ทันใดนั้น
ฮั่วเลี่ยรู้สึกราวกับมีชั้นพลังล่องหนปรากฏขึ้นข้างหน้าตัวเอง
แรงกดดันสยองขวัญที่เหมือนภูเขาไทซานทุบลงมา กลับคายหายไปไร้ร่องรอยในชั่วขณะ!
ราวกับมีกำแพงที่มองไม่เห็นและแข็งแกร่งประมาณมิได้ ขวางอยู่ระหว่างเขากับกู้กอร์ ขวางพายุและฆาตสังหารทั้งหมดออกไปภายนอก
ในเวลาเดียวกัน ฮั่วเลี่ยรู้สึกว่าตัวเองถูกพลังปริศนาชูขึ้นมา ปลายเท้าลอยเหนือพื้น 3 เมตร ท่ามกลางอากาศอย่างอลังการเยี่ยงนั้น
และในมิติที่ไม่มีใครมองเห็น
หลินฮุยกำลังนั่งอยู่ในห้องนักบินของกันดั้มสีดำ
หุ่นเกราะอยู่ในสถานะ[มองไม่เห็น] ฝ่ามือโลหะยักษ์ทั้งสองข้างกำลังโอบกอดฮั่วเลี่ยไว้อย่างมั่นคง
พลังป้องกันกายภาพ 4.8 ล้าน ต้านทานเวท 3.18 ล้าน คือความมั่นใจของหลินฮุย!
ต่ำกว่าครึ่งเทพ การป้องกันไม่มีใครสู้ได้ ไม่ใช่คำเปล่า!
นี่คือหัวใจของแผนการของหลินฮุย ให้ตัวเองในสถานะมองไม่เห็นทำหน้าที่เป็นโล่ หลอกผ่านการตัดสินความชำนาญของระบบอย่างสมบูรณ์ ปั้นฮั่วเลี่ยให้เป็นผู้แข็งแกร่งลึกลับเป็นที่สุด!
แน่นอน ถ้ากู้กอร์ไม่ยอมรับวิธีเล่นแบบนี้ หลินฮุยก็เตรียมทางสำรองไว้แล้ว ใหญ่ที่สุดก็แค่เปลี่ยนของลับแบบเดิม ให้อวตารจักรพรรดิเทพออกมา สามทีสองทีตีกู้กอร์จนเป็นเนื้อโมล็กก็เท่านั้น
แต่ตอนนี้ดูเหมือนกู้กอร์ก็ตกหลุมพรางแล้ว
ในวินาทีนี้
หัวใจที่ค้างอยู่กลางลำคอของฮั่วเลี่ย ตกกลับลงสู่ท้องในทันที
มีเทพฮุยคอยรองรับอยู่ข้างหลัง!
ชัวร์!!
ฮั่วเลี่ยมองกู้กอร์ที่เดินเข้ามาเรื่อย ๆ แล้วเอ่ยขึ้นเรื่อยเฉย:
"มาสิ กู้กอร์ตัวจุ๋ม"
"หวังว่าแกจะทำให้ผู้กำกับข้าได้เมามันสักหน่อย......"