เทพแห่งก็อบลิน แจ็คคัลคน และโทรล ล็อกกี้คันคูร์ นั่งอยู่ในวังที่ยังสร้างไม่เสร็จ สัญชาตญาณบอกให้รู้สึกถึงวิกฤติบางอย่าง
ราวกับว่าภัยอันตรายบางอย่างกำลังจะมาถึงตัวเขา!!
กระจายพลังจิตวิญญาณออกไป พยายามคว้าการรับรู้ที่วูบผ่านจากสัญชาตญาณนั้น แต่กลับไม่เหลือแม้แต่เงา
ในฐานะเทพ เขามีความสามารถด้านการรับรู้ภัยอันตรายบ้างแม้จะไม่ใช่ความสามารถพิเศษของตน
เล่ากันว่าเทพที่เก่งกาจยิ่งกว่าสามารถมองเห็นอนาคตของตัวเองล่วงหน้าได้โดยตรง
"หรือว่ามังกรยักษ์พวกนั้นจะรายงานเรื่องของข้าไปยังเทพมังกร แล้วเทพมังกรจะลงมือกับข้า?"
ในฐานะเทพชาวพื้นเมืองที่เพิ่งได้รับการสถาปนา และเคยไปโลกโดว์มาเปิดหูเปิดตามาแล้ว เขารู้ดีเกินไปว่าตัวเองต่างจากเหล่าเทพองค์อื่นแค่ไหน
ก็เพราะรู้ดีเกินไปนั่นแหละ เขาถึงได้เดินอย่างระมัดระวัง ไม่กล้ามีความเคลื่อนไหวใหญ่โต กระทั่งโลกใบนี้ของเขาเองก็พยายามไม่เปิดเผยให้ใครเห็น
สิ่งเดียวที่ทำให้ตัวเองถูกเปิดโปงในตอนนี้คือการพบเจอพันธุ์มังกรเมื่อไม่กี่วันก่อน
ความรู้สึกอึดอัดไม่สบายใจของล็อกกี้คันคูร์ยิ่งทวีความหนาแน่นขึ้น เขาไม่มีอารมณ์จะตรวจตราความคืบหน้าการก่อสร้างวังอีกแล้ว
สมองเต็มไปด้วยคำถามว่าต่อจากนี้ควรทำอย่างไร!
หนี?
หรือจะไปยอมจำนนต่อเทพมังกรเสียเอง?
เขาไม่รู้สึกอายที่จะยอมจำนนต่อเทพองค์อื่น หากเทพมังกรยอมรับเขาเข้าใต้ร่ม ต่อให้เป็นความตื่นเต้นดีใจเลย!
เทพเล็ก ๆ ที่เป็นของป่าเหมือนเขา ได้ก้มหัวบูชาใต้ฝ่าเท้าของเทพสูงสุดอย่างเทพมังกร นั่นคือเกียรติสูงส่งของเขา!
ขณะที่เขายังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะทำอะไร จู่ ๆ แจ็คคัลคนตัวหนึ่งก็วิ่งเข้ามาในโถงใหญ่อย่างตื่นตระหนก คุกเข่าลงกับพื้นร้องไห้โวยวายว่า
"เทพผู้ยิ่งใหญ่ ช่วยชนเผ่าของพวกเราด้วยเถิด มีอันเดดชั่วร้ายมาปรากฏ กำลังจะฆ่าชนเผ่าพวกเราจนหมดสิ้นแล้ว!!"
"ชังชะ กล้ามาทำร้ายประชาชนของข้า!!"
ล็อกกี้คันคูร์หายวับจากโถงใหญ่
........
ชนเผ่าแจ็คคัลคน
นี่คือชนเผ่าใหญ่ที่ติดอันดับห้าแรกของทั้งโลก จำนวนแจ็คคัลคนเกินห้าแสน มีผู้แข็งแกร่งระดับตำนานถึงสี่คน และสิ่งมีชีวิตระดับสูงก็มีมากมายนับพัน