แค่คืนเงินสองพัน แล้วปล่อยให้ดอกเบี้ยทบต้นไปเรื่อย ๆ จนสุดท้ายพุ่งขึ้นเป็นสามล้านอย่างนั้นหรือ?
ซูเจียวแค่นหัวเราะเบา ๆ “ส่งเลขบัญชีมา ก่อนเที่ยงฉันจะคืนเงินให้ครบทุกบาททุกสตางค์”
พูดจบเธอก็วางสาย
ไม่นานนัก โทรศัพท์ของเธอก็มีข้อความเข้ามา
【ธนาคารพาณิชย์การเกษตร】บัตรเลขท้าย 7019 เวลา 14:23 มีรายการ【โอนเงินเข้า】จำนวน 2,000.00 หยวน ยอดคงเหลือ 2,101.67 หยวน……
แววตาของซูเจียวไหววูบ
เงินก้อนนี้เป็นเงินที่พ่อแม่ของเจ้าของร่างเดิมโอนมาให้
เจ้าของร่างเดิมอยากรีบใช้หนี้ให้ทันเวลาและหลีกเลี่ยงการถูกทวงหนี้ จึงอ้างว่า “อาจารย์ให้ลงมือปฏิบัติจริง” แล้วขอเงินสองพันหยวนจากพ่อแม่
ขณะที่กำลังครุ่นคิด โทรศัพท์ก็มีสายเรียกเข้า
“ฮัลโหล เจียวเจียว ได้รับเงินหรือยังจ๊ะ?”
ปลายสายเป็นเสียงอ่อนโยนของแม่เจ้าของร่างเดิม “สองพันพอไหมลูก อยู่ที่โรงเรียนก็เชื่อฟังอาจารย์นะ ถ้าไม่พอก็บอกแม่ แม่จะหาทางให้”
พ่อซูกับแม่ซูไม่รู้เรื่องราวในมหาวิทยาลัยเลยแม้แต่น้อย
เพราะในหมู่บ้านของพวกเขามีเจ้าของร่างเดิมเป็นนักศึกษาอยู่เพียงคนเดียว ชาวบ้านหลายสิบหลายร้อยคนต่างพูดกันว่าอนาคตเจ้าของร่างเดิมจะต้องได้ดีแน่
“พอแล้วค่ะ”
ซูเจียวยิ้ม “แม่คะ เงินก้อนนี้ที่บ้านเอามาจากไหนเหรอคะ?”
บ้านสกุลซูจะมีเงินเก็บสักเท่าไรกัน? คาดว่าปีก่อนเจ้าของร่างเดิมคงรีดจนหมดเกลี้ยงแล้ว เงินก้อนนี้ของปีนี้……
“ที่บ้านยังมีอยู่นิดหน่อย……แล้วก็ไปยืมบ้านลุงใหญ่ของลูกมาอีกนิด”
พอแม่ซูพูดถึงท้ายประโยค เสียงก็เบาลงเล็กน้อย “ไม่เป็นไรนะเจียวเจียว ลูกไม่ต้องกังวลเรื่องพวกนี้ ตั้งใจเรียนให้ดีก็พอ เงินพวกนี้แม่กับพ่อจะใช้คืนเอง”