บทที่ 1 เกมเอาชีวิตรอดบนทางหลวงของมวลมนุษย์ เลเวลหนึ่ง หนึ่งคำติดทอง!
"ยินดีต้อนรับสู่เกมเอาชีวิตรอดบนทางหลวงของมวลมนุษย์..."
"นี่คือการอพยพของมวลมนุษยชาติ และเป็นการหลบหนีที่ไม่มีวันสิ้นสุด"
"ไม่ว่าเจ้าจะเคยเป็นมหาเศรษฐี หรือขอทานข้างถนน ในตอนนี้พวกเจ้าล้วนมีจุดเริ่มต้นที่เท่าเทียม——ยานพาหนะหนึ่งคัน หนึ่งชีวิต"
"ยานพาหนะของเจ้าอาจเป็นเครื่องบิน รถถัง แท็กซี่ จักรยาน รถสปอร์ต รถดับเพลิง รถไฟใต้ดิน... ไม่ว่าจะมียานพาหนะอะไร เจ้าจะได้รับทักษะการขับขี่โดยอัตโนมัติ"
"ท้องถนนใต้ฝ่าเท้าทอดยาวไม่มีที่สิ้นสุด นั่นคือเส้นทางรอดเดียวของพวกเจ้า"
"จงจำไว้ อย่าหันหลังกลับ"
"หมอกเทากำลังไล่ตามมาจากด้านหลัง ความเร็วของมันคงที่ และกลืนกินทุกชีวิต"
"รวบรวมทรัพยากร เสริมความแกร่งแก่ยานพาหนะของเจ้า บนท้องถนนมรณะนี้......จงเอาชีวิตรอด"
......
เสียงสังเคราะห์กลไกเย็นเยียบดังก้องลึกเข้าไปในสมอง
หลินฮุยลืมตาขึ้นอย่างฉับพลัน
สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาไม่ใช่เพดานห้องนอนที่คุ้นเคย ทว่าเป็นกระจกหน้าต่าง
ภายนอกกระจก ท้องฟ้ามืดมนราวกับมีคนสาดน้ำหมึกเก่าถังหนึ่งใส่ บีบคั้นจนหายใจแทบไม่ออก
เขากำลังนั่งบนเบาะคนขับ มือทั้งสองกำพวงมาลัยสีดำแน่น
"ฉันทะลุมิติแล้ว?"
"เอาชีวิตรอดบนทางหลวงของมวลมนุษย์......" หลินฮุยพึมพำ สมองประมวลผลข้อมูลที่เพิ่งได้ยินอย่างรวดเร็ว
ในฐานะหนุ่มยุคใหม่ ความสามารถในการยอมรับสถานการณ์ฉุกเฉินของเขานั้นเหนือกว่าคนทั่วไปมาก
เขาไม่ได้ตื่นตระหนกตะโกนโหวกเหวก แต่รีบล้วงกระเป๋าตัวเองเป็นอย่างแรก
โทรศัพท์หายไปแล้ว
สิ่งที่แทนที่คือคู่มือสีดำเล่มหนึ่ง
ปกคู่มือทำจากหนังหยาบ มีบรรทัดนับถอยหลังสีแดงเลือดประทับอยู่:
【เวลาที่เหลือก่อนหมอกเทามาถึง: 00:59:32】
นี่ไม่ใช่แค่คู่มือ แต่เหมือนนาฬิกาทรายเร่งความตายมากกว่า
หลินฮุยขมวดคิ้วเล็กน้อย เปิดหน้าแรก
【กฎการเอาชีวิตรอด】
【1、ยานพาหนะคือเขตปลอดภัยของคุณ หากไม่ได้รับอนุญาต จะไม่มีใครเข้าได้】
【2、ภายในยานพาหนะ คุณคือผู้ปกครองสูงสุด ผู้เล่นไม่สามารถทำร้ายคุณบนรถได้ ข้าวของบนรถจะไม่ถูกขโมย เว้นแต่ผู้เล่นเสียชีวิต】
【3、ในโลกนี้ แม้แต่มอนสเตอร์ธรรมดาก็จัดการยากมาก แต่ทุกครั้งที่กำจัดได้หนึ่งตัว ทรัพยากรที่ดรอปก็ค่อนข้างสมบูรณ์】
【4、คุณจำเป็นต้องเสริมความแกร่งแก่ยานพาหนะของตัวเอง ทำให้มันแข็งแกร่งยิ่งขึ้น เพื่อรับมือกับภยันตราย】
【5、เฝ้าสังเกตสติ (ค่า San) ของคุณ ในโลกนี้ ความบ้าคลั่งน่ากลัวกว่าความตาย】
【6、กล่องทรัพยากรหนึ่งแสนใบถูกดรอปสุ่มบนท้องถนน โปรดอย่าลืมตามหา】
【7、ข้อมูลทั้งหมดได้ถูกทำให้เป็นดิจิทัล นึกในใจว่า "ระบบ" ก็จะสามารถดูหน้าต่างได้】（หมายเหตุ: ตอนผู้เล่นเรียกหน้าต่าง ผู้เล่นคนอื่นก็เห็นได้เช่นกัน โปรดดูในที่ที่ไม่มีคน）
หลินฮุยปิดคู่มือ เพ่งสายตาไปยังความว่างเปล่า นึกในใจว่า: "ระบบ"
ฟิ้ว
ม่านแสงกึ่งโปร่งใสสีฟ้าจางผืนหนึ่งกางออกทันที
ด้านซ้ายสุดคือหน้าต่างส่วนตัวของผู้เล่น
【ชื่อ: หลินฮุย】
【เผ่าพันธุ์: มนุษย์】
【สถานะ: แข็งแรงดี (หิวเล็กน้อย)】
【สติ (San): 100/100】（หมายเหตุ: สติต่ำกว่า 30 จะเกิดความคิดอยากฆ่าตัวตาย สติต่ำกว่า 20 จะได้ยินเสียงกระซิบ สติต่ำกว่า 10 จะเข้าสู่ความบ้าคลั่ง）
【จิต: 5】（หมายเหตุ: ค่าเฉลี่ยของผู้ใหญ่ปกติ ยิ่งจิตสูง ความต้านทานสติยิ่งสูง สติฟื้นฟูยิ่งเร็ว）
【กายภาพ: 5】（หมายเหตุ: ความเร็ว พลัง ป้องกัน โดยรวม）
สายตาเลื่อนไปทางขวา เป็นหน้าต่างยานพาหนะ
【ยานพาหนะ: รถบ้านแบบซีสำหรับพลเรือน (รุ่นเริ่มต้น)】
【เลเวล: Lv.1】
【ป้องกันกายภาพ: 20】（หมายเหตุ: แทบจะต้านการข่วนของซอมบี้เลเวล 1 ได้）
【ต้านทานเวท: 0】
【น้ำหนักบรรทุก: 3 ตัน】
【พื้นที่: 8 ลูกบาศก์เมตร】
【ความคงทน: 50%（ยางหน้าซ้ายสึกหรอหนัก แนะนำให้เปลี่ยน）】
【เชื้อเพลิง: 2%（คาดการณ์ว่าวิ่งได้ 10 กิโลเมตร）】
【อาวุธติดภายนอก: ยังไม่มี】
【ประเมินโดยรวม: โลงเหล็กเคลื่อนที่ได้ แนะนำให้หาที่ฝังศพดี ๆ โดยเร็ว】
เห็น "2%" ที่สะกดตานั่น รูม่านตาของหลินฮุยก็หดตัวกะทันหัน
น้ำมันมีแค่ 10 กิโลเมตร?
นี่มันเอาชีวิตรอดอะไรกัน นี่มันตัดสินโทษประหารไปเลย!
ในขณะนั้นเอง เสียงกลไกเย็นเยียบดังขึ้นอีกครั้งในโสตประสาทของผู้เล่นทั้งเขต มาพร้อมคำขู่แห่งความตายที่ไม่อาจโต้แย้ง:
【ประกาศเขต: ผู้เล่นในเขตหมายเลข C-996 โปรดทราบ】
【พวกคุณอยู่ในเขตทะเลร้างซอมบี้ หมอกเทาเริ่มแพร่กระจาย ห่างจากจุดเริ่มต้นของพวกคุณเพียง 30 กิโลเมตร】
【ความเร็วการแพร่กระจาย: 30 กิโลเมตร/ชั่วโมง】
【โปรดสตาร์ทรถหลบหนีทันที! หากถูกหมอกเทากลืนกิน จะไม่เหลือซาก!】
"หนึ่งชั่วโมง? ความเร็วสามสิบกิโลเมตรต่อชั่วโมง?"
