กลับมาถึงหอพักพนักงาน
คนที่แขวนพวงมาลัยไว้หน้าประตูห้องต่างทำราวกับมองไม่เห็นซูชิงอวี๋กับฉีฝู
พวกเขาคุยกันเฉพาะกับคนที่แขวนพวงมาลัยไว้หน้าประตูห้องเหมือนกันเท่านั้น
ซูชิงอวี๋เข้าไปในห้องของฉีฝูเพื่อช่วยติวบทเรียนให้เธอ
【กลุ่มบริษัทฉีหมิงซิง】กฎข้อที่ห้าของหอพักนักวิจัย
【ห้ามไปเยือนหอพักที่แขวนพวงมาลัยไว้หน้าประตู】
หน้าประตูห้องของฉีฝูไม่มีพวงมาลัย
ซูชิงอวี๋จึงเข้าไปอย่างวางใจ
หอพักกว้างขวาง มีฉีฝูอยู่เพียงคนเดียว
เธอบอกซูชิงอวี๋ว่าพ่อยุ่งมาก มักกลับมาตอนดึก แล้วพอฟ้าสางก็ออกไปอีก เวลาที่อยู่เป็นเพื่อนเธอจึงมีน้อยมาก
ตุ๊กตาในอ้อมแขนเธอเป็นของที่พ่อให้
พ่อบอกว่าตอนที่ไม่ได้อยู่ข้างกาย ตุ๊กตาก็เป็นเหมือนพ่อ จะอยู่เป็นเพื่อนและปกป้องเธอ
ซูชิงอวี๋กวาดตามองไปรอบห้อง
บนชั้นวางรองเท้าหน้าประตูมีรองเท้าแตะของผู้ชาย
บนระเบียงมีเสื้อผ้าที่ผู้ชายถอดเปลี่ยนแขวนอยู่
บนโต๊ะตัวใหญ่มีที่เขี่ยบุหรี่
ห้องนี้มีร่องรอยการใช้ชีวิตของผู้ชายอยู่จริง ๆ
หอพักพนักงานเป็นห้องชุดสองห้องนอนหนึ่งห้องรับแขก
ฉีฝูพักอยู่ในห้องนอนรอง
ประตูห้องนอนใหญ่ล็อกจากด้านใน
ฉีฝูบอกว่าพ่อจะล็อกประตูทุกครั้งก่อนไปทำงาน
ห้องของฉีฝูสะอาดเรียบร้อย บนขอบหน้าต่างยังมีต้นพลูด่างวางอยู่ด้วย
เธอนั่งลงหน้าโต๊ะหนังสือ หยิบกระเป๋านักเรียนออกมา รูดซิป แล้วเอาหนังสือออกมา
ซูชิงอวี๋พิงโต๊ะหนังสือแล้วเปิดหนังสือ
ตัวอักษรในหนังสือเป็นสิ่งที่เธออ่านไม่ออกเลย