ในขณะนั้นเอง
ซัวหลานที่ซ่อนอยู่เหนือกลุ่มเมฆรู้สึกหนังศีรษะชาวูบ ความเย็นเยียบไหลพุ่งจากกระดูกสันหลังส่วนล่างตรงขึ้นไปถึงยอดศีรษะ
ไม่มีใครรู้จักพลังทำลายล้างของกระสุนนั้นดีไปกว่าเขา!
ประจุพลังงานเต็ม 100%!
ไม่มีแม้แต่น้ำหนึ่งหยด!
ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ปืนใหญ่ของเขา แต่อยู่ที่ยานพาหนะฝ่ายตรงข้ามที่แข็งแกร่งจนบ้าคลั่งเกินจินตนาการ!
รับกระสุนปืนใหญ่หลักของระดับมหากาพย์เข้าเต็มหน้าโดยไม่ทิ้งแม้แต่รอยขีดข่วนเดียว?
พลังป้องกันกายภาพแบบนี้......ต้องเกิน 100,000 แต้มขึ้นไป! อาจสูงกว่านั้นด้วยซ้ำ!!
แม้จะเป็นยานพาหนะเลเวล 13 ก็คงไม่มีพลังป้องกันกายภาพบ้าบอแบบนี้หรอกนะ?!
"คำสาป! เจอของแข็งเข้าให้แล้ว!"
เพียงแวบเดียวของการปะทะ ซัวหลานก็ตระหนักได้อย่างชัดเจนว่าตัวเองไปยั่วยุสัตว์ประหารที่แตะต้องไม่ได้
หนี!
ต้องหนีทันที!
"เร็ว! สั่งเครื่องยนต์โอเวอร์โหลด! เลี้ยวหัวแล้วมุดออกไปให้ฉัน!!!" ซัวหลานตะโกนใส่ผู้ช่วยข้างกาย
บึม!
เครื่องยนต์ของยานบินเลเวล 10 รูปวงรีคำรากึกก้อง พุ่งหนีสุดชีวิตไปยังทิศตรงข้ามโดยไม่แม้แต่จะเหลือบกลับ!
เข็มบนหน้าปัดความเร็วถูกดันจนสุดในพริบตา พุ่งทะยานขึ้นไปที่ 2 มัคทันที!
ส่วนเพื่อนร่วมทีมที่ยังงงค้างอยู่ล่ะ?
เขาฉุดพวกนั้นมากันตัวไว้ข้างหน้าทันที
ซัวหลานจ้องมองรถบ้านสีดำที่ถูกทิ้งห่างไกลไว้ข้างหลังบนจอเรดาร์ หัวใจเต้นระรัว หอบหายใจเฮือกใหญ่:
"ดีแล้ว......ดีที่เล่าจื๊ออยู่ไกล! ระยะห่าง 40 กิโลเมตร ไอ้นั่นตามไม่ทันแน่......"
ทว่า
ยังไม่ทันที่ซัวหลานจะหายใจทั่วท้อง
บึม! บึม! บึม!