ซูชิงอวี๋กอดอก แม้มนุษย์เงินเดือนอย่างอู๋ฉิวจะซูบผอมจนหน้าเหลือง ผมร่วง และนอนไม่หลับ แต่เธอก็ยังตั้งใจจะเป็นหัวหน้าที่ไร้คุณธรรม กดขี่เขาเพิ่มอีกสักหน่อย
“ฉันออกจากอาคารทดลองตอนตีสามตรง ใช้เวลาเดินลงมาข้างล่างห้านาที แบบนี้ไปกลับก็ใช้แค่สิบนาที
โทรศัพท์อยู่บนโต๊ะคอมพิวเตอร์ในห้องทดลอง รีบหน่อยนะ ก่อนตีสามครึ่งก็กลับมาได้”
【กลุ่มบริษัทฉีหมิงซิง】กฎการทำงานของแผนกอารมณ์และเส้นประสาท ข้อ 4 ครึ่งแรก
【ผู้ช่วยเป็นทรัพย์สินส่วนตัวของคุณ ไม่ใช่ทรัพย์สินของบริษัท】
ในเมื่อเป็นทรัพย์สินส่วนตัว จะเอามาใช้สักหน่อยก็เป็นเรื่องปกติ
อู๋ฉิวเกาศีรษะอย่างกระวนกระวาย หลังจากกินมื้อเย็นแล้ว แผลก็ได้รับการพันไว้เรียบร้อย ยังเหลือเวลาอีกพักใหญ่ก่อนตัดไฟ ในฐานะผู้ช่วย หากอยากเลื่อนตำแหน่ง เขาก็ต้องช่วยนักวิจัยของตัวเอง
“ได้ ฉันไป” อู๋ฉิวตอบรับ
ซูชิงอวี๋หยิบธนบัตรเงินตราใต้พิภพออกมาส่วนหนึ่งแล้วยื่นให้อู๋ฉิว
“ถ้าเจออะไรขวางทาง ก็ใช้ธนบัตรเงินตราใต้พิภพจัดการ เงินที่เหลือเก็บไว้ซื้อของกิน” ซูชิงอวี๋นึกถึงกฎ จึงกำชับเพิ่มอีกประโยค “จำไว้ กินอาหารที่มีประโยชน์ ร่างกายของคุณสำคัญมากนะ”
เมื่อเห็นธนบัตรเงินตราใต้พิภพ ความขุ่นเคืองที่ต้องวิ่งธุระให้หัวหน้าของอู๋ฉิวก็หายวับไป แทนที่ด้วยดวงตาที่เป็นประกาย เขารับธนบัตรด้วยสองมือ โค้งคำนับสี่สิบห้าองศา แล้ววิ่งเข้าไปในอาคารทดลองอย่างร่าเริง