อีกด้านหนึ่ง
เลโอนาร์ด อเล็กซานเดอร์ และอาร์เธอร์ ทั้งสามนำทีลุยสกัดกั้นกองกำลังตระกูลวิญญาณเชิงกลในเมืองต่างกัน
ประสิทธิภาพของพวกเขาไม่ไวเท่าหลินฮุย แต่สมาชิกทีมล้วนเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับ 8 ความเร็วจึงไม่ถือว่าช้าเช่นกัน
บนฟากฟ้าเหนือนครหลอม
เลโอนาร์ดเพิ่งจมเรือพิฆาตลำหนึ่งลงไปได้ ก็ได้ยินข่าวดีจากอาซาเมนส่งมา “หลินฮุยจัดการกองกำลังตระกูลวิญญาณเชิงกลหนึ่งหน่วยแล้ว ใช้เวลา 7 นาที”
ดวงตาเลโอนาร์ดสว่างวาบ เขาหัวเราะคำรามขึ้นฟ้าไม่ได้ “ฮ่าฮ่า! เก่งมาก! ฉันก็รู้ว่าเจ้าหนูคนนี้ไว้ใจได้!”
“พวกเรื่อง ได้ยินไหม? เราจะตามหลังให้มากไม่ได้!” เลโอนาร์ดมองไปที่เรือพิมานคุ้มกันอีกลำ “ไป! เอามือร้อนตีต่อ ทุบลำถัดไปให้แตกกระจาย!”
“ฆ่า!” วาเลเรียนกับอาร์มัน ติดตามเลโอนาร์ดอย่างใกล้ชิด กลายเป็นแสงสามสายพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า
บนสะพานเรือพิมานคุ้มกัน ลอร์ดเวลาระดับ 8 มองเงาสามดวงที่พุ่งเข้ามาเร็วขึ้นทุกวินาทีบนแผนที่โฮโลแกรม รู้ว่าสู้ไม่ไหวจึงเปิดใช้งานเฟสอวยวะทันที
“วื้อ!”
คลื่นพลังอวกาศแปลกประหลาดแผ่ซ่านออกมาในทันที
ตัวเรือพิมานคุ้มกันยาว 1.5 กิโลเมตรเริ่มกลายเป็นภาพเบลอโปร่งแสง เห็นได้ชัดว่ากำลังจะหลอมรวมเข้ากับมิติเฟสที่มิใครแตะต้องได้อย่างสมบูรณ์
“ตอนนี้ถึงจะนึกได้ว่าต้องหลบเข้ามิติเฟส? สายไปแล้ว!!”
เลโอนาร์ดเห็นดังนั้น มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชา เขาไม่เพียงไม่ลดความเร็ว แถมยังขับเคลื่อนความเร็วจนถึงขีดสุด
กลางอากาศ พลังวิญญาณอันมหาศาลของเลโอนาร์ดสานเข้ากับกำปั้น ราวกับเขากำลังกำดวงตะวันเล็ก ๆ สีแดงเพลิงเอาไว้!