“มืดแล้ว มืดแล้ว ทำยังไงดี ทำยังไงดี!”
เซี่ยเสี่ยวเจี๋ย เจ้าเมืองผู้รับใช้เผ่าพันธุ์อื่น ไม่มีเงินจ่ายค่าคุ้มกันให้ไป๋อวี้ มองดูฟ้าค่อย ๆ มืดลง จนแทบขาดใจ
ครึ่งเทพที่กลืนกลายเขาไปไม่มีเทพเจ้าค้ำหลัง
ตอนยังติดต่อกับครึ่งเทพนั้นได้ ทรัพยากรที่ได้รับก็มีจำกัด
ตอนนี้ขาดการติดต่อไปแล้วกว่าสิบวัน ของในเมืองเหลืออยู่เศษเสี้ยว ยิ่งไม่มีเงินซื้อชีวิต
ชื่อโหดของไป๋อวี้เลื่องลือไปทั่ว เขาจึงกลัวจริง ๆ
ด้วยความแข็งแกร่งของไอซินเกน ส่งมังกรยักษ์สักตัวออกมาก็ฆ่าเขาได้แล้ว
เซี่ยเสี่ยวเจี๋ยหลบซ่อนอยู่ในคฤหาสน์เจ้าเมือง พยายามไปยืมเงินคนอื่น แต่ไม่มีใครยื่นให้
ความแข็งแกร่งของเขาไม่สูงนัก ระดับเมืองก็ต่ำ ใครจะยืมคริสตัลพลังงานอันล้ำค่าให้คนที่อาจตายได้ทุกเมื่ออย่างเขาได้อย่างไร?
แสนคริสตัลพลังงาน ไม่ใช่ตัวเลขเล่น ๆ!
เวลาใกล้ถึงกำหนดที่ไป๋อวี้นัดไว้ทุกที เซี่ยเสี่ยวเจี๋ยจึงตื่นตระหนกสุดขีด
วิ่งร้องขอทุกทาง แถมยังส่งข้อความถึงไป๋อวี้ไม่หยุดหย่อน หวังให้ยืดเวลาออกไปอีกไม่กี่วัน เขาสัญญาว่าจะรวบรวมคริสตัลพลังงานสแกนหน่วยให้ครบแน่นอน
แต่ข้อความที่ส่งออกไปทุกฉบับจมหายเงียบงัน ไม่ได้รับคำตอบกลับแม้แต่ฉบับเดียว
เมื่อดวงอาทิตย์ตกขอบฟ้า ดวงดาราปกคลุมแผ่นฟ้ายามค่ำ
“จบแล้ว จบแล้ว ทุกอย่างจบแล้ว”
ไม่ยืมเงินได้ ไม่ได้รับการอภัยจากไป๋อวี้ กองทัพไอซินเกนก็จะบุกมาถึงหน้าเมืองเร็ว ๆ นี้
เขาต้องตายแล้ว!
เปิดระบบสื่อสารขึ้นมาอยากฝากคำสั่งเสียก่อนตาย แต่พอเห็นข้อความบนระบบสื่อสาร สีหน้าก็แข็งค้างทันที
“ฮ่าฮ่าฮ่า พวกแกโดนไป๋อวี้หลอกหมดแล้ว มันไม่ได้ส่งทหารมาตีพวกแกหรอก”
“พวกโง่ทั้งหลาย! ไป๋อวี้พูดประโยคเดียวก็กำไรคริสตัลพลังงานเป็นร้อยล้านหน่วย”
“อะไรนะ? เป็นไปได้ยังไง?”
“เชื่อหรือไม่ก็ตามใจ ยังไงฉันก็ไม่ได้จ่ายเงิน”
“ไม่มีทาง!!”
“แกพูดผิดแน่นอน!”
“ฮ่าฮ่าฮ่า วันนี้ฉันเห็นชัดแล้ว โดนหลอกยังช่วยพูดดีให้เขาอีก สมน้ำสมเนื้อที่โดนหลอก!!”
“เราจะไปเรียกร้องความเป็นธรรมจากไป๋อวี้”
“เรียกร้องความเป็นธรรมอะไร? เรียกให้เขาตีเหรอ? หรือยั่วโมโหเขาให้มาตี?”