ฝากสมองไว้ที่นี่ น้องสตอร์เก็บให้ ไม่คิดค่าเดินทาง~
(เปิดเผยตัวตนในบทที่ 59)
นางเอกกำลังล่อเหยื่อให้มาติดกับ!
......
เมืองหลิงหนาน หมู่บ้านฮั่นไห่ตานตี้
มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าโอไรออนหมายเลขเก้ารุ่นคอลแลบ EVA พุ่งออกจากประตูอย่างรวดเร็ว ตัวรถวาดเส้นโค้งฉับไวท่ามกลางสายลมยามเช้า
“ให้ตายสิ!”
ลู่จิ่นเหลือบมองเวลาบนหน้าจอควบคุมกลาง เก้าโมงห้านาทีแล้ว “ไปทำงานสายแล้ว”
ช่วยไม่ได้ เมื่อคืนเกม GTA6 ที่ทุกคนตั้งตารอเปิดให้พรีออร์เดอร์ทางออนไลน์พอดี
คนเราขยันหาเงิน ก็เพื่อเวลาจำเป็นจะได้ให้รางวัลตัวเองอย่างเต็มที่ไม่ใช่หรือไง?
ลู่จิ่นจึงโบกมือปรื๋อ จ่ายเต็มจำนวนซื้อ GTA6 รุ่นอัลติเมตในราคา 600 หยวน
หลังจ่ายเงิน เขาจ้องนับถอยหลังวันวางจำหน่ายบนหน้าจอ วิญญาณตัวร้ายในตัวเริ่มกำเริบ “ซื้อเกมภาคใหม่มาแล้วแต่ยังเล่นไม่ได้ ทำยังไงดี?”
“ก็กลับไปแกล้งชาวเมืองผู้บริสุทธิ์ในลอสแซนโตสสักหน่อยน่ะสิ ฮิ ๆ!”
“……”
กว่าลู่จิ่นจะเงยหน้าจากหน้าคอมพิวเตอร์ ก็เป็นเวลาตีสามแล้ว
เขาไม่มีเวลาคิดอะไรต่อ รีบล้มตัวลงนอนทันที
ตอนเช้าแม้จะสะดุ้งตื่นเพราะเสียงนาฬิกาปลุก แต่ผ้าห่มแอร์นุ่มลื่นกับที่นอนสปริงแสนนุ่มมีฤทธิ์ผนึกเขาไว้แรงเกินไป
พอหลับตาแล้วลืมขึ้นมาอีกที ก็สายเกินแก้เสียแล้ว
“ช่างเถอะ...”
ลู่จิ่นค่อย ๆ ชะลอความเร็วรถ “สายหนึ่งนาทีก็สาย สายหนึ่งชั่วโมงก็สายเหมือนกัน”
“ในเมื่อเรื่องมันมาถึงขั้นนี้แล้ว... กินข้าวเช้าก่อนดีกว่า!”
“เอี๊ยด—”
มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าไนน์บอตสะบัดท้ายอย่างสวยงาม ก่อนจอดหน้าร้านราชาข้าวม้วน
“หนุ่มหล่อ กินอะไรดี?”
“เถ้าแก่ ข้าวม้วนหมูไข่สองฟองหนึ่งที่! ขอวีต้าถั่วเหลืองอีกหนึ่งขวด!”
“ได้เลย นั่งข้างในนะ!”
ลู่จิ่นหาที่นั่งด้านใน นั่งไขว่ห้างรออาหารเช้าของตัวเอง
ยังไงก็สายแล้ว จะรีบร้อนไปทำไม?
มีเรื่องอะไรก็ค่อยว่ากันหลังจากกินอิ่มแล้ว!
......
