พูดถึงแล้ว ซูเปอร์มาร์เก็ตมิติของเต๋อฮวายังมีข้อดีที่ควรชมอีกอย่างหนึ่ง
ของที่หยิบออกมามีตัวเลือก “ปรับให้เข้ากับยุคสมัย” ด้วย
กระติกน้ำร้อนหุ้มเปลือกไม้ไผ่ในห้องของเธอเป็นตัวอย่างที่ดีที่สุด
ในซูเปอร์มาร์เก็ตของเธอไม่มีของย้อนยุคแบบนี้อยู่เลยด้วยซ้ำ
แต่พอหยิบกระติกเก็บความร้อนสเตนเลสออกมา ระบบก็จะถามว่า ต้องการเปลี่ยนรูปลักษณ์ให้เข้ากับยุคปัจจุบันหรือไม่
เธอเลือกใช่ กระติกน้ำร้อนก็ส่งเสียง “ติ๊ง” แล้วกลายเป็นกระติกหุ้มเปลือกไม้ไผ่หน้าตาย้อนยุค ดูเหมือนกับที่ร้านสหกรณ์ขายไม่มีผิด
ฟังก์ชันนี้เหมือนทำมาเพื่อคนที่ต้องซ่อนความลับอย่างเธอโดยเฉพาะ ช่วยลดปัญหาไปได้ตั้งเท่าไร
เต๋อฮวาจัดหนังสือแพทย์ที่นำมาวางเรียงบนชั้นทีละเล่ม
จากนั้นก็วางตำราแพทย์แผนจีนโบราณที่ได้มาจากร้านหนังสือมือสองอีกสองสามเล่ม อย่างตำราอภิปรายไข้และตำราหีบทองคำ เป็นหนังสือเย็บเล่มแบบเก่า ดูก็รู้ว่ามีอายุไม่น้อย
สุดท้ายเธอหยิบนมผงหนึ่งถุงจากมิติ ใส่ไว้ในลิ้นชักด้านในสุดของโต๊ะ
หิวตอนกลางคืนก็ชงดื่มสักแก้วไว้บำรุงร่างกายได้
พอจัดการทุกอย่างเสร็จ เต๋อฮวาก็นั่งลงบนเก้าอี้ที่ปูเบาะนุ่มไว้ มองห้องเล็ก ๆ ที่สะอาดสะอ้านและสว่างไสว
ลมพัดผ่านหน้าต่างเข้ามา หอบกลิ่นต้นอู๋ถงในลานบ้านมาด้วย เธอถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก
ในที่สุดก็มีที่ซุกหัวนอนเป็นของตัวเองแล้ว
เธอถึงกับเริ่มคิดคำนวณแล้วว่า อย่างน้อยก็คงต้องซื้อเตาถ่านกับหม้อสักใบ แล้วก็ซื้อข้าวกับแป้งอีกหน่อย
ตอนเช้าจะได้ต้มโจ๊กกินเอง ไม่ต้องไปกินที่โรงอาหารทุกวัน
ของดี ๆ ในมิติก็ค่อย ๆ หยิบออกมาปรับปรุงความเป็นอยู่ได้ แค่ระวังอย่าให้ใครเอะใจก็พอ
กำลังคิดอยู่ จู่ ๆ เธอก็นึกถึงพี่รองขึ้นมา ไม่รู้ว่าช่วงนี้เป็นอย่างไรบ้าง