ว้ายเวอร์……
หนุ่มคนนี้นี่!
ภาพที่เกิดขึ้นพลันดลต่อหน้าต่อตา สั่นสะเทือนจิตใจทุกคนจนพูดไม่ออก
ไม่มีใครคิดเลยว่าหลินฮุยจะกล้าลงมือจริง ๆ !
แถมยังใจดำขนาดนี้! เด็ดขาดขนาดนี้!
ไม่แม้แต่จะเสียเวลาพูดเปล่าสักคำ ยกขาขึ้นหนึ่งที กับดันผู้เล่นที่มีลมหายใจคนหนึ่งให้แน่นิ่งราวกับสุนัขตายซะงั้น!!
ตามสำนวนที่ว่า มังกรผู้แข็งแกร่งย่อมสู้งูประจำถิ่นไม่ได้
ออร์แลนโด ฮอร์นคนนี้เป็นลูกชายผู้ครองเมือง ถืออำนาจใหญ่โต แถมด้านหลังยังมีหุ่นเกราะอัศวินสีทองดำสองตนที่ลึกลับคาดไม่ถึงอีก
เขากล้าได้ยังไง?!
เสี่ยงเกินไป! ไม่ฉลาดเลย!!
ในสายตาผู้เล่นรอบข้าง หลินฮุยตอนนี้ถือว่าตายไปครึ่งคนแล้ว ไม่เพียงดึงบาปฆ่ามารังควาน แถมยังจะฉุดรังควานถึงเพื่อนร่วมทางอีกด้วย
ขณะนี้เอง ลู่เกอ หลี่เจี้ยนจวิน เหวินรุ่ย และคนอื่น ๆ ก็ตัวแข็งค้าง!
เห็นได้ชัดว่าไม่คาดคิดว่าหลินฮุยจะลงมือเด็ดขาดขนาดนี้ ห้าวขนาดนี้ มันไม่เข้ากับสายบทบาทผู้บัญชาการเลยสักนิด
แม้แต่หลูเกอที่มีนิสัยห้าวสุด ๆ ยังต้องยอมรับว่าเสียฟอร์มให้
เจียงชิงเหยียนจ้องศพนั้นด้วยสายตาดุดัน แล้วกล่าวในใจอย่างเกรี้ยวกราด "กล้ายืนปืนที่หัวนายท่าน ใครให้ความกล้าแบบนั้นกัน?"
ท่ามกลางความเงียบสนิทนั้น
ออร์แลนโด ฮอร์นที่ยืนอยู่ริมราวชั้นสองโกรธจนหัวเราะออกมา "ดี...ดีมาก......เจ้าทำได้ดีจริง ๆ!"
นับตั้งแต่เกิด ทุกคนที่เห็นหน้าเขาต่างก้มหัวอ่อนน้อม ประจบประแจง
ไม่เคยมีใครกล้าขัดใจเขาเลยสักคน!