“เป็นยังไงบ้าง”
หลังการประชุมช่วงบ่ายจบลง โฮวเทียนหัวถามด้วยความเป็นห่วงเป็นพิเศษ
ซูเจียวผ่อนลมหายใจเบา ๆ “ได้อะไรมาค่อนข้างเยอะค่ะ”
แม้โจเซ่ คัมจะเป็นนักการเงินระดับแถวหน้าเหมือนกัน แต่เขาอยู่ในอีกโลกหนึ่ง หลายสิ่งหลายอย่างจึงไม่ค่อยสอดคล้องกับโลกนี้นัก
และการประชุมครั้งนี้ก็เปิดโอกาสให้ซูเจียวหลอมรวมความทรงจำของเขาเข้ากับโลกนี้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ
“ลองเล่ามาสิ”
ซูเจียวไม่ได้ตอบทันที แต่เรียบเรียงคำพูดในหัวก่อน
“คาดว่ารอบการคุมเข้มทางการเงินของประเทศส่วนใหญ่จะสิ้นสุดลงภายในปีนี้ แต่สภาวะการเงินที่ตึงตัวยังคงดำเนินต่อไป สถานการณ์เศรษฐกิจโลกยังไม่น่ามองค่ะ”
“จากสถานการณ์ตอนนี้ ภาคพลังงานจะยังเป็นประเด็นสำคัญไปอีกนาน และพลังงานหมุนเวียนของประเทศเราคิดเป็น 31.9% ของทั้งโลก……”
“……การใช้เทคโนโลยีทางการเงินขับเคลื่อนอุตสาหกรรมเกิดใหม่และฟื้นฟูเศรษฐกิจจะกลายเป็นเครื่องมือสำคัญอย่างหนึ่ง……ดอลลาร์กำลังก้าวเข้าสู่ภาวะถดถอย การชำระบัญชีระหว่างประเทศมีแนวโน้มเปลี่ยนไปใช้สกุลเงินดิจิทัล……”
โฮวเทียนหัว: ……
โฮวเทียนหัว: ???
ฝีเท้าที่ปกติมั่นคงของเขาค่อย ๆ ช้าลงตามคำพูดของซูเจียว จนกระทั่งหยุดนิ่ง แววตาที่มองเธอซับซ้อนเสียจนแทบต้องใช้แผนภูมิวงกลมมาคำนวณ
“เป็นอะไรไปคะ อาจารย์ หนูพูดผิดเหรอ”
ซูเจียวถามเสียงเบา
โฮวเทียนหัวอ้าปากพะงาบ รู้สึกคอแห้งจนแทบพูดไม่ออก
เขากวาดตามองซูเจียวตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างประหลาดใจ ผ่านไปครู่ใหญ่ถึงได้เอ่ยออกมาสองคำว่า “สัตว์ประหลาด”
คำพูดนี้ไม่ได้มีความหมายดูแคลน