สมองของหลินฮุยหมุนอย่างรวดเร็ว
หากรถนี่วิ่งได้แค่ 10 กิโลเมตร ต่อให้ตอนนี้เขาเหยียบคันเร่งจมลงถังน้ำมัน สิบนาทีก็ต้องจอดเสีย
เมื่อรถเสีย สิ่งที่รอเขาอยู่คือการถูกหมอกเทากลืนกิน
เขาขมวดคิ้วแน่น กดเปิด【แชนแนลเขต】ที่กระพริบไม่หยุด
ตอนนี้แชนแนลแชทระเบิดความวุ่นวายไปหมดแล้ว ความตื่นตระหนกแพร่กระจายราวกับโรคระบาด
"ช่วยด้วย! นี่มันที่บ้าอะไรกัน? เฟอร์รารี่ที่ฉันเพิ่งรับรถมาล่ะ? กลายเป็นรถหวู่หลิงหงกวงพัง ๆ ได้ยังไง?"
"พวกข้างบนนี่ยังดีแล้ว! ฉันอยู่บนรถสามล้อ! เปิดประทุนด้วยนะ!"
"ให้ตายเถอะ! ฉันได้สกู๊ตเตอร์!"
"ใครบอกทีว่ามาตรวัดน้ำมันดูยังไง? ทำไมเข็มน้ำมันฉันอยู่ใต้ขีดแดง?"
"ฉันก็เหมือนกัน! ระบบแจ้งว่าวิ่งได้แค่ 20 กิโลเมตร! แถวนี้มีแต่ที่รกร้าง จะไปเติมน้ำมันที่ไหน!"
"นี่มันฆาตกรรม! ฉันอยากกลับบ้าน! ฮือ......"
"ข้างหน้ามีปั๊มน้ำมันไหม? มีใครเห็นสถานีบริการน้ำมันบ้าง?"
"อย่าฝันเลย นี่มันเอาชีวิตรอดวันสิ้นโลก จู่ ๆ ระบบจะให้น้ำมันเต็มถังตั้งแต่ต้นได้ยังไง? นี่มันกำลังบังคับให้เราลงรถหาทรัพยากร!"
"แต่ข้างนอกมีเสียงร้องแบบนั้น...... เหมือนซอมบี้ ฉันไม่กล้าลงรถ!"
จริงอย่างว่า
หลินฮุยกวาดตามองดู ก็พบว่าสถานการณ์ของคนส่วนใหญ่ก็พอกัน
ระบบมอบจุดเริ่มต้นที่ยุติธรรมและสิ้นหวังให้กับทุกคน: เชื้อเพลิงที่น้อยมาก บีบให้ผู้เล่นเลือกระหว่าง "การเสี่ยงหยุดรถหาทรัพยากร" กับการ "ถูกหมอกเทาไล่ทัน"
นี่คือการคัดกรอง
รอบแรก ก็จะกรองเอาคนที่ไร้ความกล้า ไร้โชคออกไป
โชคของฉันก็ยังดี อย่างน้อยก็ไม่ใช่จักรยาน
หลินฮุยพ่นลมหายใจขุ่นมัวออกมา พึมพำกับตัวเองว่า "อยู่แต่ที่นี่ก็ใช่วิธี...... ต้องไปหากล่องทรัพยากร!"
ทว่าขณะที่เขากำลังจะสตาร์ทรถนั้นเอง
เสียงแจ้งเตือนกังวานใสดังระเบิดในสมองของหลินฮุย แต่เสียงนี้แตกต่างจากเสียงกลไกระบบก่อนหน้า มันว่างเปล่ากว่า ราวกับมาจากมิติที่สูงกว่า
【ตรวจพบว่าลักษณะวิญญาณโฮสต์เข้าเงื่อนไข กำลังเชื่อมต่อโปรพิเศษ......】
【เชื่อมต่อสำเร็จ: ทุกเลเวลหนึ่งคำติดทอง (มีหนึ่งเดียว)】
【ผลลัพธ์: ทุกครั้งที่ยานพาหนะเลเวลอัป คุณจะได้รับ "คำติดทอง" หนึ่งรายการ คำนี้สามารถบังคับใช้กับส่วนประกอบใด ๆ ของยานพาหนะได้】
【ของต้อนรับมือใหม่: ยานพาหนะเริ่มต้นเลเวล 1 คุณสามารถสุ่มคำติดคำแรกได้】
......