สิบนาทีต่อมา
หลินฮุยกับเจียงชิงเหยียนเดินออกจากรถบ้านตามหลังกันมา
ขณะนั้นเอง
ที่ปากทางเข้าลานจอดรถ หลี่เจี้ยนจวิน, หลู่เกอ, สาวผมชมพูถังกั่ว, สาวใหญ่ชุดฉิงเป่าเหวินรุ่ย และเด็กหนุ่มผู้เล่าเรื่องในใจที่ชอบบ่นพึมพำอยู่ข้าง ๆ อย่างโจวไป๋ ทั้งห้าคนรอมานานแล้ว
เมื่อเห็นหลินฮุยนำเจียงชิงเหยียนเดินมา
เหวินรุ่ยในชุดฉิงเป่าสีแดงเลือดหมูเปิดชายสูงก็สวมรองเท้าส้นสูงอันประณีต เดินส่ายสะโพกเข้ามารับทันที
เธอกวาดสายตาไล่ดูหลินฮุยตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะหลุดไปหยุดอยู่ที่เจียงชิงเหยียนที่สดใสสดชื่น มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเต็มไปด้วยความหมาย
"เอ๊ะ~น้องสาว หน้าตาใสซื่อจริง ๆ เลยนะ"
เหวินรุ่ยยิ้มแฉ่งพูดว่า "ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมพี่ชวนน้องหลินไปเที่ยวกี่ครั้งเขาก็ไม่เอาด้วย ที่แท้...คือซ่อนสาวงามไว้ในห้องหับ ในรถมีของแสนหวานอย่างน้องซ่อนไว้แล้วนี่เอง~"