เก้าโมงครึ่ง ใต้อาคารสำนักงานใหญ่กลุ่มบริษัทฮั่นไห่
หน้าทางเข้าล็อบบี้ชั้นหนึ่งมีผู้คนยืนกันแน่นขนัด
วันนี้เป็นวันแรกที่ประธานคนใหม่เข้ารับตำแหน่ง นอกจากบรรดาผู้บริหารระดับสูงที่เคยพบประธานคนใหม่มาแล้ว
พนักงานระดับกลางและระดับล่างของกลุ่มบริษัทฮั่นไห่ต่างสวมชุดยูนิฟอร์ม ยืนเรียงแถวเป็นระเบียบ รอต้อนรับประธานคนใหม่ เจียงเทียนชู
ตอนนั้นเอง ลู่จิ่นก็กินมื้อเช้าเสร็จ ขี่รถคู่ใจมาถึงบริษัทอย่างเอื่อยเฉื่อย
เมื่อเห็นภาพตรงทางเข้าชัด ๆ สีหน้าเขาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย “แย่แล้ว เมื่อวานตัวเตี้ยโจวประกาศในกลุ่มว่าวันนี้ประธานคนใหม่เข้ารับตำแหน่ง ทุกคนต้องใส่ชุดยูนิฟอร์มลงมารอต้อนรับข้างล่าง”
“เช้านี้ฉันตื่นสาย เลยคว้าเสื้อยืดมาสวมแล้วออกจากบ้านเลย”
“แล้วจะเอายังไงดีล่ะเนี่ย...?”
ลู่จิ่นยักไหล่ เร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น “เรื่องมันมาถึงขั้นนี้แล้ว จะเป็นยังไงก็ช่าง!”
“ถ้าบทลงโทษสมเหตุสมผล ฉันก็ยอมรับได้”
“แต่ถ้าไม่สมเหตุสมผล ฉันก็จะฟาดจดหมายลาออกลงบนโต๊ะฝ่ายบุคคล!”
ไม่ผิดเลย มีงานเสริมกับระบบคอยรองรับอยู่ ก็เลยมีความมั่นใจขนาดนี้
งานหลักของลู่จิ่นคือนักเขียนคอนเทนต์ประจำแผนกสื่อใหม่ของกลุ่มบริษัทฮั่นไห่
ส่วนงานเสริมคือการเป็นนักเขียนนิยายออนไลน์บนแพลตฟอร์มหยางซีจื่อ ใช้นามปากกาว่า “หลู่ซ่างถิงเฉา”
ส่วน “ระบบไม่ติดขัดตัวหนังสือ” ที่เขาปลุกขึ้นมาได้ เป็นของดีที่นักเขียนนิยายออนไลน์ทุกคนฝันถึงจนยิ้มได้แม้ยามหลับ
【ระบบไม่ติดขัดตัวหนังสือ: ตราบใดที่โฮสต์นั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ ความคิดสร้างสรรค์จะพรั่งพรูไม่หยุด】
นักเขียนคนอื่นเขียนหนังสือจนคิดไม่ออก หัวแทบล้าน จุดธูปกันยุงหมดไปทีละดอก แต่ก็ยังจ้องเอกสารเปล่าจนสงสัยในชีวิต
ส่วนลู่จิ่น แค่ดื่มคาปูชิโนสักแก้วที่ทำให้ทุกคนลุกขึ้นยืนได้พร้อมกัน เขาก็เขียนได้วันละสองหมื่นตัวอักษรแล้ว
ถ้าคันไม้คันมือขึ้นมา ลู่จิ่นยังเขียนได้ถึงวันละหนึ่งแสนตัวอักษรด้วยซ้ำ
ตอนนี้นิยายเรื่อง “พี่สาวเศรษฐีสาวแห่งชวนอวี่” ที่เขากำลังลงอยู่ มีต้นฉบับสำรองถึงหนึ่งล้านตัวอักษร
แต่ถึงจะมีต้นฉบับสำรองเป็นล้านตัวอักษร ลู่จิ่นก็ลงนิยายวันละหนึ่งหมื่นตัวอักษรเท่านั้น
เพราะต้นฉบับสำรองจำนวนนี้คือขีดจำกัดขั้นต่ำที่ทำให้เขาอุ่นใจ
ถ้าไม่มีต้นฉบับสำรองจำนวนนี้ เวลาออกไปเที่ยวช่วงวันหยุด เขาก็เที่ยวได้ไม่เต็มที่!
