“พี่เจ้าบ้าน ฉันมาแล้วค่า~”
003 รีบรายงานยอด “แต้มเข้าบัญชี 1,100 แต้มแล้วค่ะ ยินดีด้วยนะคะพี่เจ้าบ้าน ผ่านด่านอย่างสมบูรณ์แบบ!”
“ก็แค่เรื่องปกติ ไม่เห็นต้องชมเลย”
ซูเจียวสีหน้าไม่เปลี่ยน มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย “ไปกันเถอะ โลกต่อไป”
เกมแบบนี้ชักจะสนุกขึ้นเรื่อย ๆ แล้วสิ~
003 ซาบซึ้งจนแทบจะร้องไห้ “พี่เจ้าบ้านทุ่มเทกับงานมากจริง ๆ ด้วยค่ะ!”
นี่สิถึงจะเป็นเจ้าบ้านที่ดีของมัน!
ดูสิ!
พวกเจ้าบ้านที่เอาแต่คิดจะเกษียณทั้งหลาย ออกมาดูกันหน่อย!
แบบนี้ต่างหากถึงเรียกว่าพนักงานที่ได้มาตรฐาน!
“งั้นเราไปกันเลยค่ะ!”
003 รีบพาซูเจียวเข้าสู่โลกถัดไป
สุ่มจับคู่
เข้าสู่โลกใหม่สำเร็จ
พอเงยหน้าขึ้น ซูเจียวก็ชะงักไปครู่หนึ่ง
ตรงหน้าเธอคือกระจกเงา ใบหน้าในกระจกนั้นจะบรรยายอย่างไรดีนะ?
รูปหน้าได้สัดส่วนและไร้ความดุดัน ชวนให้คนรู้สึกดีได้ง่าย ดวงตาใสกระจ่างดุจสายน้ำในฤดูใบไม้ร่วง คิ้วตาอ่อนโยน ริมฝีปากมีสีสันเป็นธรรมชาติ ผมยาวสีดำรวบสูง เหลือเพียงปอยผมเล็กน้อยระข้างแก้มทั้งสองข้าง
ดุจดอกบัวผุดพ้นสายน้ำใส งามโดยไม่ต้องแต่งแต้ม
เธอสวมสูทสีม่วงอ่อน เสื้อเชิ้ตสีขาวด้านในเผยให้เห็นส่วนโค้งเว้าอยู่ราง ๆ ทั้งตัวมีเพียงต่างหูมุกเม็ดเล็กกับนาฬิกาข้อมือที่ดูไม่ออกว่าเป็นแบรนด์อะไร
แต่หญิงสาวที่ดูอ่อนโยนและบริสุทธิ์ผุดผ่องเช่นนี้ กลับเป็นนักรักตัวแม่อย่างแท้จริง
ไม่ปฏิเสธ ไม่เป็นฝ่ายรุก ไม่แสดงท่าที ฝีมือล่อปลาเรียกได้ว่าเป็นเลิศ
เจ้าของร่างเดิมชื่อซูเจียว (อย่าถามเลยว่าทำไมถึงชื่อเดียวกัน ฉันเป็นพวกตั้งชื่อไม่เก่งจริง ๆ) เธอเป็นเด็กกำพร้า อยู่ในสถานสงเคราะห์มาตั้งแต่จำความได้ อาศัยปากหวานหน้าตาอ่อนโยนจนกลายเป็นขวัญใจของทุกคน