หุ่นเกราะอัศวิน...ตายแล้วเหรอ?
ถูกคนเหยียบหัวแตกด้วยเท้าเดียวแบบนั้นเชียว?!
ฉัน...ฉันไม่ได้มองผิดใช่ไหม?
ฉากตรงหน้าทำให้ผู้เล่นทุกคนที่อยู่ ณ ที่นั้นรู้สึกเหมือนฝันไป
ทุกคนขยี้ตาแล้วหันสายตาไปมองร่างสูงเด่นตรงหน้า ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่น่าเชื่อ
บนหลังคาอาคารไม่ไกลออกไป
ผู้หญิงคลุมฮู้ดและเด็กหญิงหน้าเด็กตั้งตัวไม่ถูก ปากอ้าค้างนานจนหุบไม่ลง
ทั้งสองเตรียมจะหนีออกจากที่ก่อเรื่องนี้ไปแล้ว
แต่ใครจะไปคิดว่าในเวลาเพียงไม่กี่วินาที หุ่นเกราะอัศวินสีทองมืดที่ดูแทบไม่มีพ่ายแพ้ กลับถูกฆ่าตายอย่างเลือดเย็นได้!
"ผู้ชายคนนี้...แท้จริงแล้วเป็นใคร?"
ไม่ใช่แค่พวกผู้ชม แม้แต่หลู่เกอ ลี่เจี้ยนจุน โจวไป๋ และคนรู้จักทั้งหลาย ก็หน้าเซ่อไปหมด
"ที่ไหนได้ยินมาว่าเป็นผู้เล่นสายคำสั่งกัน? เหยียบหุ่นเกราะแตกด้วยเท้าเนี่ยนะ?!"
เหวินรุ่ยที่อยู่ข้าง ๆ ตาโตค้างไปเลย
แต่มีคนดีใจ ก็ย่อมมีคนที่รู้สึกราวกับตกลงไปในห้วงน้ำแข็ง
หน้าทางเข้าทาเวิร์นมังกรชั่วร้าย
ตอนนี้ออร์แลนโดหน้ามืดคล้ำจนเหงื่อหยดลงมาได้
"เ...เธอฆ่าคาซิอุสซะงั้น?"
เขาจ้องหลินฮุยไม่วางตา โกรธสุดขีด "เธอกล้า! เธอกล้าฆ่าอัศวินรักษาพระองค์ของข้า!"
ในเมืองเทียจี้แห่งนี้ ในดินแดนที่เป็นของบิดาเขา มีคนกล้าละเลยความยิ่งใหญ่ของตระกูลฮอร์นได้ยังไง?!
หลินฮุยค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น ดวงตาดำลึกลับสบเข้ากับสายตาของออร์แลนโด
"พูดอะไรน่าฟังนัก"
หลินฮุยกางมือออก "ข้าแค่ช่วยทำให้ความปรารถนาของเขาเป็นจริง แม้ความปรารถนานั้นจะเพี้ยนพิลึกก็เถอะ...แต่ข้าคนนี้ก็เป็นคนใจดีชอบช่วยเหลือผู้อื่นอยู่แล้ว"