แม้จะตกตะลึงในความแข็งแกร่งของการป้องกันรถบ้านของหลินฮุย
แต่สถานการณ์สมรภูมิในตอนนี้ไม่มีที่ว่างให้พวกเขาได้ตกใจต่อไปอีกแล้ว
“อย่าให้ยานนั้นยิงต่อไปได้! ยิงมันตก!”
สาววัยกลางคนชุดกี่เพ้าส่องประกายดุดันในดวงตางาม นิ้วเรียวบดบังควบคุมอย่างบ้าคลั่ง
“ครืก ครืก ครืก—”
หลังคารถยานพาหนะเลเวล 8 ของเธอบิดตัวทันที ฐานยิงขีปนาวุธต่อสู้อากาศยานระยะกลางถึงระยะใกล้โผล่ขึ้นมา
อีกฝั่ง หนูน้อยผมชมพูถังกั่วก็ขบฟัน เปิดใช้งานปืนใหญ่สองกระบอกคู่ขนาดลำกล้องใหญ่บนหลังคารถ
คุณหนุ่มผู้บรรยายฉวยโอกาสช่วงที่ฝ่ายตรงข้ามว่างอำนาจการยิง ขับรถเกราะพุ่งเข้าสู่สมรภูมิเพื่อรับหลี่เจี้ยนจวินที่เสียยานพาหนะและลู่เกอที่ซ่อนอยู่หลังที่กำบัง
“เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!”
“ต๊ากต๊ากต๊ากต๊ากต๊าก!”
ชั่วขณะนั้น กระสุนเจาะเกราะระเบิดเพลิงขนาดใหญ่นับไม่ถ้วนสานเข้าด้วยกันเป็นเส้นเหล็กสีเพลิง สามลูกขีปนาวุธต่อสู้อากาศยานพ่นเปลวส้มแดงจากส่วนท้ายลากร่องรอยยาวเหยียด คำรามพุ่งเข้าใส่ยานของเผ่าวิญญาณกลไกที่ลอยต่ำค้างอยู่!
แต่แล้ว... ภาพที่น่าสิ้นหวังก็ปรากฏขึ้น
ท่ามกลางเครือข่ายอำนาจการยิงหนักที่ดุร้ายจากเบื้องล่าง ยานรบลำนั้นไม่ได้ทำท่าหลบหลีกแม้แต่น้อย
ตอนที่กระสุนเจาะเกราะและขีปนาวุธกำลังจะเข้าเฉียดยาน