู้รุกรานบนท้องฟ้าไกลพันเมตร หน้าผากของเขามีเส้นเลือดพองตึง
กล้าหนักจริง ๆ
ไม่เคยไปสืบสาวดูเลยเหรอว่า ภายใต้ท้องฟางดารา ใครกันจะกล้าดูหมิ่นเทพธิดาแห่งความมั่งคั่ง?
บนกำแพงเมือง เส้นฟ้าประกายไฟฟ้า ปืนเลเซอร์ และกระสุนปืนใหญ่ พุ่งออกไปอย่างหนาแน่น
รูปปั้นตกแต่งบนกำแพงเมืองคืนชีพขึ้นทีละตน บางส่วนบินขึ้นสู่ท้องฟ้า บางส่วนชักอาวุธในมือขึ้นโดยตรง จ้องมองกองทัพไกล ๆ อย่างเย็นเยียบ
ตราบใดที่ศัตรูกล้าลงมาถึงกำแพงเมือง อาวุธในมือของพวกมันก็จะฟันคอศัตรูขาด!!
"สั่งตามคำสั่งข้า เปิดแผนฉุกเฉินป้องกันเมืองระดับ 2 เตรียมกองทัพ"
"พอข้าฆ่าเหล่าขยะพวกนี้ตายแล้ว จะเอากระดองเต่าของพวกมันทุบให้แหลก"
เมืองที่เพิ่งปรากฏขึ้นบนเนินเขาห่างออกไป 5 กิโลเมตร เขามองเห็นได้ชัดเจน
ไม่ใช่แค่ซุ่มโจมตีกองทัพ ยังกล้าสร้างเมืองใต้ตาของเขาอีก ช่างไม่เอาเขาวางตาเลยจริง ๆ
วันนี้ถ้าไม่ฆ่าคนเหล่านี้ให้หมดสิ้น ตัดศีรษะแขวนเสาประจาน พรุ่งนี้ทุกคนจะกล้ามาล้อเลียน
การรับมือเพียงฝ่ายเดียวไม่ใช่นิสัยของซัลลิแวน เขาจะยกทัพบุกโต้ตอบ!!
กระสุนสีฟ้าอ่อนจำนวนมหาศาลพุ่งมาจากไกล ถูก[เกราะป้องกันระดับเมือง]ของเขาสกัดกั้นไว้ทั้งหมด
ซัลลิแวนส่งเสียงฮึดฮัดจากจมูก แค่นี้เองเหรอ ใครให้ความกล้ามาที่นี่หาเรื่อง?
ระบบการป้องกันเมืองสกัดกองทัพผู้รุกรานไว้ที่ระยะพันเมตรแล้ว ภายใต้กระสุนหนาแน่นนับไม่ถ้วน เขาเห็นแล้วว่ามีศัตรูล้มลงจากฟ้า
"ไม่รู้จักประเมินกำลังตัวเอง!"
ขณะที่ซัลลิแวนเห็นว่าศัตรูผู้รุกรานไม่มีอะไรมากกว่านี้ ทันใดนั้นท้องฟ้ายามค่ำคืนก็สว่างวาบขึ้น
แสงนั้นไม่ใช่สีขาวของกลางวัน แต่เป็นสีเหลืองทองอร่าม!!
"นั่นมัน..."