คานมาสส่ายหน้า
"การทำลายดินแดนเทพเจ้าไม่ได้ง่ายขนาดนั้น ในดินแดนเทพเจ้ามีพลังเทพค้ำจุนอยู่ มีความแข็งแกร่งกว่าปกติทั่วไป"
"เจ้าต้องทำลายพลังเทพของดินแดนเทพเจ้าก่อน ทำลายวิหารวีรชน แล้วถึงจะระเบิดดินแดนเทพเจ้าได้!"
"แน่นอนว่าต้องฆ่าเทพเจ้าก่อน เพื่อตัดการส่งผ่านพลังเทพ"
"ยุ่งยากขนาดนั้นเลย?"
ไป๋อวี้ตะลึง สิ่งที่เขาได้มาไม่ตรงกับข้อมูลที่รู้
"แน่นอนว่ายุ่งยาก ไม่งั้นจะเรียกว่าดินแดนเทพเจ้าเป็นรากฐานของเทพเจ้าได้ยังไง"
"อย่าคิดว่าเจ้าเพิ่งฆ่าเทพเจ้าที่เพิ่งจุดไฟเทพได้หนึ่งตน จะไม่มองเทพเจ้าองค์อื่นอยู่ในสายตา"
"ตอนโจมตีดินแดนเทพเจ้า เจ้ายังต้องเผชิญกับการโจมตีของพลังทั้งโลก"
"ระหว่างดินแดนเทพเจ้ากับเทพเจ้ายังมีการเชื่อมต่อที่แม้แต่มิติก็กั้นไม่ขาด ทั้งสองฝ่ายสามารถเสริมพลังให้กันและกันได้!"
คานมาสไม่ได้ยกตัวอย่างโลกโดว์มากับเทพธิดาเอ็มมา
เพื่อทำลายโลกของพวกเขา เทพเจ้ามากมายรวมพลังกัน โจมตีอยู่นานกว่าสิบปีก็ยังไม่แตก
ก็รู้ได้เลยว่าการฆ่าเทพเจ้าหนึ่งตนกับการทำลายดินแดนเทพเจ้าหนึ่งแห่งยากแค่ไหน!!
ลูกศิษย์ราคาถูกของตัวเองเลื่อนขั้นเร็วเกินไป ยังมีความเข้าใจเทพเจ้าไม่พอ
มังกรยักษ์ใต้บังคับก็เป็นเพียงครึ่งๆ กลางๆ ไม่รู้รายละเอียดก็กล้าแนะนำมั่ว
ถ้าไอซินเกนโจมตีแบบนั้นจริงๆ ต้องเจ็บตัวใหญ่แน่!
"อาจารย์ มีวิธีที่เร็วกว่านี้ไหม?"
ไป๋อวี้ถามอย่างไม่ยอมแพ้
เขาไม่อยากเก็บกวาดเผ่าพันธุ์ต่างถิ่นในโลกโดว์มาให้ไอซินเกนจัดการเผ่าเล็กๆ พวกนี้ เอาของมีค่าไปใช้กับของกระจุกกระจิก เสียเวลา สิ้นเปลืองชีวิต
คานมาสคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูด:
"ที่เจ้ามาหาฉันวันนี้ เป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องที่สุด"
"ถ้าเราสองฝ่ายลงมือพร้อมกัน เจ้ารับผิดชอบโจมตีโลกของนาง ทำลายดินแดนเทพเจ้าของนาง เรารับผิดชอบฆ่านาง"
"ลงมือพร้อมกัน จะตัดการเชื่อมต่อระหว่างนางกับดินแดนเทพเจ้าได้มากที่สุด พลังของทั้งสองฝ่ายจะลดลงถึงจุดต่ำสุด"
"นี่คือวิธีที่มีโอกาสสำเร็จสูงสุด!!"