แล้วนักอ่านที่รอตอนใหม่จนกระวนกระวายล่ะ?
ช่วยไม่ได้ เพื่อชีวิตแสนสุขของพี่จิ่น คงต้องให้พวกคุณลำบากกันหน่อยแล้ว!
อย่างไรก็ตาม บางครั้งลู่จิ่นก็เกิดมีเมตตาขึ้นมา ควักเงินตัวเองจับรางวัลในกลุ่มแฟนคลับบ้าง
ของรางวัลมีสารพัด อย่างเช่นแจกเงิน 50 หยวนให้แฟน ๆ ในวันพฤหัสบดีสุดคลั่ง หรือสกินใหม่ของเกมต่าง ๆ รวมถึงของที่ระลึกนิยายสั่งทำพิเศษเป็นต้น
เสื้อยืดที่เขาสวมอยู่ตอนนี้ก็เป็นเสื้อรุ่นลิมิเต็ดของ “พี่สาวเศรษฐีสาวแห่งชวนอวี่”
ลายบนเสื้อเป็นภาพนางเอกที่ลู่จิ่นจ้างแฟนคลับนักวาดมาวาดให้เป็นพิเศษ และได้รับคำชมเป็นเอกฉันท์จากคนในกลุ่มแฟนคลับ
“......”
ระหว่างที่ลู่จิ่นกำลังคิด เขาก็เร่งฝีเท้าแทรกไปยังแถวหลังสุด พยายามลดการเป็นจุดสนใจของตัวเอง
แต่ด้วยส่วนสูงหนึ่งร้อยแปดสิบห้าเซนติเมตรและใบหน้าคมชัดมีมิติ ทำให้ยากจะไม่เป็นที่สังเกต
ชายวัยกลางคนรูปร่างเตี้ยอ้วนคนหนึ่งที่อยู่ด้านหน้าหันกลับมา แวบเดียวก็เห็นลู่จิ่นเข้า
เจิ้งเจี้ยนปาง ผู้จัดการทั่วไปแผนกสื่อใหม่ของกลุ่มบริษัทฮั่นไห่ และเป็นหัวหน้าโดยตรงของลู่จิ่น
แววตาของเจิ้งเจี้ยนปางฉายความมืดหม่นวูบหนึ่ง
ลู่จิ่นเป็นคนที่โดดเด่นไม่เหมือนใครที่สุดในแผนกสื่อใหม่
เขามีความสามารถสูง แต่ไม่เคยยอมทำตามคำสั่ง
ทุกวันเขามาทำงานตรงเวลา แล้วก็เลิกงานตรงเวลา
พนักงานคนหนึ่งกลับก่อนหัวหน้าที่เป็นผู้บริหารอย่างเขาเสียอีก แบบนี้มันเหมาะสมหรือไง?!
ตอนเขาตำหนิและกดดันลู่จิ่น อีกฝ่ายยังยกกฎหมายแรงงานอะไรนั่นมาอ้างด้วย?!
บอกว่าทำงานเสร็จเกินเป้าหมายแล้ว ทำไมยังต้องทำงานล่วงเวลาอย่างไร้ความหมายอีก?
หึ ๆ หัวหน้ายังไม่กลับ พนักงานก็กลับไม่ได้ นี่คือกฎ!
พนักงานต้องเชื่อฟังหัวหน้าร้อยเปอร์เซ็นต์ นี่ก็เป็นกฎเหมือนกัน!
คราวนี้ประธานคนใหม่ลงมาประจำสำนักงานใหญ่ อำนาจทั่วทั้งกลุ่มบริษัทคงต้องสับเปลี่ยนครั้งใหญ่
รายชื่อคนที่ต้องปรับโครงสร้างคราวนี้ ก็ใส่ชื่อลู่จิ่นลงไปด้วยแล้วกัน!
