“เหล็กกล้าหุ้มเกราะกันกระสุน 500 หน่วย...”
“กระสุนเฉพาะของขวานปืน 3000 นัด......”
“ทุ่นระเบิดต่อต้านรถถัง 500 ลูก......”
“ระเบิดมือ 1000 ลูก......”
หลินฮุยมองดูทรัพยากรที่กองสุมกันเป็นภูเขา แล้วหันกลับมามองรถบ้านของตัวเองที่อัดแน่นจนแทบไม่เหลือที่ว่าง
รถบ้านติดเกราะหนัก Lv.2 แม้พื้นที่ภายในจะมี 12 ลูกบาศก์เมตร แต่นั่นเป็นแค่ “พื้นที่อยู่อาศัย”
ตอนนี้ในตู้รถ นอกจากทางเดินที่ยังพอมีที่ให้ยืนได้ ที่อื่นล้วนเต็มไปด้วยบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป น้ำ และของเบ็ดเตล็ดที่กวาดมาก่อนหน้านี้
อย่าว่าแต่เหล็กกล้า 500 หน่วยนั่นเลย แค่กล่องกระสุนและระเบิดมือหลายสิบกล่องนั่น ก็แทบจะยัดเข้าไปใต้เตียงได้เท่านั้น
พอใช้แปลนอัปเกรดขั้นสูงของยานพาหนะแล้ว แปลนก็จะหายไป และจะเสียฟังก์ชันเก็บ ‘วัสดุอัปเกรด’ ไปด้วย
ส่วนข้างนอก รถกระบะหนักของกิลด์หมาป่าหิวโหยที่ถูกทุบพัง ก็ยังแยกส่วนออกมาเป็นวัสดุได้อีกมาก
“ขนไปไม่หมด”
“ขนไปไม่หมดเลยจริง ๆ”
หลินฮุยใช้นิ้วกดคลึงหว่างคิ้วด้วยความปวดหัว
ก็เหมือนหนูที่ตกลงไปในโอ่งข้าว มองเห็นข้าวเต็มโอ่ง แต่ท้องตัวเองดันจุได้แค่นิดเดียว
“เมื่อขนไปไม่หมด...”
ดวงตาของหลินฮุยพลันคมกล้าขึ้น จ้องมองรถบ้านสีดำของตัวเอง
“ก็ต้องอัปเกรดก่อนแล้ว!”
[แผนอัปเกรดรถบ้าน (Lv.2 → Lv.3)]
[แผนปัจจุบัน: แผน B (ฉบับสมบูรณ์)]
[ตรวจสอบวัสดุ:]
[เหล็กกล้าหุ้มเกราะกันกระสุน: 100 หน่วย (เพียงพอ!)]
[ชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ความแม่นยำสูง: 10 ชุด (เพียงพอ!)]
[ชิปควบคุมระบบอาวุธ: 1 ชิ้น (เพียงพอ!)]