ภายในยานรบสีเงินลำหนึ่งที่บินมุ่งหน้าไปยังเมืองหยินกวานเฉิง
เฮ่อเฉียงรินชาร้อนหนึ่งถ้วยวางไว้ตรงหน้าฉู่ชิงชิง พร้อมกับถอนหายใจ
"หนูชิงชิง ครั้งนี้...โชคดีที่หนูเจอพี่หลิน ถ้าหนูเป็นอะไรไป วันหนึ่งเมื่อลุงลงไปข้างล่าง ก็ไม่รู้จะไปเผชิญหน้ากับพ่อหนูยังไง"
ฉู่ชิงชิงยื่นมือหยิบถ้วยชาขึ้นมา เป่าลมเบาๆ ให้ไอน้ำร้อนจางหายไป แล้วจิบเล็กน้อย
"ลุงเฮ่อ ท่านไม่ต้องตำหนิตัวเองหรอก" หล่อนวางถ้วยชาลง แล้วพูดเสียงเบา "การที่พ่อของหนูตกตายในตอนนั้น เป็นแผนการของศัตรูล้วนๆ ไม่เกี่ยวกับท่านเลย ท่านไม่ต้องรู้สึกผิดมาหลายปีขนาดนั้น"
"จะไม่ให้ลุงโทษตัวเองได้ยังไง..."
เฮ่อเฉียงเอนหลังพิงพนักโซฟา ใบหน้าทรงเหลี่ยมราวกับสลักด้วยมีดนั้นเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความรู้สึกผิด ราวกับหวนกลับไปยังค่ำคืนนั้นเมื่อยี่สิบกว่าปีที่แล้ว
พ่อของฉู่ชิงชิง ฉู่หง คือประมุขคนแรกของสโมสรผานกู่
เขาคือชายผู้มีความสามารถล้ำเลิศอย่างแท้จริง
ในปีนั้น ฉู่หงเข้าไปในดันเจี้ยนระดับฝันร้ายแห่งหนึ่ง รอดตายมาอย่างหวุดหวิด และบังเอิญได้รับสิทธิ์บางอย่างมา แถมยังแอบกลายเป็นมนุษย์ครึ่งเทพขั้นครึ่งก้าว
หากให้เวลาแก่ฉู่หงมากพอ ด้วยพลังและเล่ห์เหลี่ยมของเขา เขาจะก้าวเข้าสู่ขั้นมนุษย์ครึ่งเทพได้อย่างแน่นอน
และสโมสรผานกู่ก็จะทะยานขึ้นฟ้า ก้าวเข้าสู่กลุ่มพลังชั้นสองหรือแม้แต่ชั้นหนึ่งโดยตรง เป็นร่มเงาให้ผู้เล่นชาวจีน!
แต่...ก็ยังเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้น