......
ขณะเดียวกัน เบนท์ลีย์ฟลายอิงสเปอร์สีขาวล้วนคันหนึ่งกำลังแล่นไปบนถนนเสิ่นหนานอย่างราบรื่น
ระหว่างรอสัญญาณไฟแดง หลินเจียหมิ่นหันมาถามอย่างจนใจเล็กน้อยว่า “รุ่นพี่ วันนี้เป็นวันแรกที่เข้ารับตำแหน่งแท้ ๆ แต่ดูไม่มีชีวิตชีวาเลย เมื่อคืนแอบไปทำเรื่องอะไรมาเหรอ?”
เจียงเทียนชูที่นั่งอยู่เบาะหลังมีใบหน้าเล็ก ๆ งดงามสดใสและประณีต
วันนี้เธอสวมสูทตัวสั้นสีขาวนวลที่ตัดเย็บเนี้ยบเฉียบ ยิ่งขับให้เธอดูเท่และสง่างามมีราคา
ชุดประจำวันของวันนี้
พอพูดถึงเมื่อคืน เจียงเทียนชูก็มีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที “มิ่นมิ่น ฉันจะบอกให้นะ!”
“เมื่อคืนฉันเล่นเกม ‘เกมของราชินี: ยุครุ่งเรืองใต้หล้า บทจักรพรรดินี’ สนุกสุด ๆ!”
“แต่เกมนี้ยากเกินไปหน่อย ฉันแค่กดมั่ว ๆ ก็ตายไปตั้งหลายสิบครั้ง!”
“ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห ยิ่งโมโหก็ยิ่งอยากเล่น ยิ่งเล่นก็ยิ่งโมโห พอโมโหทีเดียวก็ปาไปตีสามแล้ว!”
“วันนี้ไม่สดชื่นจะมาโทษฉันได้ยังไง? ทั้งหมดเป็นความผิดของทีมวางแผนเกมนั่นแหละ!”
“จิ๊~”
หลินเจียหมิ่นกลอกตาอย่างสวยงาม แสดงท่าทีพูดไม่ออกเล็กน้อย
รุ่นพี่เจียงเทียนชูผู้เรียนดี หน้าตาสวยจนหาตัวจับยากของเธอคนนี้
เรียนจบจากมหาวิทยาลัยฮ่องกง ซึ่งติดอันดับสิบเอ็ดในการจัดอันดับ QS ระดับโลก และคว้าปริญญาเอกด้านธุรกิจควบตรีโทเอกด้วยทุนเต็มจำนวนได้ตั้งแต่อายุยี่สิบหก
ในฐานะลูกสาวคนโตของกลุ่มบริษัทฮั่นไห่ อีกไม่นานเธอก็จะเข้าบริหารกลุ่มบริษัทฮั่นไห่ที่มีมูลค่าตลาดห้าหมื่นล้านหยวน
แต่เมื่อไหร่ก็ตามที่เกี่ยวกับเรื่องสนุก เกม หรือนิยาย ประธานสาวคนนี้ก็จะเผยตัวตนที่แท้จริงออกมา
ตอนอยู่มหาวิทยาลัย รุ่นพี่นั่งอยู่ในห้องสมุดทีไร ก็ดูเย็นชาโดดเด่นเกินใคร ใครเห็นก็ไม่กล้าเข้าใกล้
เธอเป็นดอกไม้บนยอดเขาสูงในใจนักศึกษาชายของมหาวิทยาลัยฮ่องกงไม่รู้กี่คน
แต่พอกลับถึงหอพัก รุ่นพี่ไม่กอดคอมพิวเตอร์เล่นเกม ก็ถือโทรศัพท์อ่านนิยาย
รุ่นพี่บอกเองว่า ในกลุ่มแฟนคลับของนักเขียนนิยายออนไลน์คนโปรดที่สุดของเธอ “หลู่ซ่างถิงเฉา” เธอกลายเป็นพี่ใหญ่ของกลุ่มไปแล้ว คุมเหล่าน้องชายแฟนหนังสืออยู่เต็มมือ ดูทรงอำนาจสุด ๆ
ตอนนั้นเอง “ติ๊ง” สัญญาณไฟเขียวสว่างขึ้น
หลินเจียหมิ่นเหยียบคันเร่ง เบนท์ลีย์ฟลายอิงสเปอร์ค่อย ๆ ลงจากทางยกระดับ เลี้ยวเข้าสู่ลานหน้าสำนักงานใหญ่กลุ่มบริษัทฮั่นไห่
“รุ่นพี่ ดูนั่นสิ!”
