ไม่ใช่แบบนี้สิ!
เมื่อสติกลับคืนมา หลินฮุยก็เปิดดูเนื้อหาของคุณสมบัติมองไม่เห็นซ้ำอีกครั้ง
[มองไม่เห็น: เจ้าจะเข้าสู่สถานะมองไม่เห็น ตาเปล่ามองไม่เห็น เทคโนโลยีใดสแกนไม่เจอ การทำนายและการหมกล่าวหาไม่อาจระบุตำแหน่ง และกฎแห่งเหตุปัจจัยล็อกเป้าไม่ได้!]
[สำหรับกฎของจักรวาลนี้......เจ้าจะไม่มีอยู่! แม้แต่เทพแท้หรือผู้ปกครองยุคเก่า ก็เด็ดขาดไม่มีทางมองเห็นเจ้าได้ในมิติใดเลย!]
“อันนี้เป็นคุณสมบัติระดับกฎ สิ่งนั้นในภูมิวิญญาณจับต้องฉันไม่ได้แน่”
หลินฮุยกลั้นหายใจ ตั้งจิตมั่น ฟังเสียงที่ดังขึ้นเป็นระยะอย่างตั้งใจ
เขาสังเกตได้ว่าคำร่ำลือนั้นไม่ได้ตะโกนเจาะจงที่เขา
เสียงบางครั้งเบาหวิว บางครั้งสูงส่ง ราวกับคนจมน้ำที่กำลังส่งสัญญาณไปรอบกายอย่างไร้ทิศทางในความสิ้นหวัง......
“หุ่นเกราะสีดำที่มันพูดถึง หมายถึงฉัน หรือคนที่สวมหุ่นเกราะสีดำคนอื่น?”
“ถ้าหมายถึงฉันจริง ๆ ......”
หลินฮุยลูบคาง แววตาเริ่มแปลก ๆ “งั้นมันช่างน่าขนลุกเกินไปแล้ว ฉันแค่ผู้เล่นจากต่างแดน จะถูกจับตามองแบบนี้เลยเหรอ?”
“จะเป็นจักรพรรดิเทพแห่งความตกต่ำ? หรือเซมิก็อดสายสไตล์คธูลูตนอื่น?”
ท่ามกลางบีจีเอ็มสุดฮึกเหิม หลินฮุยสังเกตการณ์อยู่กลางอากาศนาน 8 นาที
เขาพบว่าคำร่ำลือบ้าคลั่งนั้นดังเป็นช่วง ๆ ทุก 1 นาทีจะพึมพำคำว่า “หุ่นเกราะสีดำ” เลือนรางหนึ่งครั้ง แล้วก็ไม่เผยข้อมูลอื่นที่เป็นประโยชน์อีกเลย