ขณะที่ทุกคนยังงงงันอยู่
“ฮึม”
ในช่องสัญญาณสื่อสาร ดังขึ้นมาเสียงของหลินฮุย
“ทุกคนไม่ต้องกังวล ผมใช้เคล็ดลับเล็ก ๆ น้อย ๆ ได้กลับมาที่รถบ้านอย่างปลอดภัยเรียบร้อยแล้ว”
หลินฮุยยิ้ม “เมื่อความชำนาญของทุกคนฟื้นคืนกันหมดแล้ว เราไม่ควรรีบฉวยจังหวะอันดีเยี่ยมนี้ ช่วยกันลงมือเก็บพวกนักสู้เผ่าวิญญาณเครื่องกลเหล่านี้ให้หมดสิ้นเลยหรือ?”
พูดถึงตรงนี้ น้ำเสียงของหลินฮุยก็ต่ำลงเล็กน้อย “ศัตรูพวกนี้ถ้าไม่ฆ่าให้หมด พอมันส่งข้อมูลกลับไปได้ จะเป็นการเรียกยานอวกาศปริศนาลำนั้นมาอีกรอบแน่นอน ตอนนั้นจะไม่มีโชคดีแบบนี้อีกแล้ว”
ความจริง คำพูดของหลินฮุยครึ่งจริงครึ่งเท็จ
การกำจัดปัญหาให้สิ้นฤทธิ์เป็นเรื่องจริง แต่ความคิดส่วนตัวที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังที่ใหญ่ที่สุด คือการปิดปาก
เมื่อรูปสลักเงียบงันถูกเขาเก็บไปแล้ว นักสู้เผ่าวิญญาณเครื่องกลที่เห็นตาเห็นตามองรูปสลักหายไปต่อหน้ากลุ่มนี้ก็ไม่มีสิทธิ์รอดสักตัว!
เทคโนโลยีของเผ่าวิญญาณเครื่องกลนี้ทรงพลังเกินไป
หลินฮุยไม่อยากเป็นเป้าหมายที่ถูกเผ่าวิญญาณเครื่องกลจ้องตามเพราะรูปสลักหนึ่งก้อน แล้วต้องถูกตามล่าทุกวัน
วิธีที่มั่นคงที่สุดคือฉีกพวกพยานเหล่านี้ให้เป็นเศษเหล็ก ตายไม่มีหลักฐานเสียที
เมื่อได้ยินข้อเสนอของหลินฮุย ทุกคนพยักหน้ากันทั้งกลุ่ม