“อะไร?”
เจียงเทียนชูมองตามสายตาของหลินเจียหมิ่น แล้วก็เห็นแถวต้อนรับที่ยืนเป็นระเบียบอยู่ใต้อาคารทันที
เธอชะงักไปครึ่งวินาที ก่อนจะเข้าใจในทันที
พนักงานกำลังเรียงแถวต้อนรับเธอ ประธานคนใหม่นั่นเอง!
“ฟึ่บ—”
เจียงเทียนชูยืดตัวขึ้นจากเบาะหลังทันที จัดผมและปรับสีหน้า
ในเวลาไม่นาน สาวติดบ้านตัวแม่ที่เมื่อครู่ยังหาวไม่หยุด ก็เปลี่ยนเป็นประธานสาวผู้เย็นชาและสูงศักดิ์
“มิ่นมิ่น จอดตรงนี้แหละ”
เจียงเทียนชูกระแอมเบา ๆ ก่อนกดเสียงต่ำลงแปดระดับ “จอดรถได้”
เบนท์ลีย์ฟลายอิงสเปอร์ค่อย ๆ จอดลงหน้าประตูใหญ่ของกลุ่มบริษัทฮั่นไห่
ประตูรถเปิดออกเบา ๆ เจียงเทียนชูก้าวขายาว ๆ ลงจากรถ
ก่อนที่พนักงานกลุ่มบริษัทฮั่นไห่จะทันเดินเข้ามาทักทาย เธอก็กวาดตามองไปรอบ ๆ อย่างช้า ๆ ก่อน
พอมองไป เจียงเทียนชูก็ชะงัก
เธอเห็นหนุ่มหล่อรูปร่างสูงคนหนึ่งยืนอยู่แถวหลังสุดของแถวต้อนรับ
เขามีใบหน้าคมชัดมีมิติ ไหล่กว้างขายาว ยืนอยู่ตรงนั้นก็ทำให้คนรอบข้างกลายเป็นเพียงฉากหลังไปเลย
แต่ประเด็นสำคัญคือ ผู้ชายคนนี้สวมเสื้อยืดสีขาว
ลายบนหน้าอกเสื้อเป็นภาพสาวพี่สาวชาวชวนอวี่ผู้มีเสน่ห์เร่าร้อน
ด้านล่างยังปักตัวอักษรไว้หนึ่งบรรทัดว่า “แม่จะนับถึงระดับเขาสู่โซซาน!”
“อ้าว~”
เจียงเทียนชูหรี่ตาเพ่งมองอยู่สองวินาที ก่อนยกมุมปากขึ้นช้า ๆ “นี่ไม่ใช่เสื้อยืดรุ่นลิมิเต็ดของ ‘พี่สาวเศรษฐีสาวแห่งชวนอวี่’ หรอกเหรอ?!”
“ตอนนั้นฉันยังจับฉลากไม่ได้เลย ต้องหน้าด้านอาศัยสถานะหัวหน้าแฟนคลับหญิงไปขอจากเหลาเชามาตัวหนึ่ง!”
“ไม่คิดเลยว่าบริษัทของประธานอย่างฉันจะมีแฟนตัวยงของเหลาเชาอยู่ด้วย!”
“น่าสนใจนี่! พี่สาวคนนี้จะกระชากหน้ากากนายดูสักหน่อย ว่าเป็นใครในกลุ่มแฟนคลับกันแน่!”