ซูชิงอวี๋กำลังจะเข้าไปตรวจดู จู่ ๆ โยวโยวก็คว้านิ้วก้อยของเธอไว้ เขาเขย่งปลายเท้า ดึงแขนเสื้อของเธอให้ก้มลงมา ก่อนกระซิบข้างหูว่า “นายท่าน ในน้ำทะเลสาบมีมลพิษอยู่มาก คุณเป็นมนุษย์ ร่างกายอ่อนแอมาก จะถูกกินเอาได้”
กออ้อไหวเอนตามลมยามค่ำ ผิวน้ำแผ่ไอผีสางชวนขนลุก เมฆดำบนฟ้าบดบังแสงจันทร์ไปครึ่งหนึ่ง เหลือเพียงแสงซีดจางแต้มลงบนผิวน้ำสีดำสนิท โดยไม่สะท้อนแสงใดกลับมา
แจ็กสันกำลังยิงปืนใส่ท่าเรืออันว่างเปล่า
สีหน้าคลุ้มคลั่ง
“มีคุณอยู่ด้วยนี่นา” ซูชิงอวี๋พูดเสียงเบา พลางมองโยวโยว เธอรู้ว่าเขาเฝ้าอยู่ข้างกายเธอเพราะพันธสัญญา เพื่อรอชิมรสชาติแสนโอชะในท้ายที่สุด เขาจึงซ่อนเขี้ยวเล็บและความโหดร้ายเอาไว้
ส่วนเธอก็ถักทอใยลวงตาอันงดงามผืนหนึ่งขึ้นมา คลุมเขาไว้ภายใน
“มีโยวโยวอยู่ แน่นอนว่าต้องไม่เหมือนเดิมอยู่แล้ว” โยวโยวสัมผัสได้ถึงความสำคัญของตัวเอง สิ่งที่เขาต้องการที่สุดคือการได้รับการปฏิบัติเป็นพิเศษ
เพราะต้องพิเศษมากพอ ถึงจะเป็นที่รักได้
ซูชิงอวี๋ถามว่า “โยวโยว ในดันเจี้ยนนี้มีสิ่งประหลาดสยองสีแดงตัวอื่นอีกไหม?”
“นี่เป็นแค่ดันเจี้ยนระดับสี่ดาว ไม่มีสิ่งประหลาดสยองสีแดงตัวอื่นหรอก บนโลกนี้มีอยู่แค่ห้าตัว บ้านพักคนชราเล็ก ๆ แบบนี้รองรับไม่ไหวหรอก”
ระบบของเซินซือเหนียนเป็นหนึ่งตัว
โยวโยวก็เป็นหนึ่งตัว
โหยวอิ๋งกับจูเจ้าจากองค์กรชุดดำ เมื่อนับรวมกันก็เป็นหนึ่งตัว
ยังมีสิ่งประหลาดสยองสีแดงอีกสองตัวที่ยังไม่ปรากฏตัว
กลุ่มบริษัทฉีหมิงซิงเป็นดันเจี้ยนที่มีมลพิษรุนแรงที่สุดเท่าที่รู้กัน ภายในนั้นน่าจะมีอยู่หนึ่งตัว