เอาชีวิตรอดบนถนนทั่วหล้า: รถบ้านของฉันวิวัฒนาการไร้ขีดจำกัด

ตอนที่ 487 ระดับไมโครวินาที

7 นาที· 1.7K คำ

"พลาดแล้ว! หลบเร็ว!!!"

เสียงกรีดร้องของบัลฟ์ ทหารผ่านศึก ก้องกัมปนาทไปทั่วซากปรักหักพัง

แม้แต่บัลฟ์และเจสสิกา ที่เป็นทหารผ่านศึกตัวจริงของกองกำลังชิลด์ดาว ก็ไม่มีทางทำการหลบหลีกใด ๆ ได้หลังจากลำแสงยิงออกไปแล้ว

บนสมรภูมิ วิธีเดียวที่ได้ผลจริงในการรับมืออาวุธเกาส์ คือคาดการณ์ล่วงหน้า หาที่กำบัง แล้วใช้ที่กำบังเล่นเกมหลบฉีด

เพียงหนึ่งวินาทีก่อนหน้านี้ บัลฟ์และเจสสิกาเพิ่งเปิดฟังก์ชันสแกนของหมวกกันน็อกยุทธวิธี แต่ผลสแกนชี้ว่า ในรัศมี 60 เมตร ไม่มีคลื่นพลังงานของศัตรูเลยสักนิด

จนกระทั่งลำแสงเกาส์ถูกยิงออกมา... ทั้งสองคนถึงได้รู้ว่า หน่วยของพวกเขาถูก "ช่างเทคนิค" แห่งเผ่าวิญญาณเหล็กจับตามองอยู่

ฝ่ายนั้นกระโดดออกมาจากห้องลับมิติโดยตรง แล้วเล็งปืน!

แม้บัลฟ์จะตะโกนเตือนแล้ว

แต่เสียงของเขาย่อมตามไม่ทันความเร็วของลำแสง

เขาทำได้แค่จ้องมองลำแสงสังหารนั้นพุ่งเข้าหาหน้าอกของหลินฮุยโดยตรง!

ในจิตใต้สำนึกของเขา เด็กหนุ่มผมดำที่ชื่อหลินฮุยคนนี้ แม้จะแข็งแกร่งเหมือนสัตว์ประหลาด แต่ในระยะแบบนี้ เมื่อเผชิญการลอบโจมตีด้วยลำแสงเกาส์ ย่อมต้องตายแน่นอน รอดไม่ได้เด็ดขาด!

ทว่า...

บัลฟ์เข้าใจผิด

หลินฮุยเป็นใคร?

เขาคือคนเพี้ยนที่ทั้งร่างกายและจิตใจพุ่งทะลุ 10000 แต้ม ถึงขีดจำกัดของระดับ 6 มาแล้ว!

ในบรรดาคนทั้งหมดที่อยู่ ณ ที่นี้ เขาเป็นคนแรกที่จับโครงสร้างการโจมตีของลำแสงเกาส์นั้นได้ โดยไม่ต้องรอใครเตือน!

เวลาปฏิกิริยาของเขาล่วงเลยขีดจำกัดทางสรีรวิทยาของมนุษย์มานานแล้ว ถึงระดับไมโครวินาที

และนั่นมันคือแนวคิดแบบไหน?

เวลาปฏิกิริยาของมนุษย์ธรรมดาคือ 0.2 วินาที

แต่ความเร็วปฏิกิริยาของหลินฮุยเร็วกว่ามนุษย์ธรรมดาถึง 200000 เท่า!

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป