เอาชีวิตรอดบนถนนทั่วหล้า: รถบ้านของฉันวิวัฒนาการไร้ขีดจำกัด

ตอนที่ 16 苏清浅惊呆了,这里还能洗澡?

10 นาที· 2.2K คำ

หลินฮุยเหลือบมองเกราะแบบรีแอคทีฟด้านหน้ารถบ้าน มีกระดูกหนามของสายพันธุ์ต่างถิ่น "หนามขาว" ปักอยู่หนึ่งอัน

แค่กระดูกหนามอันเดียว ก็ทำให้ค่าป้องกันของรถบ้านลดลง 2% แล้ว

หลินฮุยไม่ได้ลงจากรถไปจัดการ แต่ขับรถไปที่ซากของหนามขาวก่อน ใช้ฟังก์ชัน [เก็บอัตโนมัติ] กวาดของปล้นพวกนั้นเข้าไปในพื้นที่จัดเก็บ

จากนั้น สายตาของเขาก็จับจ้องไปที่รถถังหลักที่เสียกลางทางคันนั้น

นี่มันของดีชิ้นใหญ่เลยนะ!

ถึงแม้สายพานจะขาด ป้อมปืนจะพัง แต่เหล็กเกราะทางทหารสิบกว่าตันนั่นมันของจริง!

ถ้าแยกชิ้นส่วนมันได้ เหล็กกล้าพิเศษในต่างมิติก็จะเพิ่มขึ้นอีกไม่น้อย!

หลินฮุยจอดรถไว้ข้างรถถัง เตรียมจะสั่ง "แยกชิ้นส่วน"

แกร๊ก——

เสียงโลหะเสียดสีกันดังลั่นขึ้นมาทันที

ฝาปิดด้านบนของรถถังค่อยๆ เปิดออกเป็นร่องอย่างช้าๆ

ตามมาด้วยมือขาวซีดข้างหนึ่งยื่นออกมา ใช้แรงผลักฝาปิดออกอย่างยากลำบาก

เด็กสาวคนหนึ่งในชุดกันหนาว ใบหน้าเปื้อนคราบน้ำมันเต็มไปหมด คลานออกมาจากข้างในอย่างสภาพยับเยิน

เธอไออย่างรุนแรง เห็นได้ชัดว่าอยู่ในรถถังที่ร้อนอบอ้าวนั่นจนแทบขาดใจ

“แค่ก......แค่กแค่ก......”

เด็กสาวดูอายุราวสิบแปดสิบเก้าปี เธอเงยหน้าขึ้น สายตาประสานกับหลินฮุยในรถบ้านพอดิบพอดี

“ในรถยังมีคนเป็นๆ อยู่อีกเหรอ?”

นี่เกินความคาดหมายของหลินฮุยไปเล็กน้อย

ตอนแรกเขาคิดว่าคนข้างในคงถูกเจ้าหนามขาวนั่นเขย่าตายหรือไม่ก็อดตายไปแล้ว

เด็กสาวกวาดตามองรถบ้านติดเกราะหนักสีดำที่จอดอยู่ตรงหน้า ดูโอ่อ่าน่าเกรงขาม รวมถึงปืนกลที่ยังมีไอร้อนกรุ่นอยู่บนหลังคารถ และท้ายที่สุดสายตาก็หยุดที่ซากหนามขาวระดับ 3 ที่ถูกฆ่าตาย แววตาฉายความตกตะลึง:

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป