ยามค่ำมืดมาเยือน
เลอองพาหลินฮุยมายังห้องอาหารหรูหราที่สุดในสตาร์เชลด์ซิตี้
เลอองยื่นเมนูออกไป พร้อมทำท่าอ่อนน้อม "พี่เขย ค่าใช้จ่ายคืนนี้ผมเลี้ยงเอง!"
เรื่องคำว่าพี่เขย หลินฮุยแต่แรกคิดว่าเลอองแค่เรียกเล่น ๆ ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะเรียกจับเป็นจับติด ปากหนึ่งพี่เขย สองปากพี่เขย
ถึงกับบอกว่า ไม่ว่าสุดท้ายจะสำเร็จหรือไม่ คุณก็เป็นพี่เขยของผมตลอดไป
หลินฮุยพ่นลมหายใจออกมา "เธอสั่งเองก็ได้ ผมอะไรก็ได้หมด!"
"ได้เลยครับพี่เขย!"
เลอองเรียกสาวใช้มา "เอาเมนูซิกเนเจอร์ของร้านพวกคุณมาเลย เราไม่ขาดเงิน!"
"ครับ ท่านผู้เป็นนาย!" สาวใช้หน้าสวยพยักหน้ารับคำ
ระหว่างที่สาวใช้ไปส่งออเดอร์ หลินฮุยพิงโซฟา เอียงหัวเล็กน้อย มองออกไปนอกหน้าต่างสู่ห้วงฟากฟ้าอันกว้างใหญ่
เนื่องจากสตาร์เชลด์ซิตี้ลอยอยู่กลางอากาศมาตั้งแต่แรก มุมมองจากที่ตรงนี้จึงเห็นแนวโค้งยักษ์ที่พาดข้ามทั่วทั้งผืนม่านฟ้า นั่นคือ "ทวีปวงแหวนภายใน" เฉพาะตัวของดาวทอริส
ขณะนี้ครึ่งหนึ่งของทวีปกำลังอาบแสงแดด ร่างแสงยาวเรืองรองดุจริบบั้ง; ส่วนอีกครึ่งจมอยู่ในเงามืดแห่งห้วงอวกาศลึก ปรากฏเป็นเงาดำเทามหึมา
"ทัศนียภาพเหลือเชื่อจริง ๆ......" หลินฮุยชื่นชมอยู่ในใจ
ก่อนนาน สาวใช้หน้าสวยก็นำอาหารมาเสิร์ฟทีละจาน