เหล่าศาสนิกชนทั้งที่ไม่จำเป็นต้องเข้าร่วมสงคราม แต่สุดท้ายก็ยังมาถึงที่นี่
ด้วยพลังระดับพวกเขา แค่เข้าใกล้ศูนย์กลางสมรภูมิก็ยังทำไม่ได้ มังกรยักษ์แค่ขยับมิติไปมาครั้งหนึ่งก็สามารถฆ่าพวกเขาทั้งหมดได้
รู้ทั้งรู้ว่าอันตราย แต่ก็ยังไม่ลังเลที่จะบุกขึ้นมา
ศรัทธาอันแรงกล้าขนาดนี้ คือผลลัพธ์ที่พวกเขาสร้างสมมาหลายพันปี!!
เพื่อเทพีอากุยผู้ยิ่งใหญ่ ใครก็ยอมสละชีวิตของตัวเองได้ทั้งนั้น!!
ในวินาทีที่เขาคิดจบประโยคนี้ ศาสนิกชนคนหนึ่งที่สวมฮู้ดสีขาวก็ระเบิดเสื้อผ้าบนตัวออกมาในพริบตา กลายร่างเป็นมังกรยักษ์ยาวกว่าสองร้อยเมตร!!
แก่นมังกรอันมหึมาไม่ได้มองไปที่สมรภูมิ และไม่ได้โจมตีศาสนิกชนรอบข้าง แต่กลับหันหน้ามามองพวกเขาแทน
“คือผู้รุกราน!!”
“ขวางมันไว้!!”
ในเสียงกรีดร้องอันเต็มไปด้วยความหวาดกลัวของนักบวช มีเพียงไม่กี่คนที่ได้ยิน
ทุกคนจดจ่ออยู่กับสมรภูมิ ใครจะไปสังเกตเห็นตรงนี้
มังกรดึกดำบรรพ์ตัวนั้นพุ่งตรงมาทางพวกเขาโดยตรง ไม่ได้โจมตี แต่กลับแนบตัวเข้ากับเกราะป้องกัน
ห่างจากพวกเขาเพียงไม่กี่ร้อยเมตร ระหว่างกลางมีเพียงเกราะป้องกันชั้นเดียวคั่นอยู่!!
ทั้งสองฝ่ายต่างเป็นสิ่งมีชีวิตระดับสูง มองเห็นทุกรายละเอียดเล็กน้อยบนร่างกายของอีกฝ่าย
สายตายั่วยุ ริมฝีปากที่ขยับ และ...คำพูดอันโอหัง
“ท่านเจ้าเมืองฝากความคิดถึงมาทักทายพวกเจ้า!!”
ในขณะที่สมเด็จพระสันตปาปาฟาร์และเหล่าบาทหลวงยังไม่ทันเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ร่างของมังกรยักษ์ก็พองขึ้นอย่างฉับพลัน
“โบ๊ม!”
ระเบิดตัวเอง!!
มังกรดึกดำบรรพ์หนึ่งตัวระเบิดตัวเองต่อหน้าพวกเขาโดยไม่ทันตั้งตัว!!
เกราะป้องกันที่สามารถต้านทานการโจมตีของกึ่งเทพสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เกือบจะถูกกระแทกจนเกิดรอยแยก
โชคดีที่ความสามารถในการป้องกันแข็งแกร่งพอ การระเบิดตัวเองของมังกรดึกดำบรรพ์หนึ่งตัวไม่ได้ทำลายเกราะป้องกัน!!
ในขณะที่หัวใจของพวกเขาเพิ่งจะวางลงได้ ก็ถูกดึงขึ้นมาอยู่ที่ลำคออีกครั้งในทันใด
ฝั่งนั้นมีมังกรอยู่มากมายขนาดนั้น จะส่งมังกรดึกดำบรรพ์แค่ตัวเดียวมาถล่มตัวเองงั้นหรือ?
วินาทีที่พวกเขาคิดได้ สายตามองไปที่ตรงนั้น
ทั่วทั้งเกราะป้องกันกลับมีมังกรยักษ์ยาวสองร้อยกว่าเมตรเต็มไปหมดในพริบตา!!