“......”
ลู่จิ่นเดินตามหลินเจียหมิ่นออกไป หลังจากนั้นแผนกสื่อใหม่ก็เงียบสนิท
พนักงานทุกคนแอบสบตากัน คุณเจียงเรียกลู่จิ่นไปทำอะไรกันแน่?!
“แปะ ๆ”
ตอนนั้นเอง เจิ้งเจี้ยนปางปรบมือ เรียกความสนใจจากทุกคน
เขาปรับสีหน้าให้ดูเจ็บปวดรวดร้าว แล้วค่อย ๆ เอ่ยว่า “ทุกคนอย่าเพิ่งคาดเดากันไปต่าง ๆ นานา”
“ที่คุณเจียงเรียกลู่จิ่นไปครั้งนี้ ก็เพราะชื่อของเขาอยู่ในรายชื่อพนักงานที่ต้องปรับลดประจำเดือนนี้”
“ฮึด...”
พอได้ยินแบบนั้น ทุกคนก็สูดลมหายใจเฮือกใหญ่
รายชื่อปรับลดงั้นเหรอ?!
นั่นคือดาบแห่งดาโมคลีสที่แขวนอยู่เหนือหัวทุกคนเชียวนะ!
คุณเจียงดูสวยขนาดนั้น ใครจะคิดว่ามีดเลิกจ้างของเธอจะทั้งคมทั้งโหด!
“หึ...”
เจิ้งเจี้ยนปางเพลิดเพลินกับความหวาดกลัวที่พนักงานใต้บังคับบัญชาแสดงออกมา ก่อนจะพูดต่อว่า “ทุกคนไม่ต้องกังวล!”
“ที่ลู่จิ่นมีชื่ออยู่ในรายชื่อ ก็เพราะปกติเขาไม่ค่อยเข้าพวก แถมยังไม่เคารพหัวหน้าโดยตรงด้วย!”
“ทุกคนเอาไว้เป็นบทเรียน ต่อไปทำตามหัวหน้าให้ดีก็ไม่มีปัญหาแล้ว!”
“เอาละ แยกย้ายไปทำงานได้!”
“ซ่า...”
ทุกคนรีบกลับไปนั่งที่โต๊ะ ทำท่าราวกับยุ่งจนหัวหมุน
เจิ้งเจี้ยนปางเห็นภาพนั้นก็พยักหน้าด้วยความพอใจ
จากนั้นเขาก็ไพล่มือเดินกลับห้องทำงานอย่างลำพอง พลางพึมพำไปด้วยว่า “หึ ๆ!”
“ลู่จิ่น นี่แหละผลของการกล้าต่อปากต่อคำกับฉัน!”
“......”
เฉิงหลังนั่งอยู่ตรงมุมห้อง ส่งเสียงจิ๊ปากเบา ๆ “เหลวไหลทั้งนั้น!”
เมื่อกี้เขาเห็นชัด ๆ ว่าเลขาหลินยิ้มให้พี่จิ่น
รอยยิ้มนั้นหวานหยดย้อยเลย!
ดูยังไงก็ไม่เหมือนจะเรียกไปแจ้งปรับลดพนักงานสักนิด
พี่จิ่นต้องไม่เป็นไรแน่ เผลอ ๆ อาจมีเรื่องดี ๆ เกิดขึ้นด้วยซ้ำ!