เมืองเส้นกระดูกเหล็ก เขตชั้นล่าง
ภายในอาคารคอนโดสูงหลังหนึ่ง
มาร์โควซ่อนตัวอยู่หลังบานม้วนไม้ที่พังทรุดโทรม มือถือกล้องส่องทางไกลขึ้นแน่น จ้องมองรถบ้านสีดำในค่ายทหารเขตใต้อย่างแน่วแน่
เขาไม่ได้ประมาทแม้แต่น้อย
ตามที่คนโบราณว่าไว้ ผู้ที่รู้จักปรับตัวตามสถานการณ์คือผู้เฉียบแหลม
มาร์โควไม่รู้สึกว่าการเข้าร่วมอัศวินคณะฮอร์นเป็นสิ่งผิดอะไรเลย
ด้วยความช่วยเหลือของออร์แลนโด·ฮอร์น เขาผ่านภารกิจขั้นตอนแรกได้อย่างง่ายดาย
ส่วนภารกิจหลักสุดท้ายที่ระบบออกให้ — รอดชีวิต 100 วัน และอัปเลเวลยานพาหนะให้ถึงระดับ 10 ภายใน 1 ปี?
อย่ามาตลก!
ภารกิจนี้สำหรับเขาช่างยากลำบากราวนรกชั้นลึก
เขาไม่มีความมั่นใจเลยว่าจะหาวัสดุอัปเลเวลได้เพียงพอจากมือของเผ่าวิญญาณกลไก
เมื่อเข้าร่วมอัศวินคณะฮอร์นแล้ว ไม่ต้องลงสมรภูมิ ไม่ต้องเสี่ยงชีวิต แค่รับคำสั่งก็ได้รางวัลงาม ๆ ทำไมจะไม่ทำ?
"ภารกิจเฝ้ามองของฉันน่าจะต้องทำต่ออีกระยะหนึ่ง" มาร์โควเลียริมฝีปากแห้งกรัง "พอหนุ่มคนนั้นที่ชื่อหลินฮุยถูกท่านชายจัดการ ฉันก็จะได้แบ่งความดีความชอบ ตอนนั้นหินแสงดาว……"
ขณะที่มาร์โควล่องลอยอยู่กับความฝันหวานในหัว เขาก็รู้สึกได้ทันทีว่าพื้นที่รอบตัวเปลี่ยนไป
"อะไรนะ?!"
เขาสะดุ้งเฮือก ก้มมองลงไป
แล้วพบว่าตัวเองกำลังยืนอยู่ท่ามกลางแหล่งน้ำที่แผ่ความอบอุ่นออกมา
ขณะนั้นเอง ชายหนุ่มร่างสูงเพรียวคนหนึ่งกำลังเดินออกมาด้วยสีหน้าเย็นชา บนบ่าของชายหนุ่มยังมีลูกแมวตัวสีชมพูขาวนอนแอ้งแม้งอยู่
วินาทีที่เห็นใบหน้าของชายหนุ่มชัด ๆ หนังศีรษะของมาร์โควแทบระเบิด
"มันคือ—!"
เขาอ้าปากอยากจะส่งเสียงร้องออกมา
แต่วินาทีถัดมา
เขาก็หมดสติ
สำหรับสิ่งมีชีวิตระดับแค่นี้ ยาเออร์เป่ยเต๋อใช้แค่ชั่ววูบเดียวก็ทำลายจิตวิญญาณของมาร์โควได้