ไป๋ซูพักผ่อนอยู่ในมิติหลายวัน จนความรู้สึกตกค้างจากโลกภารกิจครั้งก่อนค่อย ๆ จางหายไปหมด
เธอดื่มน้ำพุวิญญาณทุกวัน ส่วนขนมขบเคี้ยวบนชั้นเก็บของก็หยิบกินได้ตามใจ
แต่ละวันตื่นเองตามธรรมชาติ หิวเมื่อไรก็เดินเล่นไปทั่วซูเปอร์มาร์เก็ต หาอะไรกินรองท้อง
ยามว่างก็เปิดดูร้านค้าระบบ เจออะไรที่อยากซื้อก็ทำเครื่องหมายไว้แล้วใส่รถเข็นก่อน
ไม่ต้องสนใจว่าซื้อไหวหรือเปล่า ใส่รถเข็นไว้ก่อนค่อยว่ากัน
ร่างกายและจิตใจผ่อนคลายลงอย่างแท้จริง แม้แต่พลังจิตก็เพิ่มขึ้นด้วย
วันหนึ่ง ขณะที่ไป๋ซูนอนเอกเขนกเล่นเกมอยู่บนโซฟา เสียงของหมายเลข 037 ก็ดังขึ้นในมิติ
“ผู้ทำภารกิจหมายเลข 0813 ไป๋ซู สิ้นสุดเวลาพักฟื้นแล้ว โลกภารกิจที่สองโหลดเสร็จเรียบร้อย”
ไป๋ซูปิดหนังสือ เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย “คราวนี้ฉันจะได้เป็นใคร”
“โลกซีรีส์เรื่องเพลงรักแห่งแสงจันทร์ รับบทเป็นฟ่านเซิ่งเหมย นักศึกษาปีสี่ คณะการเงิน มหาวิทยาลัยในเซี่ยงไฮ้
ความปรารถนาของเจ้าของร่างเดิม: ใช้ชีวิตอย่างมีศักดิ์ศรี ไม่ต้องก้มหัวเพราะเรื่องเงินอีก และไม่เป็นผู้หญิงหากินอย่างที่ฉวีเสี่ยวเซียวกล่าวหา
ทำให้พี่น้องห้อง 2202 ได้เห็นว่า ต่อให้ไม่มีผู้ชาย เธอก็ยังใช้ชีวิตได้ดี
หลุดพ้นจากครอบครัวเดิมที่คอยสูบเลือดสูบเนื้อ และมีบ้านเป็นของตัวเองในเซี่ยงไฮ้”
หมายเลข 037 เสริมว่า “เส้นเวลาเริ่มต้นค่อนข้างเร็ว เนื้อเรื่องหลักยังไม่เปิดฉาก มีพื้นที่ให้ดำเนินการได้มาก”
ไป๋ซูพยักหน้า ในใจเริ่มพอเห็นภาพแล้ว
เธอเคยดูเพลงรักแห่งแสงจันทร์ เรื่องราวของฟ่านเซิ่งเหมยก็ไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่สำหรับเธอ
พนักงานออฟฟิศในเซี่ยงไฮ้ที่ถูกครอบครัวเดิมสูบเลือดมาตลอดชีวิต ภายนอกดูหรูหราสดใส แต่ภายในกลับเต็มไปด้วยหลุมรั่วที่อุดเท่าไรก็ไม่หมด
“ได้ ส่งตัวเลย” เธอลุกขึ้นยืน “พอดีเลย คราวนี้จะได้ลองใช้ชีวิตแบบใหม่อีกครั้ง”
ความรู้สึกเวียนหัวอันคุ้นเคยแล่นเข้ามา ไป๋ซูหลับตาลง